Verzet.org - De terreur van de SS-Aufseherinnen. Deel 2

Irma Grese was na het einde van de Tweede Wereldoorlog, veruit de meest opgemerkte SS-Aufseherin die berecht werd. Zij werd geboren op 7 oktober 1923 in een landbouwersfamilie en verliet de school op haar vijftiende in 1938. Zij werkte zes maanden op een boerderij, daarna in een winkel en daarna in een hospitaal want ze wilde graag verpleegster worden. Zoals zoveel andere jongeren in die tijd was ze spoedig in de ban van Hitlers toespraken en geschokt door de corruptie onder de Weimarrepubliek. Zij trad toe tot de BDM, het vrouwelijk equivalent van de Hitlerjugend, waar ze de nazi-ideologie omarmde.

Haar wens om verpleegster te worden werd doorkruist door een beslissing van het locale Arbeidsbureau dat haar naar KZ Ravensbrück zond om er een opleiding als kampbewaakster te volgen. Op haar negentiende werd ze SS-Aufseherin en overgeplaatst naar KZ Auschwitz-Birkenau. Grese promoveerde snel naar de rang van SS-Oberaufseherin in de herfst van 1943, toen nog maar nauwelijks 20 jaar oud, en werd meteen verantwoordelijk voor het handhaven van de orde en het toezicht over 30.000 vrouwelijke gevangenen, overwegend Hongaarse en Poolse jodinnen. Dit was de 2de hoogste rang die vrouwen bij het SS-kamppersoneel konden behalen.

Zij droeg gewoonlijk erg zware laarzen, een pistool en een versterkte varkenslederen zweep bij zich. Zij gebruikte zowel lichamelijke als emotionele methoden om haar gevangenen te folteren en schepte er genoegen in om haar slachtoffers in koelen bloede dood te schieten. Zij ranselde verscheidene vrouwen dood en met haar met staaldraad verzwaarde zweep sloeg ze ongenadig in op de hulpeloze massa uitgemergelde vrouwen.

Na de oorlog brachten de overlevenden in verschrikkelijke getuigenissen nog meer details aan over de verschrikkingen onder Irma Grese omtrent haar moordpartijen, folteringen, wreedheden en seksuele excessen tijdens de periode dat ze in de concentratiekampen van Birkenau en Bergen-Belsen actief was. Zij getuigden over haar puur door sadisme ingegeven daden, zinloze afranselingen en het willekeurig en eigenmachtig neerschieten van gevangenen, het op de hulpeloze vrouwen loslaten van haar getrainde en uitgemergelde honden, en haar selecties van gevangenen die zij naar de gaskamers stuurde. Zij werd er van verdacht elke dag minstens 30 moorden op haar geweten te hebben.

Op het proces in Lüneburg getuigde de overlevende Ilona Stein het volgende tegen Irma Grese: "Toen ik in Birkenau zat heb ik Grese samen met Dr. Jozef Mengele de selecties zien maken van de mensen die naar de gaskamers werden gezonden. Op deze parades koos Grese zelf de mensen uit die op deze manier vermoord moesten worden. Tijdens één van die selecties, omstreeks augustus 1944, moesten zowat 2000 tot 3000 mensen worden geselecteerd. Tijdens deze selectie waren Grese en Mengele verantwoordelijk voor de mensen die naar de gaskamers werden gezonden. De geselecteerde mensen probeerden dikwijls weg te sluipen van de lijn en verborgen zich achter hun spullen of bedden. Grese had het altijd gezien en ging er meteen achteraan om hen te zoeken, en bleef hen slaan totdat ze het opgaven en sleurde hen terug achter de lijn. Ik heb alles zelf gezien wat ik zoëven heb beschreven. Het was algemeen bekend in dit kamp dat de mensen die op deze manier werden geselecteerd altijd direct naar de gaskamers werden gezonden."

In januari 1945 keerde Irma Grese terug naar KZ Ravensbrück en in maart 1945 naar KZ Bergen-Belsen. Haar wreedheden liep gewoon verder in die periode. Na de bevrijding van dit kamp werd ze op 17 april 1945 opgepakt en voor de rechter gebracht tijdens het beruchte Bergen-Belsen proces dat door de Britten werd gevoerd, tussen 17 september en 17 november 1945 in Lüneburg. De enige verdediging die Irma Grese kon bedenken was: "Himmler is verantwoordelijk voor alles wat is gebeurd maar ik veronderstel dat ik even veel schuld heb als iedereen die boven mij stond." Grese werd over de hele lijn schuldig bevonden en veroordeeld tot de doodstraf. Zij werd op 13 december 1945, samen met Elisabeth Volkenrath, Johanna Bormann, Kampcommandant Jozef Kramer, Dokter Klein en 14 andere vrouwelijke en mannelijke kapo's van het kamp Bergen Belsen, opgehangen door de bekende Britse beul Albert Pierrepoint.

Hun kwaadaardigheid zal zonder grenzen zijn