Verzet.org - De Straatrepressie in Vlaanderen na het einde van de oorlog

In het programma van het Vlaams Belang (en hun voorlopers de Vlaamse Concentratie en de Volksunie) staat nog steeds de eis voor onvoorwaardelijke amnestie voor oorlogsmisdadigers en collaborateurs gebeiteld, waarbij niet de schuldvraag centraal staat maar wel de kwijtschelding van de schuld en dat enkel en alleen met het enige doel om het vooroorlogse gedachtegoed in ere te herstellen.

Daarvoor moet eerst de onverkwikkelijke periode van de collaboratie worden witgewassen en wordt door hen zowel het verzet als de holocaust gebanaliseerd en besmeurd, en de volksrepressie van september 1944 uitvergroot om aldus de collaboratie te minimaliseren en te verschonen om ze uiteindelijk helemaal te 'vergeten'.

Tot op heden werd in België nooit algemene amnestie verleend aan oorlogsmisdadigers en collaborateurs. Amnestie impliceert zowel de kwijtschelding van de boete als de schuld. Beter is bijvoorbeeld Eerherstel. Het spreekt vanzelf dat iemand zoals bijvoorbeeld de thans 82-jarige SS-Standartenführer Tony Van Dijck, die nog onlangs op de VRT-televisie herhaalde nergens spijt van te hebben, nooit in aanmerking kan komen voor amnestie.

Eerherstel heeft enkel voor gevolg dat de veroordeling wordt kwijtgescholden, het brengt het herstel van de burgerrechten en vermijdt dat de veroordeling nog vermeld wordt op het strafregister of op attesten van Goed Gedrag & Zeden. Het heeft verder ook geen neerslag op de kinderen of kleinkinderen, en heft het verbod op om het land weer binnen te komen. Maar eerherstel wist geenszins de schuldvraag uit.