Verzet.org - De Russenoorlog op Texel: opstand der Georgiers

Na de Duitse invasie in Polen op 1 september 1939, verklaarden Engeland en Frankrijk de oorlog aan Duitsland. Kort na de bezetting van Polen werden ook Denemarken en Noorwegen bezet.

Op 10 mei 1940 werden ook de Lage Landen (België, Nederland en Luxemburg) en Frankrijk bezet en in september 1940 viel Duitsland Engeland aan. De oorlog tegen Engeland liep vast en Hitler opende op 22 juni 1941 een tweede front naar het oosten toe: Operatie Barbarossa, de invasie van de Sovjet Unie.

Wanneer bijna het gehele Duitse leger slag levert aan het Oostfront, beveelt het Duitse oppercommando op 14 december 1941 de bouw van de Neue Westwall (New Westwall), dit om de westelijke kustlijn aan de Noordzee te beschermen tegen mogelijke invasiepogingen van de geallieerde strijdkrachten.

In de zomer van 1942 krijgen de plannen definitieve vorm en de naam Neue Westwall, wijzigde in Atlantikwall. De lichte constructies van in de beginfase, werden vervangen door zware bunkers. Aldus werd de hele Noordzeekust, vanaf de Noordkaap in Noorwegen tot aan de Pyreneeën, voorzien van Widerstandsnester en de Duitsers schiepen aldus een Perlenschnur aus Stahlbeton.

De Atlantikwall werd ook aangelegd op het eiland Texel. Mijnen in de duinen, drie lucht luchtdoelbatterijen in het zuiden, bij Loodsmanduin en de Mok, en een luchtdoelbatterij in het noorden aan de kust en enkele tientallen bunkers verspreid over het eiland.

Op Texel viel maar weinig te beleven. Af en toe werd wel eens een batterij door de geallieerden aangevallen, er stortte wel eens een vliegtuig in zee; het vliegveld de Vlijt werd door de Duitse bezetter onbruikbaar gemaakt, maar een infanteriebezetting met de sterkte van 1.000 man was voldoende om het eiland in de greep te houden. In het totaal waren er 2.000 man op het eiland gelegerd, waarvan de helft de batterijen bemanden.