In september 1944 vluchtten naar schatting 15.000 Vlaamse en 8.000 Franstalige collaborateurs naar Duitsland. In Bad Pyrmont vormen de collaborerende leiders van de Vlaamse Beweging een regering in ballingschap en ook Robert Verbelen maakt deel uit van de zogeheten Landsleiding die werd voorgezeten door Landsleider Jef Van de Wiele van DeVlag.
Na de capitulatie van Duitsland vlucht hij naar Oostenrijk waar hij voor de Amerikaanse contraspionage en later voor de Oostenrijkse inlichtingendiensten ging werken. Zo kan Verbelen een repatriëring vermijden. In België wordt hij tijdens de repressie in 1947 bij verstek ter dood veroordeeld.
In 1959 wordt hij Oostenrijks staatsburger. In april 1962 werd Verbelen op verzoek van de Internationale Unie van Weerstand en Weggevoerden door de Oostenrijkse overheid onder arrest geplaatst. In 1965 werd het proces tegen Verbelen gevoerd aan het Hof van Assisen in Wenen. Het proces Verbelen zorgde ook in ons land voor grote beroering. Tijdens zijn gevangenschap had Verbelen het boek van Pater Marcel Brauns (1913-1995) "Radicalisme in de Vlaamse strijd"' gelezen. Hij vroeg pater Brauns op zijn proces als getuige ten ontlaste op te treden wat deze aanvaardde. Zijn optreden maakte enige indruk op de rechters en haalde er de internationale pers: ter zitting zong Brauns zowaar de Vlaamse Leeuw. Pater Brauns was in 1991 kandidaat op de Gentse Vlaams Blok-lijst.
Op 21 december 1965 werd tot ieders verbazing en verbijstering Robert Verbelen vrijgesproken voor oorlogsmisdaden wegens verjaring van de feiten. De ontgoocheling bij de nabestaanden van de vermoorde slachtoffers door het Veiligheidskorps was groot en zeker in Meensel-Kiezegem waar zoveel slachtoffers te betreuren vielen.
Robert Verbelen is sinds 1965 een vrij man en schrijft boeken en neemt actief deel aan lezingen en voordrachten. Hij geeft ook een tijdschrift uit, "Huttenbriefe" genoemd. Zo organiseert de Oostenrijkse rechtsextremistische groep 'Arbeitsgemeinschaft für Politik' (AFP) elk jaar een zogenaamde "Politieke Academie". Onder de sprekers vinden we de volledige leiding van extreemrechts in Oostenrijk, zowel leidinggevende FPÖ'ers als radicalere elementen.
Eén van de sprekers voor de AFP in 1988 was Robert Verbelen, en naast Verbelen stond in 1988 nog een 'Vlaming' op het sprekersgestoelte namelijk Vlaams Belang(voorheen-Blok)volksvertegenwoordiger Francis Van den Eynde(!) Dat hij er zich in goed gezelschap bevond werd een paar jaar later duidelijk toen er wapens en nazi-propaganda gevonden werden op het secretariaat van het AFP. Natuurlijk hield dit het Vlaams Belang niet tegen om contacten te blijven onderhouden met het AFP.
In 1996 verscheen in het Vlaams Bloktijdschrift 'Doorzicht' een artikel dat overgenomen werd uit een AFP-brochure. Het artikel handelde over het internationale zomerkamp van Youth Against Racism in Europe (YRE, de Europese overkoepeling waartoe o.m. Blokbuster behoort). Hilarisch werd het artikel helemaal wanneer het zomerkamp van Blokbuster erin werd omschreven als een "trainingskamp" waar gevechtstechnieken zouden aangeleerd worden.
In 1990 overlijdt Robert Verbelen zonder ooit één dag in een Belgische gevangenis te hebben vastgezeten(!)
Na de oorlog eisen de Gewapende Partizanen en de andere verzetsbewegingen 1.137 dodelijke aanslagen op collaborateurs op. De tol aan verzetszijde is echter veel hoger: 14.000 verzetsstrijders verloren het leven, door ophanging, executie, het slachtoffer van represailles of overleden in de concentratiekampen.