Na de opstand en de meedogenloze en brutale onderdrukking, kwamen er toch nog twee transporten toe in Treblinka. De gaskamers waren onbeschadigd uit de opstand en de branden gekomen. Op 18 augustus en 19 augustus kwamen de laatste twee treinen met Poolse joden toe.

Na afloop van het vernietigingswerk -en met de Russen in aantocht want eind '43/begin '44 draaiden de overwinningskansen- werden de vier vernietigingskampen, Chelmno, Sobibor, Belzec en ook Treblinka allemaal door de SS met bulldozers met de grond gelijk gewalst, daarna bezaaid met lupinen en beplant met jonge dennenbomen. En zoals het geval was met het kamp van Treblinka, werd van de in steen gemetste gaskamers na afbraak, een kleine stenen boerderij gebouwd waar de Oekraïense boerenfamilie, Strebel genaamd, haar intrek nam.

Wat die taak van die Oekraïeners was bleek uit een brief die Odilo Globocnik op 5 januari aan Heinrich Himmler zond: Om toezicht te houden is er op het grondgebied van de [voormalige] kampen een kleine boerderij gebouwd. Die worden bewoond door scherpschutters, aan wie een regelmatig inkomen moet worden verstrekt, opdat zij de boerderijen kunnen behouden.

Nadat het kamp van Treblinka werd geliquideerd, vertrokken de laatste joden op 20 oktober 1943 in vijf treinwagons naar Sobibor waar ze meteen allemaal vermoord werden. De laatste 25 werkjoden werden enkele dagen later doodgeschoten waarop het resterende SS-personeel het kampterrein verliet in twee vrachtwagens. Op 24 juli 1944 bereikte het Rode Leger het kamp van Treblinka, of wat er nog van over was.

Tussen 23 juli en 21 september 1942 werden ongeveer 245.000 joden uit Warschau en 112.000 joden uit de omgeving van Warschau vermoord in Treblinka. Het jaar daarop, tot 19 augustus 1943, werden nog eens 337.000 joden uit het Radom district vermoord, 35.000 uit het Lublin district en 107.000 afkomstig uit het Bialystok district. Daarnaast vonden naar schatting 738.000 joden de dood in Treblinka afkomstig uit de rest van het Generalgouvernement.

Vanuit de bezette gebieden werden duizenden joden aangevoerd en vermoord in Treblinka: 7.000 uit Slovakije, 8.000 uit het concentratiekamp Theresienstadt in het Sudetengebied (thans Terezin in Tsjechië), 4.000 joden uit Griekenland, 7.000 joden uit het Macedonische deel van Bulgarije. Naast joden werden er ook ongeveer 2.000 zigeuners vermoord in Treblinka.

Wat het totaal aantal slachtoffers betreft in Treblinka, blijven de schattingen uiteenlopen van 870.000 tot 1.4 miljoen doden. Polen schatte het aantal op 750.000 maar dat cijfer werd later bijgesteld tot 900.000. Vermits de nazi's geen gegevens bijhielden -of ze vernietigden- zal dit wel eeuwig een raadsel blijven(..) Franz Stangl werd op zijn naoorlogse proces verantwoordelijk geacht en tot levenslange gevangenisstraf veroordeeld voor de dood van 900.000 slachtoffers in Sobibor en Treblinka.

De Pool Franciszek Zabecki die lid was van het Vaderlands Leger (het Pools verzet), had als geheime opdracht de taak om de Duitse troepenbewegingen te rapporteren. Zabecki was treinconducteur van het treinstation in Treblinka, vanaf mei 1941 tot het kamp in de herfst van 1943 werd geliquideerd. Zabecki hield zelf al die tijd de cijfers bij die hij in een speciale agenda noteerde. Hij las die cijfers telkens af van elke wagon waarop het aantal personen stond geschreven. Zodoende kwam Zabecki op ruim 1 200 000 slachtoffers uit over de ganse periode. Een andere verklaring komt van Samuel Rajzman, één van de weinige overlevenden van Treblinka: hij was op zeker ogenblik ooggetuige van een SS-party(!), die werd gehouden om de miljoenste aankomst te vieren in Treblinka. Deze party vond plaats lang voor het einde van de kampen.