10 mei 1940: De Duitse Bezetting

Wanneer het Duitse Leger op 10 mei 1940 België binnenvalt, wordt Léon Degrelle 'preventief' opgepakt. Samen met nog enkele Rexisten zoals de journalisten Victor Matthijs en Serge Doring en een aantal voormalige parlementaire afgevaardigden, worden zo'n 2 à 3.000 duizenden verdachten afgevoerd naar Frankrijk. Naast Joris Van Severen en een oudere Rexist, werden nog 19 anderen in Abbeville doodgeschoten.

Degrelle sleet nog een paar maanden in erbarmelijke omstandigheden in Franse concentratiekampen totdat hij op 18 juli vrijkomt en op 30 juli 1940 in België weerkeert. Degrelle verkondigt prompt dat thans zijn uur geslagen is. Hij heeft bij zijn terugkeer onmiddellijk een onderhoud met enkele Duitse diplomatieke vertegenwoordigers zoals Otto Abetz. Op 25 augustus 1940 verschijnt met toestemming van de Duitse bezetter zijn dagblad Le Pays Réel opnieuw.

Degrelle droomt hardop van een staatsgreep maar zijn reputatie is ondertussen ook al bij het Duitse Militair Bestuur bekend geraakt waar hij wordt omschreven als "een Latijnse veelprater, een onstandvastige, een fantast met een erg beperkt organisatietalent"

Eggert Reeder, de chef van het MB, wilde enkel dat Degrelle de collaboratiekrachten in Wallonië verzamelde en de inwoners aan de Franse invloedssfeer onttrok. Degrelle mocht zijn beweging enkel in Wallonië verder uitbouwen want in de plannen van Reeder waren Vlaanderen en Brussel voorbehouden aan het VNV. Later zal het VNV meer en meer de plaats moeten ruimen voor de DeVlag van Jef Van de Wiele.

Met zijn hoofdartikel in Le Pays Réel van 1 januari 1941 verraste hij vriend en vijand met een opgemerkte boodschap onder de titel: "Salut à 1941!" (zie afbeelding hiernaast) en die hij besloot met de groet: Heil Hitler! "Of ze nu Hitler of Mussolini volgen, Franco of Horia Sima, Quisling of Mussert, of de rode vlaggen van de rexistische revolutie, allen streven ze hetzelfde politieke en sociale ideaal na, dezelfde mystieke leer."

Dit statement betekende een belangrijk keerpunt in de geschiedenis van het Rexisme. En ook de Belgische gerechtelijke overheid zag het belang ervan in en besliste na de oorlog dat lid zijn van Rex een strafbaar feit was met ingang vanaf januari 1941.

Enkele dagen later, op 5 januari 1941 onderstreepte hij op een meeting in Luik de "ideologische gemeenschap van het Rexisme en het nationaal-socialisme", en verheerlijkte openlijk Adolf Hitler als "de meest buitengewone man van onze tijd... dit genie... Heil Hitler!" Dit alles zorgde voor een verdere leegloop van Rex dat na de verkiezingsnederlaag van 1939 al zo versnipperd en uitgedund was.

Maar bij de Duitsers werd dit alles maar op minachting en wantrouwen onthaald. Eggert Reeder schreef als reactie op dit vertoon aan Berlijn: "Maar Degrelle die 'Heil Hitler!' roept, nadat hij eerst 'Leve de koning!' had gekeeld, komt hoe langer hoe meer over als een charlatan, een kwakzalver, een snoever, een berekende propagandist, die uit politieke ambitie tot alles in staat, ja tot het allerlaagste bereid is." Voor Degrelle blijft er niet veel anders meer over dan tot de militaire collaboratie over te gaan als het enige middel om in een goed blaadje te blijven staan bij de bezetter.


Het Einde van Rex-Vlaanderen

 

Ondertussen zijn de Nieuwe Orde bewegingen volop aan het wedijveren onder elkaar om in de gunst van de bezetter te komen. Zij zullen daarin verre tegemoetkomingen doen en in sommige gevallen ronduit de Groot-Germaanse kaart trekken. In die periode lijkt ook het lot van Rex-Vlaanderen bezegeld, het Vlaamse zusje van REX.

 In de herfst van 1940 was Rex-Vlaanderen met Odiel Daem als de leider van de partij, op aandringen van het Duitse Militaire Bestuur in België, in het geheim onderhandelingen begonnen met de top van het VNV om erbij aan te sluiten. Op 15 oktober 1940 tekende hij de overeenkomst. Odiel Daem werd opgenomen in de Raad van Leiding van de Eenheidsbeweging-VNV en Rex-Vlaanderen had opgehouden te bestaan. Het VNV zal korte tijd later -10 mei 1941- ook het Verdinaso opslokken en de collaboratie in duiken.

Rex had in beide landsdelen jeugdafdelingen opgericht, Jeunesses Rexistes in Wallonnië en Rex-Jeugd in Vlaanderen. Ook in Aarschot bestond er geruime tijd een afdeling van de rexistische jeugdbeweging, maar na de eenmaking van Rex-Vlaanderen met het VNV konden een aantal leden onder hen de collaboratie van Rex en het VNV met nazi-Duitsland niet langer aanzien en keerden Rex de rug toe.

Zo richten bijvoorbeeld de jonge ex-Rexisten Lucien Meyer en Theo Simon in oktober 1940 hun verzetsbeweging op onder de schuilnaam van een turnvereniging Naar Kultuur en Bekwaming (NKB). Korte tijd later komen zij in contact met de Leuvense professor en gewezen Rexist Prof. Eugène Mertens de Wilmars, tevens een fervente koningszinde aanhanger van Leopold III en die de leiding van de jonge verzetsbeweging, die dan wordt omgedoopt tot NKB-Nationale Koninklijke Beweging.

<< Vorige - Volgende >>