Verzet.org - Lebensborn. Bizar programma voor het kweken van een Arisch superras

Vanaf het najaar van 1939 zal het Lebensborn een dramatische wending maken. Op 1 september 1939 was Hitler Polen binnengevallen en gedurende een drieweekse Blitzkrieg veroverde hij Polen en 22 maanden later, nà Operatie Barbarossa - de inval in de Sovjet-Unie, verkreeg nazi-Duitsland de virtuele controle over gans West-Europa en grote gebiedsdelen in het Oosten.

Foto gevonden op een Duitse soldaat: de kidnapping van een Pools (?) kind

Foto gevonden op een Duitse soldaat: de kidnapping van een Pools (?) kind

Omstreeks die tijd ontvouwde Heinrich Himmler zijn toekomstplannen omtrent Polen en Oost-Europa voor een select gezelschap van SS-officieren: "In de volgende 10 jaren zal de bevolking van Polen een permanent inferieur ras zijn dat ons enkel werkslaven kan leveren. De fundamentele vraag blijft de raciale screening en selectie van de jongeren. Het ligt voor de hand dat in deze rassenmengeling zich af en toe goede raciale types zullen opduiken."

Vanaf 1939 zullen speciaal daartoe opgeleide SS'rs, de hele bezette Oostelijke gebieden doorkruisen op zoek naar goede zuivere Noordse rassentypen en niet aarzelen om deze weg te nemen van hun ouders om ze later onder te brengen bij Arische SS-gezinnen, of eerst in Lebensborn tehuizen om te worden "gegermaniseerd". Kidnapping van jonge kinderen tussen zes en twaalf jaar oud word door de SS gelegitimeerd.

Als natuurkundige werd één van de belangrijkste taken van Gregor Ebner, om te bepalen welke kinderen uit de bezette gebieden in aanmerking kwamen om gegermaniseerd te worden. Die kinderen die achteraf toch ongeschikt werden verklaard, meestal kinderen uit Poolse of Tsjechische gezinnen, werden later gedeporteerd naar de concentratiekampen.

Himmler in mei 1940: "Wij geloven boven alles in ons eigen bloed dat door de wisselvalligheden in de Duitse geschiedenis over andere nationaliteiten verspreid raakte. Wij zijn ervan overtuigd dat onze filosofie en idealen zullen weergalmen in de geest van deze kinderen die rassenkundig tot ons behoren."

Lebensborntehuis

Vanaf het voorjaar van 1940 werden een onbekend aantal nazi-agentschappen bevoegd om op jacht te gaan naar ideale kinderen. In Polen werden kinderen zomaar weggeplukt uit hun huizen of op straat uit de armen van hun moeders weggerukt, simpelweg omdat ze blauwe ogen en blonde haren hadden of er ´Arisch uitzagen´.

Zo werden er in 1942 naar aanleiding van de moord op de SS-Gouvernerneur van Praag Reinhard Heydrich, als represaille de ganse mannelijke bevolking van Lidice uitgemoord, en werd er door de SS een selectie gemaakt uit de kinderen van Lidice. 91 kinderen werden uitgeselecteerd om gegermaniseerd te worden en naar Duitsland gezonden. De overigen werden naar speciale kinderkampen gedeporteerd (o.a. naar Dzierzazna en Litzmannstadt) en later verder doorgezonden naar Chelmno om daar te worden vergast.

Vanaf de winter van 1941 werden op bevel van SS-Gruppenführer Ulrich Greifelt, die sinds 6 november 1941 aangesteld werd tot het hoofd van de SS van Polen en Chef Hauptamt Reichskommissar für die Festigung Deutschen Volkstums was, in verschillende Poolse steden onthaalcentra opgericht om deze ontvoerde kinderen te testen op hun rassenkwaliteiten. De kinderen die geschikt werden bevonden om gegermaniseerd te worden daarvan werd uitgegaan op het uiterlijk en op metingen uitgevoerd op 62 lichaamsdelen. Zo werden tehuizen geopend in Poznan (Posen), Puskhau, Brockau, Potulice en een speciaal tehuis in het klooster van Kalisz alsmede een Lebensborntehuis in Bad Polzin.

In deze centra werd er alles aan gedaan opdat de kinderen hun werkelijke ouders zouden verwerpen en vergeten. Als voorbeeld maakten zij de kinderen wijs dat hun ouders hun zomaar achter hadden gelaten. Ook werd het deze kinderen vanaf het ogenblik dat zij in die tehuizen toekwamen, verboden om nog Pools te spreken.

Kinderen die zich verzetten tegen hun nazi-heropvoeding werden dikwijls gestraft en geslagen. De kinderen kregen andere Germaanse namen van Teutoonse origine. En hun geboortegegevens en andere certificaten die hun oorsprong konden verraden werden opgeslagen in speciale geheime departementen.

In Polen werden er ongeveer 200.000 kinderen ontvoerd door de SS en de NSV (de vrouwelijke afdeling van de SA ook bekend als de Bruine Zusters.) Tussen de 40 en de 50.000 kinderen werden ontvoerd uit Rusland en nog eens zoveel uit Hongarije en de Oekraïne. Kinderen beneden de zes jaar oud werden ter adoptie gesteld aan Duitse families aan wie verteld werd dat hun ouders gedood werden bij luchtaanvallen.

Kinderen tussen 7 en 12 jaar oud werden geplaatst in speciale instituten zoals Staats Internaten, Rijksscholen, Napolas scholen (Nazi Politieke Scholen) of in de B.D.M. (Bund Deutscher Mädel het vrouwelijke equivalent van de Hitlerjugend.) Kinderen die niet slaagden in de selectieproeven werden simpelweg op treintransport gezet naar Kalisz of Auschwitz, om daar spoorloos te verdwijnen.

Na de oorlog werd door de Internationale Vluchtelingen Organisatie een speurtocht naar deze verdwenen ontvoerde kinderen opgezet maar tot op heden konden nog maar zo'n 15 tot 20% van deze kinderen (plus/min 25.000) worden opgespoord en terug bij hun oorspronkelijke familie worden teruggebracht.