Verzet.org - Mala Zimetbaum, Joodse verzetsheldin in KZ Auschwitz-Birkenau

Edek Galinski was de eerste die aan de galg werd opgehangen. Zijn laatste woorden waren "Polen is niet verloren"

Dezelfde dag nog, op 22 augustus 1944, was het de beurt aan Mala Zimetbaum. Op de binnenplaats was groot appèl afgeroepen en een tweehonderdtal gevangenen stonden in een vierkant opgesteld rondom de galgen. Schutzlagerführerin Marie Mandel wilde een groot voorbeeld stellen, en liep naast Mala naar het schavot met een groot stuk papier in haar handen.
De zelfmoord van Mala Zimetbaum, geschilderd door Ronald Ophuis

De zelfmoord van Mala Zimetbaum, geschilderd door Ronald Ophuis

Marie Mandel verbrak de stilte en sprak dat op het bevel vanuit Berlijn, dat als straf voor haar ontsnapping uit het kamp, Mala levend zou verbrand worden in het crematorium. Een geroezemoes steeg op uit de gevangenen. Precies op dat ogenblik haalde Mala uit haar mouw een scheermesje dat zij al die tijd daar had bewaard, en sneed voor het oog van iedereen haar slagaders ter hoogte van haar ellebogen over.

Mala draaide zich om naar Marie Mandel terwijl het bloed van haar opgeheven arm droop. Op dat ogenblik trachtte Arbeitsführer Reuters het scheermesje uit haar hand te grissen. Met haar bloedende hand sloeg Mala de nazi keihard in het gezicht, en riep uit naar de bewakers: "Ik zal sterven als een heldin maar jij als een hond!" Reuters greep haar arm en brak hem. De droge krak van haar arm was over de hele binnenplaats te horen.

Gevangenen droegen haar nog naar het hospitaal maar konden het bloeden niet meer stoppen. 's Avonds werd Mala halfdood op een handkar gelegd die door vrouwelijke gevangenen naar de crematorium werd geduwd. Daar werd ze, vermoedelijk reeds overleden, verbrand in de ovens.