|
Lebensborn. Bizar programma voor het kweken van een Arisch superras |
|
|
|
|
Wednesday 10 December 2003 |
|
Pagina 3 van 5
Noorwegen en de Lebensborn kinderen
Operatie Weserübung leidde tot de verovering van Noorwegen op 10 juni 1940. In , vonden de nazi's een goede bondgenoot en Quisling werd de nieuwe premier van Noorwegen.
Spoedig werden ook in Noorwegen verschillende Lebensborntehuizen geopend. Speciale kraamklinieken werden opgericht in Bergen, Geilo, Hurdalswerk, Klekken en Trondheim. Andere tehuizen voor weeskinderen en kindertehuizen bestonden in Godthaab, Os, Oslo en Staheim.
In Noorwegen waren gedurende de bezetting zowat een half miljoen Duitse soldaten gelegerd wat onvermijdelijk resulteerde uit liefdesrelaties tussen Noorse meisjes en Duitse soldaten. Uit deze maar ook uit ouders die lid waren van de collaborerende Nasjonal Samling partij werden ongeveer 10.000 kinderen geboren waarvan velen werden ondergebracht in de Lebensborntehuizen of werden afgestaan ter adoptie en naar Duitsland gebracht.
Het lot van de Lebensbornkinderen na het einde van de oorlog, was in Noorwegen wellicht het meest tragische. Hier had de SS niet de kans gekregen om de Lebensbornarchieven te vernietigen maar nadat het Derde Rijk op 8 mei 1945 capituleerde, moesten de Lebensborn kinderen en hun moeders de wraak en de repressie ondergaan van hun landgenoten. Vele vrouwen en hun kinderen werden besmeurd en geslagen en Nazi Swine genoemd door hun onderwijzers, schoolvrienden en buren.
De politie zond zo'n 14.000 vrouwen en meisjes die met soldaten van de Wehrmacht hadden geslapen naar interneringskampen. Het hoofd van het grootste hospitaal voor geesteszieken van Noorwegen kapittelde de vrouwen die gepaard hadden met Duitse soldaten als mentaal gestoord en besloot dat 80% van hun nageslacht achterlijk moest zijn.
De grootste slachtoffers werden de kinderen die verworpen werden als Duitse kinderen, ze werden uitermate slecht behandeld en verwaarloosd, met minachting behandeld, en bleven ze in feite gevangenen in hun eigen land. In deze naoorlogse sfeer hoeft het niemand te verbazen dat slechts weinige van deze kinderen een behoorlijke opvoeding of onderwijs verkregen.
Om Noorwegen wat te ontlasten van dit vervelende probleem adopteerde Zweden enkele honderden van deze kinderen en ongeveer 250 werden naar tehuizen in Duitsland gestuurd. Na de oorlog hebben velen getracht om terug de Noorse nationaliteit te verkrijgen maar in elke zaak werd hun aanvraag geweigerd.
Nog tot 1963(!) moet elke Duitser van het mannelijk geslacht die op bezoek wilde gaan naar Noorwegen, bewijzen dat hij tussen 1940 en 1945 niet in het land was geweest. In 1986 werd een organisatie opgericht: de Liga voor Noorse Oorlogskinderen Lebensborn. Door de inspanningen van deze stichting hebben vele kinderen hun onbekende vaders kunnen opsporen.
Nu, zowat 60 jaar later, wensen deze oorlogskinderen niets anders dan geaccepteerd en gïntegreerd te blijven in een maatschappij van vrijheid en zonder rancune. Vandaag telt deze Noorse Liga ongeveer 200 Nationaal-socialistische kinderen. De voormalige Lebensborntehuizen zijn nu omgebouwd tot de beste hotels voor toerisme.
|
|
Laatst geupdate op ( Saturday 01 September 2007 )
|