Verzet.org - De terreur van de SS-Aufseherinnen. Deel 1

Alice Orlowski , meisjesnaam Alice Minna Elizabeth Elling, werd geboren op 30 september 1903 in Berlijn, de hoofdstad van Duitsland. Alice von Orlowski, want zij was van adellijke afkomst, was een SS-modelvrouw, 1m80 groot, blond en erg aantrekkelijk. Net zoals vele andere Aufseherinnen kreeg zij tussen 1941 en 1942 haar eerste opleiding tot 'het vak' in KZ Ravensbrück. In oktober 1942 werd ze uitgekozen als SS-Aufseherin en aan het werk gesteld in het kamp van Majdanek dat nabij Lublin (Polen) was opgetrokken.

Zij werd samen met Hermine Braunsteiner beschouwd als één van de twee meest brutale kampbewaaksters. Zij laadden regelmatig de vrachtwagens vol met vrouwen richting gaskamers. Wanneer een kind was overgebleven pakten ze het beet alsof het bagage betrof en smeten het boven op de hoofden van de volwassenen. Orlowski keek steeds ongeduldig uit naar de aankomst van nieuwe vrouwentransporten. Alice stond hen dan op te wachten met haar varkenslederen zweep in de aanslag.

Zij had het vooral voorzien op jonge meisjes: met de zweep sloeg zij hen midden in het gezicht, het liefst precies boven de ogen... Wie haar een keer had zien slagen zou dat beeld nooit meer kwijt raken. Zij genoot zichtbaar van de slagen alsof zij haar zelfbewustzijn uit de diepe vernedering van de geslagene haalde, die zij zonder enige reden en zonder enige zin sloeg. Angstige, vaak door een wekenlang durend transport volledig apathisch geworden, vermagerde meisjes, die zelfs geen poging tot verzet deden als zij naar de gaskamers werden gevoerd.

In Majdanek werd Orlowski gepromoveerd tot Kommandoführerin waar ze het bevel voerde over de vrouwen die in de sorteerbarakken werkten. De SS-vrouw had meer dan 100 vrouwen onder haar, wiens taak het was om alle gestolen spullen van de vergaste slachtoffers te sorteren. Dingen zoals uurwerken, jassen, schoenen, juwelen, goud, speelgoed, brillen enz. In 1944 werd zij net als de andere Aufseherinnen van Majdanek overgeplaatst naar KZ Plaszow nabij Krakau en nadien in KZ Auschwitz-Birkenau.

Tussen november 1944 en januari 1945 werd KZ Auschwitz-Birkenau op bevel van Heinrich Himmler gesloten. Gaskamers en crematoria werden gedynamiteerd en zoveel mogelijk sporen vernietigd van de massamoord. Op 18 januari 1945 worden 58.000 overlevenden van Auschwitz gedwongen om het kamp te verlaten voor wat nu heet de Dodenmars. 7000 andere slachtoffers, van wie men dacht dat ze het toch niet lang meer zouden maken, werden achter gelaten in Birkenau.

In de barre koude, en bij gebrek aan vervoer en treinen, moesten de uitgemergelde slachtoffers te voet door de sneeuw enkele honderden kilometers afleggen naar de kampen in Duitsland. Duizenden mensen komen om in de koude of worden ter plekke doodgeschoten. Alice Orlowski was één van de SS-vrouwen die de Dodenmars moest begeleiden. Het is tijdens deze barre tocht dat Orlowski blijkbaar een beetje tot inkeer moet gekomen zijn. Waar ze voordien berucht stond voor haar bruut geweld en sadistische trekken, toonde zij zich hier meer van haar menselijke zijde.

Op deze dodenmars, midden januari 1945 van Auschwitz naar Loslau, probeerde Orlowski het de gevangenen wat makkelijker te maken. Zij sliep zelfs met hen op de grond buiten in de koude en niet in de bedden zoals de andere Aufseherinnen. Ze deelde ook water uit aan de meest dorstigen. Het is niet bekend vanwaar die plotse ommekeer in haar karakter kwam. Sommigen speculeren op het gegeven dat ze besefte dat de oorlog bijna voorbij was en zij spoedig als oorlogsmisdadiger zou terecht moeten staan voor haar misdaden tegen de menselijkheid.

In KZ Ravensbrück bracht zij haar laatste maanden door als Aufseherin. Wanneer de oorlog in mei 1945 wordt beëindigd werd Orlowski door de Sovjets gevangen genomen en uitgeleverd aan Polen om daar terecht te staan. De model SS-vrouw stond terecht op het Auschwitz proces dat in 1947 plaatsvond.

Omwille van haar brutaal optreden wordt Alice Orlowski veroordeeld tot levenslange opsluiting. Al in 1957 werd ze vervroegd vrijgelaten na slechts 10 jaar achter de tralies te hebben doorgebracht. Maar in 1975 diende zij opnieuw voor de rechter te verschijnen op het derde Majdanekproces samen met haar andere kompanen Hildegard Lächert en Hermine Braunsteiner. Zij stierf in 1976 tijdens het proces, in de leeftijd van 73 jaar, nog voor het vonnis over haar kon worden uitgesproken.

Dit artikel wordt vervolgd in SS-Aufseherinnen Deel 2 en hier staan de Bronnen vermeld.