Slechts enkele dagen na de laatste meeting van Volksverwering, trokken op 10 mei 1940 de nazi's België binnen. Uit voorzorg hadden de Belgische autoriteiten beslist om talrijke 'verdachten' aan te houden van wie mogelijk verwacht kon worden dat ze zouden collaboreren met de vijand of 'een gevaar betekenden voor de Nationale Veiligheid'.

Op de afbeeldingen rechts en links: het Franse concentratiekamp in Le Vernet en in Saint-Cyprien

Vele vlaams-nationalisten werden opgepakt maar ook communisten, Duitse spionnen, gewezen vrijwilligers van de Internationale Brigaden in Spanje, Rexisten, Verdinaso's, Vlaamse oud-strijders, oud-activisten, leden van het Davidsfonds, anti-nazi's die uit de greep van het Hitlerregime wilden blijven, en ook vele duizenden gevluchte joden uit het Duitse rijk(!), kortom een nogal erg bont gezelschap.

Ook de kopstukken van Volksverwering werden opgepakt en eerst naar de gevangenis van Vorst gebracht en opgesloten en werden als de 'verdachten' op treinen gezet richting Frankrijk. Onder hen Joris Van Severen, August Borms, Léon Degrelle en René Lagrou, maar ook de Volksverweerders René Lambrichts, Gustaaf Vanniesbecq, Edgar Lehembre, Frans Van Dijck, Aloïs Goossens e.a. Ze kregen het hard te verduren tijdens hun transport en verblijf in Frankrijk. Van René Lambrichts werd zijn hoorapparaat afgenomen, want de Franse soldaten hielden het voor een geheime zender. In Frankrijk werden ze opgesloten in concentratiekampen in Abbeville, Le Vernet d' Ariège en Saint-Cyprien. Daar zaten ze allemaal door elkaar zaten: in barak nr 37 zaten bijvoorbeeld een aantal Antwerpse joden met hun rabijn vast samen met.... René Lambrichts, Gustaaf Vanniesbecq en Ward Hermans(!) Zie ook ook op Verzet.org: De weggevoerden van mei 1940 deel 1 t/m 3

Sommige lieten er ook het leven of werden vermoord, zo onder meer Joris Van Severen, de leider van het Verdinaso die in Abbeville door een paar dronken Franse soldaten onder het bevel stonden van kapitein Dingeon werd doodgeschoten. De ongeveer 5.000 Joodse vluchtelingen werden op treinen gezet richting Zuid-Frankrijk. Later -in 1943- zullen ze nagenoeg allemaal met beestenwagons vanuit het Franse concentratiekamp Drancy naar KZ-Auschwitz-Birkenau worden gedeporteerd. Slechts een handvol van hen zullen de gruwel van Auschwitz overleven.

Al in juli/augustus 1940 worden alle 'verdachten' van Belgische nationaliteit weer vrijgelaten. Op 10 juli 1940 keerden Dr. August Borms en René Lagrou als eersten terug uit Saint-Cyprien. Op 9 augustus was het de beurt aan de kopstukken van Volksverwering Edgard Lehembre, Gustaaf Vanniesbecq en René Lambrichts. Op 15 augustus 1940 werd in de feestzaal van de Antwerpse Zoo een grootse huldiging gebracht aan de teruggekeerden.