De bezetting door de nazi's had op de vooroorlogse antisemieten soms de vreemdste reacties. Dat was zo het geval met Charles Somville, de kompaan van René Lambrichts bij het NACO, die zich leek te bezinnen en zou uiteindelijk in het verzet belanden. Of bijvoorbeeld het verhaal van Jan Laureys, die in de vooroorlogse periode het regelmatig had opgenomen voor de joden en hen hulp had aangeboden, was voortdurend het mikpunt geweest van Volksverwering. Tijdens de bezetting sloot Laureys zich aan bij de DeVlag en de Algemeene SS-Vlaanderen.

In 1946 kwamen de jodenjagers van Volksverwering en van de groep rond Felix Lauterborn voor de rechter. Tijdens de processen stond uiteraard de jodenvervolging centraal maar in de praktijk vormde de deelname aan de jodenrepressie geen aparte aanklacht. Al bij al kregen ze aanvankelijk strenge straffen, maar in de praktijk bleef er effectief weinig van over. Pierre Beeckmans kreeg op 10 maart 1946 de doodstraf. Zijn genadeverzoek werd afgewezen. In 1952 werd zijn straf omgezet in levenslange hechtenis. Beeckmans kwam voorwaardelijk vrij in april 1960. Felix Lauterborn werd op 27 februari 1947 veroordeeld tot de doodstraf die op 17 november 1950 werd omgezet in levenslange opsluiting. Lauterborn stierf in de gevangenis op 2 november 1956 aan een hartaanval. Andere Volksverweerders zoals César 'Joseph' Tiré, Jacobus Van den branden en Maurice Buffet kregen gevangenisstraffen. François Hellebosch die zich had bekwaamd in het opsporen en aanhouden van Joden kreeg twintig jaar gevangenisstraf, straf die later omgezet werd naar zeventien jaar.

Op 10 maart 1946 veroordeelde het Antwerpse krijgshof René Lambrichts tot levenslange opsluiting. Hij werd veroordeeld voor politieke collaboratie en voor enkele individuele verklikkingen. Hij diende een genadeverzoek in maar dat werd in januari 1950 afgewezen. Lambrichts werd reeds op 12 december 1951 in voorwaardelijke vrijheid gesteld! Dit was wat 'levenslange opsluiting' in die tijd werkelijk inhield...

Na zijn invrijheidstelling trok René Lambrichts naar een... psychiater. Hij kwam enigszins tot bezinning, maar de medeverantwoordelijkheid voor de moord op zes miljoen joden ging hem te ver. Hij flirtte spoedig met het negationisme. Ten tijde van het proces tegen Kurt Assche in Kiel (Duitsland) in 1980 schreef Lambrichts aan De Standaard: "Denkelijk is het cijfer van zes miljoen overdreven. De joden overdrijven altijd. Het is een karaktertrek van dit overigens merkwaardige volk. Maar zelfs gesteld dat er één nul te veel is -quod non- het maakt geen verschil wat de schuldvraag betreft en het afschuwelijke van de uitvoering."

Net zoals Volksverwering destijds teerde op de vreemdelingenhaat -en de joden in het bijzonder - herkent men in het succesverhaal van het Vlaams Belang (voorheen Vlaams Blok) dezelfde thema's: vreemdelingenhaat en nu in het bijzonder de moslims. Niet toevallig hebben het Vlaams Belang en Volksverwering beiden hun roots in Antwerpen en hanteren ze -ondanks 70 tussenliggende jaren- krek dezelfde dialectiek en propaganda. Om er stil van te worden... Volksverwering toen: "120.000 joden en 120.000 werklozen". Of het plaatje rechts hiernaast: vervang bijvoorbeeld gewoon 'Jood' door 'vreemdeling' of 'moslim' en je krijgt 'De laatste vreemdeling [of moslim] moet hier weg!'

Einde juli 1944 treedt de 30-jarige Bert Van Boghout (1914-2003) toe tot de Waffen-SS en vertrekt naar Duitsland (waarmee tegelijk de mythe dat enkel zgn. 'misleide' 17-jarige naïevelingen naar het Oostfront trokken, definitief wordt ontkracht). Einde april 1945 viel het doek over zijn kortstondig Oostfront-avontuur dat amper negen maanden had geduurd. 'Bertje' wordt opgepakt en op 21 juli 1945 uitgeleverd aan België. Hij wordt op 18 februari 1947 veroordeeld tot levenslange hechtenis, vonnis dat op 20 oktober '47 wordt bevestigd. Op 4 januari 1950 wordt zijn straf herleid tot 15 jaar opsluiting, maar hij komt al na enkele maanden later weer vrij, na slechts vijfeneenhalf jaar opsluiting...

Op 6 oktober 1951 trouwt Bertje met Gerda Logier en opent met haar aan de Jordaenskaai nr. 3 te Antwerpen een krantenwinkeltje, dat al gauw berucht wordt door de verkoop van negationistische lectuur en nazi-memoralia allerhande. Hij wordt actief in de Volksunie en sticht Were Di. Van Boghout ligt mee aan de basis van Dietsland Europa, de periodiek van Were Di, dat volgeklad wordt (met oersaaie teksten die -behalve door de auteurs zelve- door niemand gelezen werden) door onder meer Karel Dillen, Francis Van den Eynde en Roeland Raes, de latere stichters van het Vlaams Blok (tegenwoordig Vlaams Belang).

Raes zal veel later als ondervoorzitter, senator en partijraadslid voor het Vlaams Blok moeten aftreden omwille van negationistische uitlatingen op de Nederlandse TV en zijn kritiek op de echtheid van het Dagboek van Anne Frank. Dillen vertaalde dan weer werken van negationisten zoals bv Bardèche. Van een andere negationist -Siegfried Verbeke, berucht in binnen- en buitenland- werden tot half jaren tachtig alle drukwerken van het Vlaams Blok, inclusief het kader- èn het partijblad, gedrukt op de persen van Verbeke's drukkerij te Antwerpen. Naast de VB-drukwerken rolden terzelfdertijd ook brochures zoals bijvoorbeeld 'Stierven er werkelijk zes miljoen?' van Richard Harwood en 'Het Holocaustbedrog' van Jos Rogiers (in 1988 nog kandidaat op een gemeentelijke VB-lijst) van diezelfde persen...

Zo schrijft ene J. Dierickx in het januarinummer van 1965 in Dietsland Europa dit over de Holocaust: "De cijfers van het aantal vermoorde joden waren overdreven en niet gefundeerd, het resultaat van de 'geallieerde en communistische propaganda." Dietsland Europa hield het bij "een mogelijk maximum aantal slachtoffers van 1 miljoen, waarin begrepen de overlijdens ingevolge ziekte, ouderdom, bombardementen enzovoort, alsmede zij die ten offer vielen aan pogroms in Roemenië en elders in het Oosten."

De negationistische machinerie met als enige doel het herstel van het gedachtegoed van de Nieuwe Orde, draait onmiddellijk na het einde van de Tweede Wereldoorlog -èn dat tot op heden- weer op volle toeren alsof er helemaal niets was gebeurd...