Adolf Hitler had maar matige belangstelling voor wat Himmler allemaal uitspookte in Quedlinburg en Haus Wewelsburg. Hitler kon zich best vrolijk maken om Himmlers sektarisme, zijn kwakzalverijen, de romantisering van de geschiedenis en de pseudo-Germaanse instandhouding van oude gebruiken. Maar belangrijker was voor hem dat Himmler hem met de moord op Röhm hem zijn eeuwige trouw had bewezen. De leuze van de SS "Deine Ehre Heißt Treue" was Himmler op het lijf geschreven en Hitler wist dat hij zijn Führerstaat enkel met de hulp van Seine Heinrich kon bouwen.

Dat Himmler's fantasiewereld wel degelijk reële zware consequenties kende werd snel duidelijk toen hij aan de Wewelsburg een eigen concentratiekamp had gebouwd en joodse dwangarbeiders de burcht moesten ombouwen tot het centrum van de arische wereld, totdat ze er dood bij neervielen. Voor Himmler was de SS niet enkel een slagvaardige en betrouwbare troep, maar de enige en ware elite van de nationaal-socialistische ideologie.

Behoren tot de elitaire mannenorde van de SS impliceerde dat er daarnaast ook Untermenschen bestonden. De raciale theorieën van Himmler uitte zich snel in verschillende door hem ordonneerde rassenwetten (Gesetze) om de raszuiverheid van het Germaanse Volk te herstellen en te waarborgen.

Daartoe richtte hij o.m. operatie Lebensborn e. V. op, een menselijke broedkast waar oorlogswezen van SS-soldaten werden geplaatst en raszuivere Germaanse baby's als waren het dieren, werden gefokt. Met zijn ernstige bijziendheid en zijn kinloze ronde gezicht leek hij eerder op een Oost-Europeaan(.) En het raszuivere arische ideaal was zeker niet op hem van toepassing(!)

Voor Himmler bestonden er maar drie soorten levende wezens: mensen, dieren en Untermenschen (ondermensen). In 1942 formuleerde Himmler het aldus: "Die biologisch schijnbaar volkomen gelijksoortige schepping van de natuur, met handen, voeten en een soort hersens, met ogen en een mond, is toch een heel ander, een verschrikkelijk creatuur, is slechts een poging tot een mens, met gelaatstrekken die op die van een mens lijken, verstandelijk, geestelijk echter van een lager niveau dan het dier. In zijn diepste wezen een vreselijke chaos van woeste, ongebreidelde hartstochten: een onnoemelijke vernietigingsdrift, de primitiefste lusten, de meest onverhulde laagheid. Untermensch - anders niet!"

Voor Himmler en zijn elite van de SS was humanisme een 'al te verfijnde geciviliseerde decadentie': "Eén principe moet voor de SS-man absoluut gelden: eerlijk, fatsoenlijk, trouw en kameraadschappelijk dienen wij te zijn jegens mensen van ons eigen bloed en jegens niemand anders."

Wie die 'anderen' -die Untermenschen- waren, dat was hem al eerder door Hitler, Goebbels, Rosenberg en Julius Streicher aangereikt: de joden, de zigeuners, de asocialen, religieuze minderheden, de homosexuelen, geestelijken, vrijmetselaars en andere opponenten van het nationaal-socialisme. Die 'anderen' waren dus nog minder dan de dieren, en dat maakte voor Himmler en de zijnen het des te gemakkelijker en aanvaardbaarder om hen te (laten) vermoorden want voor hen gold de vernietiging slechts van het uit de weg ruimen (Ausrotten) van 'dingen'.

Daarentegen waren dieren en raszuivere ariërs zijn echte beschermelingen. Zo aanzag Heinrich Himmler de jacht en het afschieten van vogels of dieren als 'pure moord' en werd hij lyrisch over hoe de antiek-Duitse volkeren 'respect hadden voor dieren.' Zoals vele moderne dierenrechtenadvokaten verwierp Himmler de Judeo-Christelijke traditie, en richtte hij zich tot het Boeddhisme voor inspiratie omtrent hoe de mens (of de Arische Mens dan toch) behoorde om te gaan met de natuur.

Dit leidde hem er zelfs toe te overwegen of het dragen van belletjes niet nuttig zou zijn voor de SS-mannen opdat ze bij nacht niet per vergissing op nietsvermoedende dieren zouden trappen(!). In zijn artikel 'Dierenrechten' voor het SS-lijfblad in 1934, boekstaafde Himmler zijn bewondering voor de middeleeuwse Duitsers die ratten voor het gerecht daagden voor hun vreetpartijen en hen de kans gaven hun levenswandel te herzien(!) Zo liet de natuurmens Himmler in verschillende concentratiekampen kruidentuinen aanleggen (zie foto rechts in Dachau.) Himmler leed zijn ganse leven aan een wankele gezondheid en een slechte maag, en was aldus een gezondheidsfreak geworden. Zo liet hij alle waterbronnen opkopen en probeerde steeds weer nieuwe gezondheidsmenu's uit op zijn gevangenen en SS-mannen.