|
De Nationaal-Socialistische Jeugd in Vlaanderen (NSJV), Dietsche Meisjesscharen en Blauwvoetvendels |
|
|
|
|
Wednesday 09 June 2004 |
|
Pagina 5 van 7
Nasleep en repressie
Jetje -Henriette- Claessens (1912-1995), de leidster van Dietse Meisjesscharen, wordt na de bevrijding op 5 september 1944 gearresteerd en opgesloten in de gevangenis van Vorst, later in Leuven en Brugge. Een jaar later, na een bewogen proces waarbij ook haar beroep wordt afgewezen, wordt ze ter dood veroordeeld. Dankzij de bemiddeling van enkele politiekers, o.m. haar oom Camiel Huysmans (1871-1968), ontsnapt ze wel aan het executiepeloton. In de gevangenis huwt Jetje haar jeugdvriend Oscar Delaeter, die al naar Argentinië was uitgeweken. Het huwelijk vond dus plaats met de handschoen, op voorwaarde dat ze ook naar Argentinië zou uitwijken van het moment dat ze ontslagen werd uit de gevangenis.
In 1951 komt Jetje vrij en emigreert zij naar Mar del Plata in Argentinië om daar haar man te vervoegen. Ze kregen samen drie kinderen. Met haar vrienden collaborateurs onderhoudt ze nauwe banden met de collaborateursverenigingen in België. Ze levert bijdragen aan het tijdschrift De Schakel voor collaborateurs in Argentinië. In Broederbandkringen bleef ze erg populair en zij wordt in 1991, nav het 20-jarig bestaan van Broederband afd. Antwerpen (die familieleden en sympathisanten van ex-oostfronters groepeert), wordt ze als eregaste ontvangen in het hotel Switel te Antwerpen. Bij haar aankomst op de luchthaven wordt ze enthousiast verwelkomd door de bijna voltallige leiding van het Vlaams Blok. Jetje Claessens overleed in 1995 in Mar del Plata (Argentinië).
Edgar Lehembre (1903-1970) die het NSJV leidde tot hij in 1943 tot ontslag werd gedwongen zgn 'om gezondheidsredenen', werd na de bevrijding aangehouden en ter dood veroordeeld. In 1951 werd hij reeds vrijgelaten en hernam zijn artsenpraktijk in Antwerpen. Hij overleed in 1970, 67 jaar oud.
Leo Poppe, die Edgar Lehembre opvolgde als leider van NSJV en nadien DBV, vlucht na de bevrijding naar Argentinië om aan zijn straf te ontkomen waar zovele honderden andere collaborateurs onderdak vinden. Eind 1954 werd hij medewerker en hoofdredacteur van De Schakel-El Lazo, een tijdschrift voor de collaborerende bannelingen in het buitenland. Hij blijft goede contacten onderhouden met de in Vlaanderen goed florerende soortgelijke verenigingen van ex-collaborateurs die elkaar terugvinden in Broederband, het Sint Maartensfonds en vzw Hertog Jan Van Brabant.
Odile Maréchal-Van den Berghe, de leidster van de VNVVrouwenafdeling die tevens werfde voor de DRK (Duitse Rode Kruiszusters), heeft nooit een dag in de cel gezeten. De VNVV telde op haar hoogtepunt zowat 5.000 vrouwen. Na de oorlog vluchtte Odile naar Zwitserland. Ze werd bij verstek ter dood veroordeeld, maar kon in 1954 terugkeren en overleed in 1956 in Eeklo.
Het St. Maartensfonds staat bij ons vooral bekend als een organisatie van Oostfronters. Het werd in 1953 opgericht door ex-Oostfronters en ex-SS’ers. Het gaf het maandblad ‘Berkenkruis’ uit en had verantwoordelijken zoals André Van Hecke. In 1980 kende het fonds een afsplitsing waarin Van Hecke meeging: de organisatie Hertog Jan Van Brabant, dat het tijdschrift ‘Periodiek Contact’ uitgeeft en naar eigen zeggen meer op een traditioneel nationaal-socialistische lijn staat. De Oostenrijkse tegenhanger van het St. Maartensfonds en co wordt gevormd door de ‘Ulrichsgemeinschaft’, dat jaarlijks een bijeenkomst van oud-SS’ers organiseert.
Elk jaar is er een feestrede ter ere van de collabo’s. In 1985 en 1990 werd de feestrede gedaan door Jörg Haider. In een toespraak erkende Haider de "opoffering van de soldaten van Duitsland die vrijheid gebracht hebben voor West-Europa". In feestredes voor het St. Maartensfonds klinkt het gelijkaardig, Oswald Van Ooteghem, zoon van Herman, hield eind jaren '80 een feestrede en verklaarde over de Oostfronters: "Zij gingen om te strijden voor Vlaanderen en zij streden voort om Europa te behouden voor een overrompeling van het bolsjewisme. Onze oostfrontstrijders hoeven zich niet te schamen… hun strijd maakt deel uit van de Vlaamse ontvoogdingsstrijd."
|
|
Laatst geupdate op ( Wednesday 19 September 2007 )
|