Verzet.org - De Einsatzgruppen en de Wilde Holocaust. Deel 1

Het was niet de eerste keer dat "Einsatzgruppen" werden gebruikt door het Derde Rijk. Tijdens de invasie van Polen in september 1939 werden de invallende strijdkrachten vergezeld door zogeheten Einsatzgruppen. Hun taak was het om de Poolse intelligentsia of priesters te liquideren. Niettegenstaande dat zij ongeveer 15.000 slachtoffers maakten was massamoord, zoals die later bij de inval van Rusland in juni 1941 werd uitgevoerd door de Einsatzgruppen, niet hun 'ding'.

De Einsatzgruppen die deel namen aan de invasie in de voormalige Sovjet Unie waren nieuwe speciale opgerichte eenheden, geformeerd en getraind kort voor de invasie 'Barbarossa' plaatsvond en hebben verder geen enkele historische connectie met de Einsatzgruppen die deelnamen aan de invasie van Polen in 1939.

Wanneer op 22 juni 1941 3 miljoen Duitsers de voormalige Sovjet Unie binnenvallen stelde dit voor Heinrich Himmler en zijn SS nieuwe problemen om de Sovjetstructuur te ontmantelen, maar tegelijk ook nieuwe kansen, omdat dit nieuwe uitgestrekte territorium dat ver genoeg van het moederland Duitsland lag, hem een grotere vrijheid van handelen gaf.

Voor deze operatie werden vier Einsatzgruppen samengesteld en gekentekend als A, B, C en D. Einsatzgruppe A stond onder het commando van SS-Brigadeführer Dr. Walter Stahlecker (vanaf 16.03.1942 onder SS-Brigadeführer Heinz Jost) en werd ontbonden op 17 oktober 1944. Deze Groep opereerde in het zog van Heeresgruppe Nord in de Baltische Staten tot aan Leningrad en had haar hoofdkwaretier in Krasnovar.

Einsatzgruppe B stond onder het commando van SS-Brigadeführer Arthur Nebe (vanaf 16.11.1941 SS-Brigadeführer Erich Naumann) en werd ontbonden op 29 augustus 1944. Einsatzgruppe B opereerde achter Heeresgruppe Mitte en bestreek het gebied tussen de Baltische Staten en de Oekraïne en had haar hoofdkwartier in Smolensk.

Einsatzgruppe C stond onder het commando van SS-Brigadeführer Dr. Otto Rasche (vanaf 4.10.1941 onder SS-Gruppenführer Dr. Max Thomas) en werd ontbonden op 28 augustus 1943. Deze groep opereerde ten westen en noorden van Heeresgruppe Süd en haar hoofdkwartier was in Kiev.

Tot slot Einsatzgruppe D dat onder het commando stond van SS-Brigadeführer Otto Ohlendorf (vanaf 30 juli 1942 onder SS-Brigadeführer Walther Bierkamp) en werd ontbonden op 15 juli 1943. Deze groep had als actieterrein Bessarabië en de Krim ten zuiden van Heeresgruppe Süd en had haar hoofdkwartier in Sebastopol (Simferopol).

Het totaal van die manschappen bestond niet eens uit 3.000 manschappen. Elke Einsatzgruppe werd nog eens opgedeeld in Kommando's. Elke Einsatzgruppe bestond uit 600 tot 1000 manschappen. De actieve leden van de Einsatzgruppen werden weggetrokken uit de verschillende militaire en niet-militaire organisaties van het Derde Rijk.

Het gros van de leden werd gerecruteerd bij de Waffen SS, de militaire arm van de SS. Bijvoorbeeld Einsatzgruppe A, was samengesteld uit 340 Waffen SS'rs, 89 leden uit de Gestapo, 35 SD-leden, 133 oproerpolitiemannen en 41 leden uit de Kripo. Aan deze eenheden werden specialisten toegevoegd zoals radiotelegrafisten, chauffeurs, tolken enz en er waren ook 13 vrouwen in dienst. Elk van de Einsatzgruppen werd verder onderverdeeld in operationele sub-eenheden gekend als Einsatzkommandos of Sonderkommandos.

De commandostructuur van de vier Einsatzgruppen kan je hier inkijken. De Einsatzgruppen werden ondergeschikt aan het leger wat betreft beweging, rantsoenen en inkwartiering, maar waren verder wat betreft discipline, jurisdictie en technische kwesties enkel aan Reinhard Heydrich verantwoording verschuldigd. Met andere woorden: Heydrich vaardigde de bevelen uit en boven hem stond nog enkel Himmler en Hitler.