Volksverwering organiseerde ook meetings waar diverse Vlaams-nationale sprekers het woord voerden. Zo ondermeer Jef De Langhe (Verdinaso), Edgar Lehembre (VNV) en Ward Hermans (VNV). Vooral tijdens de bezetting berucht was Felix Lauterborn die de nachtmerrie werd van de joodse gemeenschap. Volksverwering bracht ook een krant uit onder dezelfde naam Volksverweering. Zo verschijnt er in de krant vanaf maart 1938 in afleveringen De Protocollen van de Wijzen van Sion in een tekstvertaling van Jan Stoutenberg en die later -in 1938- ook als brochure werd uitgegeven. Dit antisemitische geschrift was in feite niks anders dan een plagiaat van een politiek pamflet uit 1864, gericht tegen het bewind van Napoleon III en waarin van joden helemaal geen sprake was.

Eén van de belangrijkste theoretici van Volksverwering was Jan De Roeck, die een felle antisemiet was en al voor de oorlog contacten hield met de Duitse NSDAP van Adolf Hitler. Voor Volksverwering bracht hij in 1939 de antisemitische brochure uit: De mythe van Israël. Een toelichting over oorsprong en wezen van het jodendom. Volksverwering organiseert eveneens verschillende voordrachten. Op 11 mei 1937 houdt Jef De Langhe een lezing over Het jodengevaar: de verderfelijke invloed der joden op onze gemeenschap en René Lambrichts op 21 mei over Wat gewordt er van Antwerpen, indien de bevolking onkundig blijft van het Jodenvraagstuk? en wat later op 22 juli 1937: Hoe verdedigen wij ons tegen het parasiteerende Jodendom?

De vereniging probeert zich ook uit te breiden naar het platteland onder meer in Kalmthout waar onder haar impuls het Anti-Joodsche Blok wordt opgericht. De leden ervan houden zich ondermeer bezig met doodsbrieven in de brievenbussen van joodse inwoners te posten en zgn. 'reisticketjes' met Recht naar Palestina en Nooit meer terug. Korte tijd later ondervinden ze stevige weerstand van VEVA (Verbond voor Economisch Verweer Antwerpen), die op hun beurt 'reisticketjes' bussen bij de jodenhaters en Hitlerknechten, met boodschappen zoals: Naar Berlijn 4de klas beestenwagens. Het Anti-Joodsche Blok stopte haar acties en verdween uit Kalmthout.

Het zou echter niet lang meer duren vooraleer Volksverwering ook de straat zal opgaan. Al in februari 1938 stuurde René Lambrichts zijn kompaan Staf Vanniesbecq naar Emiel Francken die in 1938 een eigen organisatie had opgericht, de Zwarte Garde, met het verzoek om hem te helpen "..de joden met geweld uit het stadspark te slaan", maar Francken vond de tijd nog niet rijp voor geweld en de actie ging niet door.... nog niet! Gustaaf Vanniesbecq sticht in het voorjaar van 1938 samen met zijn kompaan Antoon Lint de paramilitaire Actie-Groep (A-G) die in zwart uniformen en dito laarzen als 'soldaten' als opdracht zagen om tegen het 'joodse monster' te kampen en voortdurend joden lastig viel en hen een aantal malen met veel vertoon en geweld uit het stadspark ranselden.

Vanaf 1 april 1938 ontvangt Volksverwering financiële steun van de Duitse regering. Via het Duitse consulaat werd haar elke maand 100 DM overgemaakt. Een bescheiden bedrag, maar daarnaast kwamen er ook nog giften van de SS-instanties enz. In de loop van 1938 en 1939 blijven de toespraken en manifestaties zich aaneenrijgen. Het opbod in jodenhaat tussen de verschillende verenigingen zoals Verdinaso, Anti-Joods Front en Volksverwering blijft voortduren maar ze werken soms ook samen met bepaalde acties en manifestaties. Spandoeken en propagandamateriaal met koppen als "De Joden zijn ons ongeluk", zijn regelrechte kopijen gejat bij Julius Streicher (Die Juden sind unser Unglück!).

21.11.1937: Hetze door Volksverwering tegen Antwerps burgemeester Camille Huysmans

Na de Reichskristallnacht in Duitsland van 9 november 1938 ging het met Volksverwering van kwaad naar erger. Al de dag later, op 10 november, op een meeting in het Sint-Janspaleis te Antwerpen, roepen Lambrichts, Vanniesbecq en Van Dijck op tot het ontslag van de socialistische Jodenburgemeester Camille Huysmans die geregeld uithaalde naar de antisemieten van Volksverwering, REX, VNV en Verdinaso. Op 6 december hield Volksverwering andermaal een meeting in Borgerhout met als thema: "120.000 joden en 120.000 werklozen"

Ook het Verdinaso bij monde van gouwleider Paul Persyn liet zich niet onbetuigd en riep op om het "door Huysmans aan de joden overgeleverde Antwerpen aan de Antwerpenaren terug te geven." Camille Huysmans' was kort en krachtig: "Nooit zullen wij dulden dat de kanker van rassenhaat zich bij onze medeburgers zou inwortelen, en dat er mensen door de straten zouden lopen om andersdenkenden na te schreeuwen, te beledigen of aan te vallen."

Lambrichts op 4 juli 1939 op een meeting in Borgerhout: "Genoeg Jodenbescherming! Eerst werk voor eigen volk!", en zijn kompaan Kampens: "De Jodenplaag in het Diamantvak" en César Tiré: "De middenstand tegenover het jodengevaar". Op 2 augustus 1939 liet burgemeester Camille Huysmans andermaal een meeting verbieden van Volksverwering die als thema had "Tegen de Joodse invasie". Daarentegen het Duitse consulaat was uitermate tevreden over de acties van Volksverwering en berichtte in juli 1939 aan Berlijn: "In der hiesigen Bevölkeung hört man immer mehr stimmen, die ihren unwillen über die jüdische überfremdung Antwerpen Ausdrucks geben"

Eind augustus 1939 lokte Volksverwering anti-joodse rellen uit in de Antwerpse stationsbuurt. Een groep van ongeveer 100 mensen scandeerden leuzen zoals "Weg met de Joden! De Joden buiten!". Ruiten werden aan diggelen gegooid en verschillende personen werden gearresteerd. En zo ging Volksverwering door tot zelfs enkele dagen voor de nazi's België binnen vielen: op 6 mei 1940 sprak Lambrichts andermaal op een meeting in Antwerpen over het '... oorlogsgestook van het Jodendom en zijn trawanten Frankrijk, Engeland en de Verenigde Staten'.