Verzet.org - DeVlag van Jef Van de Wiele zweert trouw aan den Fuhrer

Jef Van de Wiele, de leider van DeVlag sloot zich in de laatste dagen van de oorlog aan bij een Duitse eenheid en liet zich bij de capitulatie doorgaan als een Duitse officier. Hij kwam na drie maanden gevangenschap weer vrij. Van de Wiele werd dan privéleraar Frans bij een Duitse baron in de omgeving van Hamburg. Pas in mei 1946 werd Van de Wiele door Belgische troepen van de RAF aangehouden en naar ons land overgebracht. In december 1945 was hij al bij verstek ter dood veroordeeld en in november 1946 werd dit vonnis bevestigd, maar later omgezet in levenslang. In 1963 kwam hij vrij en ging in Duitsland wonen. Daar werkte hij op de vertaaldienst van een Duitse kleurstoffenfabriek. Later verbleef hij in de Nederlandse provincie Zeeland en in Gent. Van de Wiele overleed in Brugge op 4 september 1979.

SS-Standartenführer Tony Van Dijck wordt op 4 april 1947 door het Krijgshof van Antwerpen veroordeeld tot de doodstraf. Een jaar later wordt hij ook nog eens door het Krijgshof van Brussel tot de dood met de kogel veroordeeld. Maar het vonnis wordt niet voltrokken en Van Dijck komt er vanaf met 16 jaar opsluiting. In 1957 werd hij als ëën der laatste incivieken begenadigd en enkele jaren later -in 1963- vrijgelaten. De thans 82-jarige Van Dijck noemt zich in een interview van 26 februari 2004 op Canvas/Histories nog altijd... 'een echte SS-man' en heeft nergens spijt van.

SS-Sturmbannführer Robert Verbelen werd in 1947 bij verstek ter dood veroordeeld maar heeft nooit één dag in de Belgische gevangenis gezeten. Na de Duitse overgave in mei 1945 vluchtte hij naar Oostenrijk, waar hij voor de Amerikaanse en daarna de Oostenrijkse inlichtingendienst ging werken en de Oostenrijkse nationaliteit verwierf. In april 1962 werd Verbelen op aandringen van de Internationale Unie van de Weerstand en Weggevoerden door de Oostenrijkers in hechtenis genomen. Voor het Hof van Assisen in Wenen werd hij in 1965 vrijgesproken en prompt weer vrijgelaten. 59 andere leden van het Veiligheidskorps werden na de oorlog veroordeeld. 33 kregen de doodstraf, waarvan 8 bij verstek.

Priester-dichter Cyriel Verschaeve verlaat bij het naderen van de geallieerde legers, Vlaanderen en na een zwerftocht doorheen het ineenstortende Duitsland, vestigde hij zich in april 1945 in de pastorie te Solbad Hall in Tirol (Oostenrijk). Op 11 december 1946 werd hij te Brugge bij verstek veroordeeld tot de doodstraf. Hij overleed op 8 november 1949 te Solbad Hall en werd in Oostenrijk begraven. Zijn lijk werd in 1973 door een VMO-commando olv Bert Eriksson ontgraven ('operatie Brevier') en naar Vlaanderen overgebracht, waar het in een grafkelder te Alveringem werd bijgezet.