René Lambrichts werd in Borgerhout geboren op 1 april 1900 uit een franskiljonse bourgeoisfamilie. In 1917 nam hij dienst in het leger. Na de eerste wereldoorlog nam hij in 1919 voor vijf jaren dienst als huursoldaat bij het Franse Vreemdelingenlegioen en keerde pas in 1924 terug naar België. Hij schrijft zich in aan de universiteit en behaalt aan de ULB op 22 november 1930 zijn diploma als advocaat. Lambrichts wordt vrij vroeg politiek actief en dat aanvankelijk bij Belgicistisch nationalistische bewegingen zoals bijvoorbeeld de Jonge Belgen/Jeunes Belges, door de tegenstanders smalend de 'Jonge Boeven' genoemd, waarvan hij in 1931 de leider van de afdeling Borgerhout was. Die gingen regelmatig op de vuist met Vlaams-Nationalisten.

In juni 1933 wordt door Charles Somville het NACO/LINACO opgericht, het Nationaal Corporatief Arbeidsverbond/Ligue Nationale Corporative du Travail. Daarnaast werd door René Lambrichts, Pierre Beeckmans en Carlo Delien de nv Belgische Uitgaven/Les Editions Belges opgericht, die de uitgaven van NACO verzorgde. De maatschappelijke zetel ervan was gevestigd op het adres van advocaat Lambrichts, Moorkensplein 39 te Borgerhout.

Het NACO was een extreemrechtse Belgisch nationalistische, ultra-royalistische en uitgesproken anti-joodse organisatie, die onder meer pleitte voor de invoering van een anti-democratische corporatisme. Het NACO zal steeds meer aanleunen bij het Duitse nationaal-socialisme. Op 8 juli 1933 verspreid de uitgeverij Belgische Uitgaven Stormloop en L' Assaut, naar het voorbeeld van het beruchte Der Stürmer van Julius Streicher dat in Duitsland werd verspreid. Tot eind 1934 stonden deze bladen onder de redactie advocaat René Lambrichts. Carlo Delien vervaardigt onder het pseudoniem Olrac verscheidene antisemitische karikaturen die rechtstreeks op Der Stürmer waren geïnspireerd. In Antwerpen kende het NACO de meeste aanhangers, een 500-tal mensen. Eind 1936 zal het NACO/LINACO ermee ophouden.

Charles Somville. Potloodtekening waarop Somville de fasces -het symbool van de Italiaanse fascisten van Mussolini- in zijn hand houd.

In de loop van september 1935 wordt René Lambrichts lid van het Verdinaso. Voordien had Charles Somville al contacten gehad met Joris Van Severen, de leider van het Verdinaso. In januari 1937 sticht advocaat Lambrichts zijn felle anti-semitische Volksverwering, in het teken van Bloed en Bodem. Ook daarna blijft jij nog tot eind 1937 actief in het Verdinaso. Van Severen ging echter het staatsnationalisme verdedigen en vele volksnationalisten onder wie Wies Moens, Ward Hermans, Jef De Langhe en ook René Lambrichts zochten ontgoocheld hun heil in andere bewegingen of richtten er zelf weer andere op.

Volksverwering rekruteerde haar medewerkers vooral bij het Verdinaso. Zoals bvb de oud-Dinaso's Frans Van Dijck (secretaris) en Gustaaf Vanniesbecq (propaganda), een geregelde bajesklant, portier en souteneur, en Antoon Lint (propagandasecretaris) die tijdens de bezetting zich bij de Algemene SS-Vlaanderen zal aansluiten. Andere medewerker was Aloïs Goossens (propaganda voor Antwerpen) en die door De Volksgazet spottend de Ernst Röhm van Vlaanderen werd genoemd omwille van zijn seksuele geaardheid.