Verzet.org - De Russenoorlog op Texel: opstand der Georgiers

Osttruppen was de algemene term waarmee het Duitse leger nieuwe eenheden vormden van de krijgsgevangenen die gerekruteerd werden uit de gebieden die, bij de opmars doorheen de Sovjet-Unie, bezet werden. Aanvankelijk hadden de Georgische soldaten van het Rode Leger de Sovjet-Unie verdedigd. Maar de liefde voor het sovjetvaderland zat - zoals bij zoveel inwoners van niet-Russische deelrepublieken - niet erg diep.

De conditie van de krijgsgevangen sovjetsoldaten was erg slecht. Ze kregen noch voedsel noch medische verzorging. Er overleden veel SU soldaten in die concentratiekampen. De Duitsers verloren zoveel van hun eigen mensen, dat ze dringend hulp nodig hadden. De Duitsers hebben toen de Oostlegioenen (Osttruppen) gevormd. Deze bestonden uit Kaukasiërs, Armeniërs, Kozakken, West-Indiërs, Georgiërs en andere minderheidsgroepen.

Georgische veteranen verhalen over hun aansluiting bij het Duitse leger dat zij in 1941 in het concentratiekamp waar ze toen opgesloten zaten, het bezoek kregen van een hoge legerofficier. De man sprak vloeiend Georgisch. Hij stelde de Georgiërs, dat vanaf het ogenblik dat Hitlers Leger de Sovjet Unie had overgenomen, een bevrijd en zelfstandig Georgië voor, alsmede voedsel, kleding en medische hulp. Daar stond tegenover dat ze dienst namen in het Duitse leger.

Stalin bezette Georgië sinds 1921, en vele Georgiërs meenden dat door te vechten aan de zijde van de Duitsers hun land opnieuw autonomie zou verkrijgen en/of traden in Duitse militaire dienst puur uit lijfsbehoud. Het Texelse bataljon was niet het enige Georgische bataljon. Vele soldaten van de diverse Oostlegioenen hebben de oorlog niet overleefd.

Georgische eenheden werden op 30 december 1941 opgericht, maar kregen in feite pas vorm vanaf 24 februari 1942. In 1943 werden deze bataljons ingelijfd bij de Wehrmacht. Aldus werden er 8 Georgische eenheden opgericht waaronder 3 Infanterie Bataljons. Zij droegen op hun arm het Georgien schild.

Het Georgische 822ste Wehrmacht Infanteriebataljon kwam via Polen, na een kort verblijf in Frankrijk in het Nederlandse Zandvoort terecht. Op 10 Januari 1945 werd het Georgische Bataljon van Zandvoort overgeplaatst naar Texel. Ze moesten daar een soortgelijk onderdeel dat uit de Kaukasus afkomstig was, aflossen en werden in de uithoek van het alsmaar slinkende Derde Rijk - het waddeneiland Texel- gestationeerd om mee te helpen bij de bewaking van het eiland.

Aan het eind van de oorlog kregen de Georgiërs het echter benauwd. Als dragers van het Duitse Wehrmachtuniform moesten zij zich op een of andere manier rehabiliteren in de ogen van Stalin, wilden ze de Georgische bergen ooit nog terug zien. Begin april '45 zouden de zowat 700 Georgische soldaten worden ingezet tegen de oprukkende geallieerden, maar het noodlot zou er anders over beslissen.