De Dietsche Meisjesscharen (januari 1941- september 1944)

De Dietsche Meisjesscharen bleven onder al dat mannen- en jongensgekrakeel de hele oorlogsperiode verder boeren. De leidster van de DMS, Henriette 'Jetje' Claessens, wordt in extreem Vlaams-nationale middens nog steeds aanzien als het boegbeeld, de patrones van Dietsland en zijn Meisjes.

Jetje Claessens werd in 1912 in Brussel geboren en bij toeval woonde zij op de Landdag van het VNV in 1930, de eerste voordracht bij van Dr. August Borms na zijn vrijlating uit de gevangenis. Korte tijd later wordt ze uitgenodigd op een vergadering van de de Zennekerlinnen, een meisjesvereniging in het Brusselse. Daar ontmoet ze voor het eerst Dr. Edgar Lehembre die haar meteen in dienst neemt als hulpsecretaresse en haar de vrije hand laat om de beweging verder uit te bouwen. Tot aan de oprichting van de DMS blijft ze ononderbroken de Kerlinnekes leiden.

Na de bezetting door de nazi's krijgt ze eind 1940 de opdracht om de jeugdbeweging van het VNVVrouwenwerking voor de meisjes te reorganiseren en omstreeks 15 januari 1941 worden de Dietsche Meisjesscharen opgericht. Wanneer in augustus 1941 het NSJV wordt opgericht wordt de DMS meteen ingeschakeld als de vrouwelijke tak van de Dietsche Blauwvoetvendels. Ook de meisjesafdeling van het Verdinaso en van Rex-Vlaanderen sluiten zich aan bij de DMS. Het maandblad Nele wordt vervangen door Vrouw en Volk.

De DMS werden ingedeeld in drie gebieden: (Oost- en West) Vlaanderen, Brabant en Limburg en elk gebied opnieuw ingedeeld in gouwen zoals bv Meetjesland, Veurne-Ambacht, Vlaamse Ardennen enz. Het aantal leden schommelt tussen 1.500 en 2.000 in 1941 en stijgt in 1942 naar 6.000. Daarna blijft het aantal leden verminderen.

De DMS ressorteert direct onder de VNVV, waarvan de de leidster gehoorzaamheid is verschuldigd aan de VNV-top. Jetje Claessens krijgt de opdracht om de DMS -die opgericht werd naar het Duitse voorbeeld van de Bund Deutsche Mädel (BDM), de meisjesafdeling van de Hitlerjugend- om haar meisjes Diets en 'onverduitst' te houden. Het uniform van de DMS bestaat uit een nagelwitte bloese en zwarte rok, net zoals dat van de Duitse BDM.

De DMS-meisjes worden ondergebracht in zogeheten scharen die, als ze talrijk genoeg zijn, worden onderverdeeld in een afdeling voor meisjes van 12 tot 14 -de Kerlinnen, een voor 14 tot 18 jaar -de Jonge Meisjes, en de afdeling Jonge Vrouwen die ouder dan 18 zijn. De Kerlinnen dragen als kenteken de blijheidsrune, de Jonge Meisjes de zgn trouwrune, en de Jonge Vrouwen de adelrune. Hun voornaamste activiteiten bestaan uit volkskunst, dansen en muziek. De klemtoon ligt vooral op de voorbereiding op het moederschap.

Het Wilhelmus is het volkslied bij uitstek. Sprookjes, gedichten en liederen van 'rasechte' Vlaamse auteurs als Wies Moens, Fred Germonprez, Ferdinand Vercknocke en Felix Timmermans genieten de voorkeur boven 'volksvreemde' creaties zoals Mickey Mouse of Bécassine. Er wordt ook samengewerkt met de Duitse BDM evenals met de zusterbond in Nederland de Jeugdstorm, de jeugdbeweging van de NSB van Antoon Mussert. Jetje Claessens is echter niet zo enthousiast over de samenwerking met de Noord-Nederlandse Bond omdat die grotendeels protestants zijn en dat het katholieke karakter van de DMS zou schaden.

De opleiding van de DMS-leidsters gebeurt in Duitsland in samenwerking met de Bund Deutscher Mädel en in de opleidingscentra van de Hitlerjugend. Ze leren er in de maat marcheren, groeten, turnen en zwemmen alsook een flinke brok Duitse geschiedenis. De leidsters worden door het VNV betaald en hun vergoeding ligt tussen de 783 en 1.899 Belgische franken. Jetje Claessens zelf ontvangt 4.000 franken, wat een erg riante vergoeding was in die tijd.