|
Rudolf Hoss, kampcommandant van KZ-Auschwitz-Birkenau |
|
|
|
|
Tuesday 20 January 2004 |
|
Pagina 2 van 7
De Oprichting van KZ-Auschwitz
 Op 27 april 1940 beveelt Himmler de overplaatsing van Höss naar Oswiescim in Polen om daar het KZ Auschwitz op te bouwen en te organiseren. Höss is inmiddels gepromoveerd tot SS-Obersturmbannführer. Aan de ingang van Auschwitz laat Höss de slogan Arbeit Macht Frei aanbrengen.
In zijn 'Mémoires' geschreven in Krakau gevangenis licht hij zijn voorbeeldfunctie als plichtbewuste kampcommandant toe: "Wanneer 's morgens het signaal klonk voor de SS-mannen om op te staan, moest ik ook meteen uit het bed..." Tijdens de selecties en moordpartijen laat Höss zich echter nooit zien omdat zoals hij het zelf uitdrukte: "die Schreie, das Röcheln und die Berge von Leichen nicht ertragen kann."
Höss houdt er, ondanks zijn streng religieuze opvoeding, wel een dubbele moraal op na. In het kamp nam hij een niet-joodse gevangene als zijn minnares, Eleanor Hodys. Ze geraakt zwanger van hem en hij probeert haar te laten vermoorden. Een rechter van de SS, Dr. Konrad Morgen, die een onderzoek naar corruptie in de kampen hield, redde haar het leven. Zij werd overgebracht naar Múnchen, waar ze op het einde van de oorlog toch nog vermoord zal worden door de SS.
 Hij en zijn vrouw Hedwig, schaamden zich er niet voor om het voedsel te stelen dat bestemd was voor de gevangenen. Zijn gevangenen maakten ook al zijn meubelen en het echtpaar Höss had dozijnen dienaars tot hunner beschikking. Zij leefden in het kamp in zoveel weelde en comfort dat zijn vrouw ooit gezegd zou hebben: "Hier wil ik blijven wonen tot ik sterf."
Op 1 maart 1941 brengt Himmler een bezoek aan Auschwitz en beveelt om nieuwe uitbreidingen. Auschwitz II (Birkenau genoemd) wordt einde maart gebouwd en kan zo'n 100.000 gevangenen herbergen. In lange rijen barakken worden gemiddeld in elke barak tussen de 800 en 1000 personen ingepropt in mensonwaardige omstandigheden. Tegen de jaarwisseling van 1943/44 zal het kamp haar maximumbezetting halen van 150.000(!) gevangenen. Daarmee en door de bouw van vele nevenkampen werd Auschwitz-Birkenau het grootste complex van alle kampen.
Het Kamp wordt een Vernietigingskamp
 In juni 1941 krijgt Höss nieuwe 'instructies' vanuit Berlijn. In zijn 'Mémoires' van de feiten die hij opschreef tijdens zijn hechtenis in de gevangenis van Krakau in 1946/47 schreef hij over die periode:
In de zomer van 1941 - ik kan me de precieze datum niet meer herinneren- werd ik gesommeerd om naar Berlijn te komen om rapport uit te brengen bij de Reichsführer van de SS Heinrich Himmler. Onder vier ogen -en dat was tegen zijn gewoonte in- zei hij het volgende tegen mij: "De Führer heeft de Eindoplossing van de Joodse kwestie bevolen. Wij, de SS, zijn belast met de uitvoering van deze taak. Ik heb het kamp van Auschwitz uitgekozen voor dit doel, om haar geschikte locatie ivm de transportfaciliteiten en omdat het in dat gebied het gemakkelijk is om het kamp te isoleren en te camoufleren. (...)
Ik heb eerst overwogen om een paar van de oudere SS officieren met deze taak te belasten maar ik ben van gedacht veranderd door de problemen die de spreiding van de verantwoordelijkheden door zulke afspraken zou scheppen. Vandaar dat ik U met deze taak belast. Dit is een inspannende en moeilijke opgave die volledige toewijding eist, onafgezien van de moeilijkheden die kunnen opduiken. Verdere praktische details zullen U worden worden bekendgemaakt door SS-Sturmbannführer Adolf Eichmann van het RSHA (Reichssicherheitshauptamt), die spoedig met U contact zal nemen. De betrokken dienstkantoren zullen ter zijner tijd op de hoogte worden gesteld. U moet dit bevel volledig geheimhouden, zelfs tegenover Uw superieuren. Zodra U met Eichman heeft gesproken brengt U mij op de hoogte van Uw voorstellen over wat er precies dient te gebeuren."
 Himmler beveelt Höss om een bezoek te brengen aan het vernietigingskamp van Treblinka. Höss gaat in de zomer van 1941 onmiddellijk aan de slag om het kamp klaar te maken voor de massale vernietiging van menselijk leven. In september 1941 werd in Auschwitz geëxperimenteerd met het gifgas Zyklon B. 600 Krijgsgevangenen uit de Sovjet Unie en 250 zieke gevangenen werden er mee vermoord. Eén van de ruimtes van het crematorium werd omgebouwd tot gaskamer. Daar werden in 1941 en 1942 Russische krijgsgevangenen en joden uit de Poolse getto’s vergast.
Vanaf april 1942 is ook het basiskamp, Auschwitz I, eveneens omgebouwd tot een vernietigingskamp en zal de moordfabriek van Auschwitz op volle kruissnelheid werken. Het moordenaarshandwerk maakt van dan af plaats voor de geïndustrialiseerde dood.
Rudolf Höss getuigt op 9 april 1946 in Nurenberg tav Psychiater Leon Goldensohn (zie bronnen) over de gaskamers en het vernietigingsproces: "In 1942 waren de grote crematoria af en vanaf toen werd het hele proces in de nieuwe gebouwen afgewerkt. Een nieuwe spoorlijn voerde naar het crematorium. De mensen werden net als voorheen geselecteerd, met als enige uitzondering dat diegenen die niet konden werken, naar de crematoria gingen en niet naar de boerderijen. Het was een groot, modern gebouw; ondegronds waren uitkleedruimten en gaskamers en bovengronds waren de crematoria, maar allemaal in hetzelfde gebouw. Er waren vier gaskamers onder de grond; twee grote die elk ruimte boden aan tweeduizend mensen en twee kleinere die elk ruimte boden aan zestienhonderd mensen.
De gaskamers waren gemaakt als douches, met douchekoppen, waterleidingen, wat afvoerbuizen en een modern elektrisch ventilatiesysteem, zodat de ruimte na het vergassen kon worden gelucht met de elektrische ventilatieapparatuur. De lichamen werden met liften naar de crematoria erboven gevoerd. Er waren vijf dubbele ovens. Het kostte ongeveer vierentwintig uur om tweeduizend mensen te verbranden in vijf ovens. Eerst konden we maar zeventienhonderd à achttienhonderd mensen cremeren. We liepen zodoende altijd achter met cremeren, want U zult begrijpen dat het veel gemakkelijker was met gas uit te roeien dan te cremeren, wat veel tijd en inspanning kostte (...)"
 Höss portretteert zichzelf als een bekwaam administrator die zich ontfermd over de belangrijke zaken die het kamp moeten laten werken. Ook in Nürenberg verhaalt hij op 16 april 1946 koel en onbewogen over zijn taken als kampcommandant:
"Het is waar en ik heb dit al eerder uitgelegd, dat de officier verantwoordelijk was voor het hele transport, dat hij ervoor moest zorgen dat in de volgende fase van het werk de mensen gedood werden en alle lichamen verwijderd. Het was de verantwoordelijkheid van de ondergeschikte, zoals Otto Moll, om erop toe te zien dat de mensen inderdaad onder leiding van de artsen de gaskamers ingingen en daarna ervoor te zorgen dat de lichamen werden verbrand. Wat de ondergeschikte leider betreft, het was zijn verantwoordelijkheid om erop toe te zien dat niemand van zijn ploeg ontsnapte en hij moest ervoor zorgen dat er niemand wegkwam. Uiteindelijk was ik verantwoordelijk voor de hele zaak, dat wil zeggen voor de hele situatie met betrekking tot de transporten."
In maart 1942 wordt er in Auschwitz I een vrouwenafdeling opgericht maar die wordt op 16 augustus 1942 naar Birkenau verhuisd. De eerste groep vrouwen die in Auschwitz toekwamen waren 999 Duitse vrouwen afkomstig van het KZ Ravensbrück en eenzelfde aantal joodse vrouwen afkomstig van Poprad in Slowakije. Tegen het einde van maart werden er 6.000 vrouwelijke vastgezet in de nieuwe sectie.
|
|
Laatst geupdate op ( Saturday 12 January 2008 )
|
