Verzet.org - Het smadelijke einde van de Collaboratie

Al van bij het begin dat de Duitsers België bezet houden, vechten de verschillende Nieuwe Orde-bewegingen in Vlaanderen (en in de rest van België) onder elkaar een ideologische veldslag uit om in de gunst van de bezetter te komen. Adolf Hitler had het liefst gezien dat er slechts één partij zou zijn in Vlaanderen in navolging van zijn eigen NSDAP in Duitsland.

De tweede man na Hitler in het Derde Rijk is Reichsführer van de SS Heinrich Himmler, die als geen ander de kunst verstaat om te Hineinregieren, zijn droom: een SS-Staat binnen het Derde Rijk. Heinrich Himmler wil een Groot-Duits rijk tot stand brengen waarin alle Germaanse volkeren samenleven.

De Vlamingen beschouwt hij als vernederlandste Duitsers, hij wijst de aparte politieke toekomst van Vlaanderen of Groot-Nederland van de hand en zijn enige wens is de annexatie van Vlaanderen bij het Duitse rijk.

Om zijn ideeën in Vlaanderen te verspreiden sticht Himmler in 1940 de Algemene-SS Vlaanderen. Al van 1941 steunt Himmler de DeVlag (Deutsch-Vlämische Arbeitsgemeinschaft), die geleid werd door Jef Van de Wiele. Van de Wiele krijgt de opdracht om de DeVlag uit te bouwen tot een Groot-Duitse politieke concurrent van het VNV en deze partij op elk gebied te bekampen. Van de Wiele krijgt daarvoor zeer veel geld en middelen waarmee hij al snel duizenden volgelingen aantrekt.

Het VNV reageert met machtsvertoon en vraagt tevergeefs een officiële erkenning als enige toegelaten partij. Op 5 mei 1941 had het VNV al het Verdinaso opgeslokt, en even voordien ook Rex-Vlaanderen. Maar dat zal voor Himmler niet genoeg zijn.

In 1944 ziet Himmler tot zijn eigen vermaak nog steeds aan de ene kant het VNV (Vlaams Nationaal Verbond) dat sinds de dood van Staf de Clercq op 22 oktober 1942 geleid wordt door Henrik Elias, en aan de andere kant de DeVlag van Jef Van de Wiele, die ronduit de kaart van de Duitsers trekt. Binnen het VNV zelf groeit de twijfel en neemt het verzet in eigen rangen toe.

Op 12 juli 1944 wordt België opgesplitst in een Reichsgau Flandern en een Reichsgau Wallonien beide geannexeerd door het Duitse Rijk. In Vlaanderen wordt de DeVlag van Jef Van de Wiele definitief de eenheidspartij, ten koste van het VNV van Henrik Elias dat nadien geen rol van betekenis meer speelt. In de Reichsgau Wallonien (Wallonië) wordt Rex de Franstalige tegenhanger en de eenheidspartij onder de leiding van Léon Degrelle. Degrelle is inmiddels lid geworden van de Waffen-SS en schopt het tot SS-Obersturmbannführer.

In de laatste maanden van de bezetting regent het aanslagen door het Verzet op vele vooraanstaande collaborateurs en de represailles blijven niet uit. Vooral in Meensel-Kiezegem escaleert het geweld. Kiezegem was vooral een haard van collaboratie terwijl in Meensel het verzet actief was. Op 30 juli 1944 wordt de collaborateur Gaston Merckx doodgeschoten wat uitloopt in een represailleactie.

Al op 1 augustus 1944 wordt olv. van Robert Verbelen's Veiligheidskorps en verscheidene Vlaamse en Duitse SS'rs en SD'rs een eerste razzia gehouden, waarbij verscheidene doden vallen. Op 11 augustus 1944 volgt een tweede wraakactie olv. de Vlaamse SS-officieren Tony Van Dijck, Jozef Bachot en Jef De Meyer. 69 inwoners van Meensel-Kiezegem worden opgepakt, waarvan hooguit 20% tot het verzet behoorden. Van hen zullen er uiteindelijk 61 omkomen in het KZ Neuengamme in Duitsland.