Dietsche Blauwvoetvendels (DBV) en Dietsche Meisjesscharen (DMS)
De ondergang van de nationaal-socialistische jeugdbeweging

Tot grote frustratie van de NSJV-leiding volgde op 14 november 1943 de stichting van de Hitlerjeugd Vlaanderen, die vanaf 1944 het tijdschrift Tijl uitgeeft en de HJ wordt een geduchte concurrent voor de collaborerende jeugdbeweging die na de verwijdering van Edgar Lehembre uit de VNV-leiding even in een impasse verkeert.

Het NSJV wordt opnieuw herschikt en verandert van naam. In november 1943 werd het NSJV opgesplitst in enerzijds de jongensafdeling Dietsche Blauwvoetvendels (DBV) en daarnaast de meisjeswerking die verder onder haar naam Dietsche Meisjesscharen (DMS) olv. Jetje Claessens haar werking mocht voortzetten. Het NSJV-tijdschrift De Jonge Nationaalsocialist verschijnt voor het laatst in december 1943 en wordt vanaf 1944 omgedoopt tot het blad De Blauwvoet dat als ondertitel meekreeg: Strijdblad der Dietse Blauwvoetvendels en Meisjesscharen (DBV/DMS), andermaal onder de hoofdredactie van Leo Poppe.

Na de herschikking van november 1943 bleef de DBV/DMS de samenwerking met Duitsland op alle gebied centraal stellen. Zo verscheen in De Blauwvoet in april 1944 een grote foto van de Führer Adolf Hitler ter gelegenheid van zijn 55ste verjaardag met de verklaring dat de DMS en de DBV trouw bleven aan de strijd ".. van het Dietse Volk, voor de Germaanse solidariteit en voor de zegepraal der Europese revolutie!"

Na een nieuwe rebellie tav het VNV reageerde de partijtop met nieuwe uitsluitingen. Op 26 april 1944 melde Volk en Staat de uitsluiting van 7 rebellerende DBV'rs onder hen ook Paul Daels, de DBV-gouwleider voor Oost-Vlaanderen. Vier van de vijf gouwleiders werden uiteindelijk uit de DBV gestoten. Leo Poppe, die inmiddels ook tot de Raad van leiding van het VNV was toegetreden, legde de eed van trouw af en werd de nieuwe leider van de DBV, of althans wat er op dat ogenblik nog van overbleef.

Ook Jetje Claessens krijgt te maken met dissidenten binnen de DMS die zich beklagen omwille van het feit dat ze de Groot-Nederlandse gedachte niet (meer) mogen propageren. Op 2 mei 1944 schrijft Jetje Claessens een brief aan het DMS-hoofdkwartier (Koninklijke Straat 29 te Brussel) waarin ze zich beklaagt over deze dissenten en "...de onbeschaamdheid zo ver hebben gedreven om de mededelingen van de DMS waarvan ze wisten dat ze de Leider trouw bleven, te publiceen naast mededelingen waarin ze onder meer het losrukken van de DBV van het VNV en zijn Leider, en de afsetlling van eenhoger kaderleider, zogenaamd om zijn lauwe Dietse houding, in feite om zijn onvoorwaardelijke trouw aan den Leider (..) Het zal niet gezegd worden dat onze Dietse meisjes in dedagen van den harden kamp versaagden. Verbeterner dan ooit gaat de stijd voort. Hou Zee! Jetjes Claessens, DMS-leidster." De DMS-leidster bleef trouw aan Elias en het VNV en Jetje Claessens werd als beloning eveneens opgenomen in de VNV-leiding.

De Dietse Blauwvoetvendels (DBV) ging in al dat gekrakeel helemaal tenonder. Enkele restanten van de DBV namen op 14 augustus 1944 nog deel aan een groot feest dat de DMS had opgezet in Antwerpen en dat door moest gaan als het feest van de Dietse Jeugd. Als gevolg van al deze perikelen was het vertrouwen van het Militair Bestuur in de jeugdbeweging helemaal zoek. In juni 1944 werd de financiering door de Duitsers aan de DBV/DMS volledig stilgelegd.

Tegen het einde van augustus 1944 vluchten de collaborateurs naar Duitsland waar zij in Bad Pyrmont een soort Vlaamse Regering in Ballingschap vormen, de zgn. Landsleiding onder DeVlagger en Landsleider Jef Van de Wiele. Ook enkele VNV'rs duiken daar weer op zoals bv. Frits Hendricks, gewezen leider van het Rijksarbeidsambt en VNV-arrondissementsleider André Van den Berghe. Later duikt ook nog DBV-leider Leo Poppe op in Bad Pyrmont. Ten tijde van de Slag om de Ardennen wordt er nog even op een terugkeer naar Vlaanderen gehoopt maar op 5 mei 1945 is alles ten einde.