Verzet.org - Vergelding door de SS: massamoord in Oradour-sur-Glane

Epiloog en het Proces in Bordeaux

In de dagen die volgden zette de Pantserdivisie 'Das Reich' haar toch verder naar het noorden en bereikten daar het front waar de landing in Normandië in volle hevigheid woedde. Op 29 juni werd SS-Sturmbannführer Adolf Diekmann tijdens de gevechten dodelijk gewond en werd ter plaatse begraven, en ontsnapte aldus aan het proces van Oradour dat 8½ jaar later zal plaats hebben.

Op 12 januari 1953 startte het proces in het Militair Tribunaal te Bordeaux. In de Massamoord van Oradour-sur-Glane verschenen 21 beklaagden die hadden deelgenomen, waaronder 7 Duitse soldaten en 14 soldaten van Elzas-Lotharingen (Alzassers) dat tijdens nazi-Duitsland geannexeerd was geweest bij het Duitse Rijk. Het verdict viel op 13 februari 1953.

SS-Oberscharführer Karl Lenz en SS-Unterscharführer Georges René Boos kregen de doodstraf. De rest kreeg tussen de vijf en twaalf jaar gevangenisstraf of dwangarbeid en één vrijspraak. De belangrijkste SS-leiders ontkwamen aan veroordeling. Diekmann was gesneuveld aan het front. De Britten weigerden SS-Brigadeführer Heinz Lammerding uit te leveren aan de Fransen.

De enige SS'r die een belangrijke rol had gespeeld in het bloedbad die uiteindelijk toch in de gevangenis belandde was SS-Untersturmführer Heinz Barth. Barth had zich na de oorlog in 1946 in de Sovjet-zone gevestigd in zijn geboortedorp Gransee, wat later de DDR zou worden. Vele jaren later ontdekte men dat Barth bij de SS was geweest en een rol had gespeeld in het bloedbad van Oradour.

Op 14 juni 1981 werd Barth in hechtenis genomen en stond in 1983 terecht voor het Hooggerechtshof in Oost-Berlijn. Op 7 juni 1983 viel het verdict en Heinz Barth kreeg levenslange gevangenisstraf toegewezen. Enkele jaren later zal Barth opnieuw het wereldnieuws halen. Na de hereniging van Oost- en West-Duitsland viel Barth onder de West-Duitse wetgeving en verkreeg Barth een uitkering van de Duitse staat van 450§ omdat hij tijdens de oorlog een been was verloren. Uiteraard leidde dit tot het nodige protest. In 1997 kreeg Barth genade.

Na de oorlog bleven de ruïnen van het dorp Oradour zoals het was achtergelaten door de nazi's. Het werd niet meer opgebouwd maar het bleef staan zoals het was en het wordt thans bewaard als oorlogsmonument. Het nieuwe Oradour werd er gewoon tegenaan gebouwd.