|
Opstand in het vernietigingskamp Sobibor van 14 oktober 1943 |
|
|
|
|
Tuesday 11 November 2003 |
|
Pagina 4 van 5
Het Einde van het Kamp en de Processen
In het kamp Sobibor werden uiteindelijk ongeveer 260.000 mensen vermoord in 17 maanden tijd. Daarvan kwamen er 150.000 uit Polen, 34.000 uit Nederland, 26.000 uit Slowakije, 17.500 uit Duitsland, 10.000 uit Rusland, 6.000 uit Oostenrijk en nog eens 10.000 waren afkomstig uit andere landen.
 Op de foto links hiernaast: Sobibor nazi's staan terecht in Hagen (Duitsland) 1965
Vooraan:, l-r: Kurt Bolender, Werner Dubois, Karl Frenzl, Erich Fuchs, Alfred Ittner, Robert Jurhs; Achteraan: Erich Lachman, Erwin Lambert, Hans-Heinz Schutt, Heinrich Unverhau en Franz Wolf.
Op 23 november 1943 beval Gustav Wagner de executie van de laatste 30 joodse overlevende gevangenen van Sobibor. Na de opstand werd besloten om het kamp spoedig te liquideren. Enkel Kamp 3, de vernietigingsplaats, werd onmiddellijk vernietigd. De andere faciliteiten werden nog tot juli 1944 gebruikt door de Baudienst (Constructiebedrijf). De barakken werden pas later na de oorlog vernietigd. Tussen 1945 en 1947 gebruikten de Oekraïeners het terrein voor hun transport. De Oekraïiners die moesten wachten op een treinverbinding (soms meer dan een week) gebruikten het hout van de barakken voor verwarming en kampvuren.
De hoge centrale wachttoren werd niet afgebroken maar gebruikt als observatietoren om het bos te controleren op mogelijke brandhaarden. Ook het huis van de Kampcommandant (Het Zwaluwennest) werd niet afgebroken. Het terrein werd nog verder gebruikt tot in 1960. En het treinverkeer tot aan het station van Sobibor, waar zovele tienduizenden slachtoffers toekwamen om vermoord te worden, werd gewoon uitgebaat en werd pas in 1999 afgeschaft .
Al in 1950 werden de eerste nazi's berecht en werden "Gasmeister" Erich Bauer en Hubert Gomerski tot levenslange gevangenisstraf veroordeeld. Het grote Sobibor proces vond pas plaats in Hagen (Duitsland) tussen 1965 en 1966, en werden er 11 nazi's voor de rechtbank gedaagd: Kurt Bolender, Werner Dubois, Karl Frenzl, Erich Fuchs, Alfred Ittner, Robert Jurhs, Erich Lachman, Erwin Lambert, Hans-Heinz Schutt, Heinrich Unverhau en Franz Wolf.
 Kurt Bolender pleegde zelfmoord in zijn cel in afwachting van het proces.
Gustav Wagner kon ontkomen naar Brazilië en pleegde er zelfmoord in 1980.
De voormalige kampcommandant Franz Stangl dook na WOII aanvankelijk onder in Damaskus en later in Brazilië maar werd opgespoord door Simon Wiesenthal en in 1968 uitgeleverd aan Duitsland. Op 22 december 1970 werd hij door de rechtbank van Düsseldorf tot levenslang veroordeeld wegens medeplichtigheid op de moord op 900.000 mensen in de tijd dat hij commandant van Sobibor en later van Treblinka was. De dag na het interview met Gitta Sereny, 28 juni 1971, overleed Franz Stangl.
SS-Hauptsturmführer Franz Reichleitner werd na het vertrek van Franz Stangl, Kampcommandant van Sobibor. Hij werd na de ontmanteling van het kamp Sobibor (sommigen zeggen al nà de revolte) overgeplaatst naar Italië. In de regio van Fiume vocht hij in het kader van Action Reinhard tegen de partizanen en hielp er joden opsporen en executeren. Hij sneuvelde daar op 3 januari 1944 en werd begraven op een Duitse Militaire begraafplaats dichtbij Verona (Italië).
Slechts één enkele van de beklaagden bekende schuld tijdens dit geruchtmakende proces namelijk SS-Unterscharführer Werner Dubois. Op het proces in Hagen (D) verklaarde hij: "Ik ben er mij van bewust dat in het vernietigingskamp, moord was toegelaten. Wat ik heb gedaan was enkel geholpen bij de moorden. Als ik word schuldig bevonden zal het terecht zijn, moord is moord. We zijn allemaal schuldig. In het Kamp bestond het commando uit een reeks van schakels die samen een ketting vormden. Als slechts één schakel weigerde om mee te werken, was het hele systeem in elkaar geklapt. Wij hadden niet de moed om bevelen te weigeren."
|
|
Laatst geupdate op ( Saturday 16 February 2008 )
|
