Van euthanasie naar massamoord, genocide en judeocide

Het voorbeeld van het Berlijnse Kaiser-Wilhelm-Instituut voor antropologie, menselijke erfelijkheidsleer en eugenetica toont het oorzakelijk verband tussen mensvijandelijke wetenschap en criminele praktijken. De directeur prof. Eugen Fischer, theoretisch baanbreker van de NS-Rassenpolitiek, werkt vanaf 1933 nauw samen met de SS en het rijksbureau voor Genealogie. In 1942 wordt hij opgevolgd door zijn leerling, prof. Otmar Freiherr von Verschuer, wetenschappelijk onderzoeker op het gebied van tweelingen. Een jaar later wordt zijn vroegere assistent dr. Josef Mengele kamparts in Auschwitz.

Alhoewel het euthanasieprogramma officieël werd stilgelegd door Adolf Hitler, zou er toch nog zes maanden lang »doorgewerkt« worden, en kwamen nog eens duizenden gevangenen uit de concentratiekampen om en werden politieke gevangenen, criminelen en joden, en andere ongeneeslijk ziek of krankzinnig verklaarden verder vermoord. De moordmachine draaide op volle toeren en kon niet meer worden stilgelegd. Oude ingangspoort van Chelmno vernietigingskamp

Toen op 22 juli Operatie Barbarossa van start ging, de inval in de Sovjet-Unie, ging het moorden van de speciale moordcommando's van de SS gewoon door. Zo vermeld een rapport van een van die groepen: "Tot 12 november 1941 schoot EK800 van de in totaal 1.160 geesteszieken dood in het krankzinnigengesticht van Dnjepropetrowsk."

Op 31 juli 1941 belast Hermann Göring aan Reinhard Heydrich en de SS om de Endlösung of Gesamtlösung van het jodenprobleem op te lossen. Op 20 januari 1942, houden Adolf Eichmann en Reinhard Heydrich een conferentie in Wannsee, om de instemming van alle betrokken geledingen te bekomen en de praktische uitvoering te regelen voor de organisatie van het algehele vernietigingsprogramma van de Europese joden.

In de kampen en dan vooral de vernietigingskampen zullen de dokters van de nationaal-socialisten van de gelegendheid gebruik maken, om op de reeds ter dood veroordeelden, gruwelijke medische experimenten uit te voeren. Vooral Dr. J. Mengele zal zich doen opmerken in Auschwitz-Birkenau.

Bericht van SS-kapitein dr. med. Rascher aan de SS-Reichsführer Heinrich Himmler op 17 februari 1943: "Auschwitz is voor een dergelijke reeks proeven in ieder opzicht beter geschikt dan Dachau, omdat het daar kouder is en omdat het door de grote oppervlakte van het kamp minder opzien zal baren (de proefpersonen brullen(!), wanneer ze bevriezen.)"

Zo ook bvb Prof. dr. Carl Clauberg, chef-arts aan de Vrouwenkliniek Königshütte, probeert in opdracht van Himmler een sterilisatieprocédé uit op jodinnen en zigeunerinnen in Auschwitz en Ravensbrück.Vele vrouwen sterven.

De vernietigingskampen, of ook wel De Vergeten Kampen genoemd, waren in feite een voortzetting of een »verbeterde versie« van het beruchte euthanasieprogramma, »T4«. Van de »crew« van de ca. 400 medewerkers aan »T4« zullen er bijna honderd naar Polen verkassen toen op 7 december 1941 in Chelmno het eerste vernietigingskamp werd geopend.