Verzet.org - De Einsatzgruppen en de Wilde Holocaust. Deel 2

Het overgrote deel van de mannen, vrouwen en kinderen die vermoord werden door de Einsatzgruppen waren joden. Hoeveel precieze slachtoffers de Einsatzgruppen hebben gemaakt zal wellicht nooit te achterhalen zijn. Eichmann spreekt in december 1944 in zijn rapport aan het RSHA in Berlijn over 2 miljoen vermoorde joden. De Einsatzgruppen maakten uiterst gedetailleerde rapporten over aan het RSHA, het hoofdkwartier van Reinhard Heydrich. De som van al deze rapporten geeft ons 1.500.000 vermoorden. Dit dodental wordt -mits voorbehoud van verder wetenschappelijk onderzoek dat nog steeds wordt gevoerd- door de wetenschappelijke historici heden algemeen aanvaard.

Tijdens de evaluatie van dit grote aantal door rechter Michael Musmanno, die de rechtzaak in Neurenberg tegen de Einsatzgruppen leidde, schreef hij de volgende bedenking neer: "Eén miljoen menselijke kadavers is een getal dat te bizar en te fantastisch is voor het gemiddelde geestelijke bevattingsvermogen. Zoals al gezegd veroorzaakt het idee van een miljoen doden totaal geen enkele schok. Door de onmeetbaarheid voor het gemiddelde brein is dit meer een symbolisch getal dan een manier om een hoeveelheid aan te duiden. Hoedanook, als iemand de rapporten van de Einsatzgruppen leest en vaststelt dat de kleine getallen groter worden, oplopen tot tienduizend, tot honderdduizend en er voorbij, alleen dan kan iemand bevatten dat dit werkelijk is gebeurd - de koelbloedige, voorbedachte moord op een miljoen menselijke levens."

Na het einde van de Tweede Wereldoorlog werden 24 leiders van de Einsatzgruppen voor het Hof van Neurenberg gebracht. Het proces nam ruim een jaar in beslag en werd gehouden tussen 3 juli 1947 en 10 juli 1948 onder het voorzitterschap van rechter Michael A. Musmanno.

SS-Gruppenführer (ten tijde van de Einsatzgruppen nog Standartenführer) Otto Ohlendorf, commandant van Einsatzgruppe D stond terecht in Neurenberg. Hij werd in april 1948 veroordeeld tot de strop en op 8 juni 1951 opgehangen. Ohlendorf was de enige Groepsleider van een Einsatzgruppe die terecht stond. Twee anderen waren reeds overleden en Otto Rassche van Einsatzgruppe C was te oud en te ziek om te worden ondervraagd.

Daarnaast werden er nog eens veertien doodstraffen door ophanging uitgesproken en uitgevoerd zo ondermeer SS-Standartenführer Paul Blobel die de commandant was van Einsatzkommando 4a, een onderdeel van Einsatzgruppe C, en eveneens door het tribunaal van Neurenberg werd veroordeeld en korte tijd later werd opgehangen.

Noch Karl Jäger of Stahlecker hebben ooit terecht gestaan voor hun misdaden. SS-Brigadeführer Dr. Walter Stahlecker, commandant van de beruchte Einsatzgruppe A, werd dodelijk geraakt door Sovjet partizanen in maart 1942. Karl Jãger overleefde de oorlog en leefde gewoon verder in Duitsland tot eind jaren vijftig, tot het ogenblik dat de verslagen over de slachtpartijen onder zijn commando in de Baltische staten werden ontdekt. Gearresteerd en beschuldigd van oorlogsmisdaden en opgesloten in de gevangenis in afwachting van zijn proces, pleegde Karl Jäger zelfmoord in 1959.

Het lot van de andere hoogste verantwoordelijken voor de acties van de Einsatzgruppen en Aktion Reinhard en de aansluitende genocide is ook bekend. Adolf Eichmann, de organisator van de Endlösung, ontkwam naar Argentinië maar werd op 11 mei 1960 door de Israëlische Geheime Dienst Mossad gevat, berecht en op 31 mei 1962 opgehangen in Israël. Hermann Göring pleegde zelfmoord op 15 oktober 1946 enkele uren vooraleer hij zou opgehangen worden na zijn veroordeling in Neurenberg.

Reinhard Heydrich was op 4 juni 1942 overleden aan de gevolgen van een aanslag op 27 mei ´42 gepleegd door het Tsjechische verzet. Heydrichs opvolger Ernst Kaltenbrunner, die hoofd was van de SD (Sicherheitsdienst) en de Gestapo en vanuit die functie het concentratiekamp systeem controleerde alsook zijn kompaan Gouverneur-generaal van Polen Hans Frank, werden na hun berechtiging op het Tribunaal van Neurenberg, opgehangen op 16 oktober 1946.

Reichsführer Heinrich Himmler werd ook gearresteerd door de geallieerden en pleegde bij zijn arrestatie op 23 mei 1945 zelfmoord door een cyaankalitablet door te bijten. Rijkspropagandaleider Dr. J. Goebbels zelfmoordde zich op 1 mei ´45 en Martin Bormann de dag later op 2 mei. En de hoogste in rang en de grootste schoft van allemaal, Adolf Hitler, joeg zichzelf een kogel door het hoofd op 30 april 1945.