In juni 1939 werd Himmler ontboden op het kantoor van Göring. Al maanden werd de inval in Polen voorbereid, alleen ontbrak het Adolf Hitler nog aan een goed voorwendsel om de grens met Polen te overschrijden. De nazi's waren duidelijk op zoek naar een oorlogsverklaring van Polen, en zochten naar middelen en provocatie, om Polen te dwingen de eerste stap te zetten. "Een idee voor een incident, mijn beste Himmler," sprak Göring, "dat ons doel dient -iets dat gemakkelijk te organiseren en absoluut bedrijfszeker is en geen verdacht groot aantal manschappen vergt.". Himmler ging onmiddellijk akkoord maar stond er wel op dat het plan naar hem werd genoemd. Operation Himmler kon van start gaan.

Alfred Naujocks verhaalde later op het Proces van Nürenberg: "Op of omtrent 10 augustus 1939 heeft Heydrich mij persoonlijk het bevel gegeven een gefingeerde aanval uit te voeren op het radiostation van Gleiwitz (Gliwice), en het te doen voorkomen of de aanvallende gevechtsgroep uit Polen bestond." Heydrich had duidelijk Naujocks bevolen: "Er is een daadwerkelijk bewijs van deze Poolse aanvallen nodig voor de buitenlandse pers en de Duitse propaganda."

Aldus werd Gleiwitz, een kleine Duitse grensstad (nu Gliwice genoemd en in Polen gelegen) met ongeveer 120.000 inwoners (1940), het gefingeerde toneel waar de eerste krijgshandelingen plaatsvonden, die de aanzet werden tot de Tweede Wereldoorlog. Naujocks getuigde verder: "Mijn instructies luidden, het radiostation te bezetten en lang genoeg in handen te houden om een Pools sprekende Duitser, die mij ter beschikking zou worden gesteld, de gelegenheid te geven aan anti-Hitler speech in het Pools te houden voor de radio. Intussen zouden aan een dozijn in Poolse uniformen gestoken gevangenen uit een concentratiekamp dodelijke injecties worden gegeven door een dokter die hiervoor door Heydrich geëngageerd was.
De gevangenen werden naar Gleiwitz overgebracht om daar dood te worden achtergelaten dichtbij het radiostation, nadat zij eerst op een overtuigende wijze waren neergeschoten -ik bedoel hun verwondingen moesten bloedig zijn- ten bewijze dat zij tijdens de aanval door kogels getroffen waren. Na het incident zouden leden van de pers naar de plaats worden gebracht, waar zij de zogenaamde Polen konden fotograferen, zodat deze foto's in een kranteverslag konden worden opgenomen als bewijs van de Poolse agressie."

De actie werd uitgevoerd tussen 31 augustus 1939 middernacht en 8 uur 's ochtends de 1ste september. De Völkischer Beobachter (de krant van de nazi's) blokletterde de volgende dag al: "Een troep Poolse oproerlingen is gisteravond het gebouw van Radio Gleiwitz binnengedrongen. Op dat tijdstip was slechts een kleine groep van de wacht in dienst. Het is duidelijk dat de Poolse aanvallers bijzonder goed op de hoogte waren in het station. Zij sloegen de wacht neer en stormden de studio binnen, waar ze met knuppels en golfsticks op het aanwezige personeel insloegen."

Na de actie, die nauwelijks 20 minuten duurde, lazen de aanvallers een korte boodschap voor. Later werden alle aanvallers die betrokken waren in de operatie geexecuteerd, enkel Naujacks overleefde en zette zijn carrière verder.

Enkele uren na deze opgezette aanval op het radiostation van Gleiwitz, vielen de Duitsers Polen binnen. Dezelfde dag sprak Adolf Hitler in zijn speech: "Vannacht, en dat voor het eerst, hebben Poolse soldaten het gevuur geopend op ons grondgebied. Om 5u45 hebben wij het vuur beantwoord en vanaf nu zullen wij enkel antwoorden met bommen."

Uiteindelijk oogste deze simulatie niet echt het verwachte propaganda effect. Maar Himmler was er trots op: "Een kolossale dag voor mij, Operatie Himmler heeft de Führer op zijn wenken bediend. Ik zal steeds met trots kunnen terugzien op mijn plan en het succes ervan." Twee dagen na de inval in Polen, verklaarden op 3 september 1939, Groot-Brittannië en Frankrijk de oorlog aan Duitsland.