Wanneer op 10 mei 1940 België op nauwelijks achttien dagen onder de voet wordt gelopen door nazi-Duitsland, deelt ook Meensel-Kiezegem in de klappen. 63 dorpelingen werden door het Belgisch Leger gemobiliseerd en enkelen werden gedood of gewond tijdens die schermutselingen. Tijdens de bezettingsjaren leidden deze tegenstellingen zelden of nooit tot echte conflicten binnen het dorp. Een aantal families in Kiezegem waren uitgesproken Duitsgezind en Meensel leek eerder met passieve collaboratie 'de politiek van het minste kwaad' en gematigd verzet.. Het dorpsleven kabbelde rustig verder maar naarmate de overwinningskansen van Duitsland keerden nam ook de onrust in het dorp toe.

Nadat begin 1942 de verplichte tewerkstelling in Duitsland werd ingevoerd doken meerdere dorpelingen onder bij vrienden en kennissen om te ontsnappen aan deze dwangmaatregelen. Ook het verzet nam toe en organiseerde zich nagenoeg uitsluitend in Meensel. Maurice Vuchelen was de eerste in Meensel-Kiezegem die actief in het verzet kwam door in de loop van 1942 toe te treden tot de N.K.B. (Nationale Koninklijke Beweging). Hij werd spoedig gevolgd door meerdere dorpsgenoten zoals Jules Cauwberghs die voorman werd bij de N.K.B., Adolf Hendrickx, Prosper Natens en aanvankelijk ook Oscar Beddegenoodts, die stationschef was van het kleine treinstationnetje in Meensel.

Beddegenoodts sloot zich evenwel later aan bij de Gewapende Partizanen (P.A.-A.P. Partisans Armées) waar hij commandant werd. De Partizanen werden vooral in het Leuvense onder de beroemde verzetsleider Louis Van Brussel. Naast de N.K.B. en de Partizanen was ook het Onafhankelijkheidsfront present in het dorp waarvan Joost en Jules Wittemans uit Kiezegem de actiefste militanten waren.

Vele gezinnen boden onderdak aan ondergedoken verzetslieden en geallieerde piloten. De beroemdste was wellicht de Canadese majoor Edward Blenkinsop (afbeelding rechts), wiens bommenwerper op 28 april 1944 werd neergehaald door Duits afweergeschut. Tot twee keer toe werd een ontsnapping voor hem voorbereid, maar uiteindelijk had het verzet van Meensel de intentie om hun 'majoor' als trofee over te dragen aan de binnenrukkende geallieerde troepen. Het drama van 1 en 11 augustus stak daar echter een stokje voor. Majoor Blenkinsop stierf op 5 januari 1945 in het concentratiekamp KZ Neuengamme.

De verzetsleden waren aanvankelijk slechts matig actief in hun eigen dorp Meensel-Kiezegem maar namen wel deel aan diverse sabotagedaden in de streek Leuven-Aarschot. Naarmate de oorlog vorderde werd de strijd alsmaar grimmiger. Terreur en contra-terreur namen toe en dat zeker nadat de geallieerde Amerikanen, Britten, Canadezen en Polen geland waren in Normandië op 6 juni 1944 en de bevrijding van België in zicht kwam. Gemeentehuizen werden in brand gestoken om bevolkingsregisters te vernietigen zodat het de Duitsers bemoeilijkt werd om werk- en dienstweigeraars op te sporen, zo ook het gemeentehuis van Meensel-Kiezegem.

In de loop van 1944 begon de Duitse bezetter zich te interesseren in de activiteiten van het verzet in de streek rondom Meensel-Kiezegem en volgden er enkele razzia's en aanhoudingen, echter zonder veel gevolg. Ook Frans Coeckelberghs uit Meensel werd op 15 juli 1944 opgepakt en hardhandig ondervraagd in de gevangenis van Leuven en heeft toen aan de Gestapo alles verteld wat hij over het verzet in zijn dorp wist. Doch elke reactie bleef uit. De nazi's beschouwden het verzet in Meensel-Kiezegem blijkbaar maar als het werk van 'kleine garnalen'. De bezetters besloten dan maar om hun aandacht elders op te richten tot.... aan de fatale aanslag op 30 juli 1944 op Gaston Merckcx, zoon van de 'zwarte' familie Remi Merckx.

Op die dramatische dag toog de 24-jarige Gaston Merckx, in het gezelschap van drie van zijn vrienden, naar de dorpskermis in het naburige Attenrode-Wever. Ter hoogte van het gehucht 't Boekhout worden zij tegengehouden door drie jonge leden van de Gewapende Partizanen. Twee mannen waaronder 'Léon' alias Frans Vranckx uit Kessel-Lo en een jonge vrouw 'Gilberte' die ondergedoken leefden in het Leuvense.

Léon hielde Gaston en zijn makkers staande en schreeuwde hen toe: "Gestapo! Pascontrole!" Gaston en zijn vrienden toonden hun papieren maar Gaston sloeg op de vlucht en verschool zich achter een baal stro. Léon loste enkele schoten doorheen de strobaal en een kogel doorboorde de long van Gaston Merckx die ter plaatse stierf. Moeder Merckx vond later het lichaam van haar zoon terug in het veld waar het was achtergelaten door zijn vrienden. Zij zwoer wraak. Op het doodsprentje van haar zoon stond de onheilspellende boodschap: "Eens toch zal de eeuwige rechter mij wreken. Ik heb ten volle vertrouwen in zijn gerechtigheid, en die mij vermoordden zullen hun straf niet ontgaan."