De Bierkellerputsch

Al van bij het begin stond de relatie tussen de leiding van de stoottroep van de partij -de Sturmabteilung- en anderzijds Adolf Hitler en zijn NSDAP, voortdurend onder grote druk. Hitler probeerde de SA volledig in de partij te integreren. Doch Ernst Röhm en in het begin van de SA ook Ehrardt, waren enkel geïnteresseerd in de (para-)militaire kant van de zaak. Zij wilden van de Sturmabteilung een nieuwe Rijksmilitie naast de Reichswehr scheppen. Op 11 mei 1923 keert Klintzsch terug naar de Brigade Ehrhardt en hij wordt opgevolgd door de vliegenier en populaire oorlogsheld van 1914-18: Hermann Göring. Tot 1924 zal de SA een grote organisatorische zelfstandigheid behouden.

Om deze semi-onafhankelijkheid van de SA te compenseren richtte Hitler in maart/april 1923 een eigen persoonlijke lijfwacht op, aanvankelijk onder leiding van Klintzsch die terug opgevist werd uit de Brigade Ehrardt. Enkele jaren later zal deze lijfwacht verder uitgroeien en op 9 november 1925 omgedoopt worden tot de SS (Schutzstaffeln). Zij zal dan later onder de leiding van Heinrich Himmler uitgroeien tot een elitaire militaire eenheid die slechts aan Hitler trouw was verschuldigd.

Op 9 november 1923 neemt Ernst Röhm, waaronder ook Heinrich Himmler die onder zijn commando stond, deel aan de militaire staatsgreep door Hitler, wat later de geschiedenis zal ingaan als de Bierkellerputsch (bierkelderstaatsgreep). Die staatsgreep gaat volledig de mist in en Hitler en zijn companen worden gearresteerd. In april 1924 wordt Adolf Hitler veroordeeld tot 5 jaar gevangenschap en wordt opgesloten in de Landsberggevangenis. De NSDAP wordt verboden, het partijblad mag niet meer verschijnen, de Freikorpsen werden eveneens ontbonden en verboden.

Ook Ernst Röhm wordt tot 15 maanden gevangenisstraf veroordeeld voor rebellie en opgesloten in de Stadelheim gevangenis van München. Hij wordt vrij snel op erewoord vrijgelaten maar hij wordt wel eervol ontslagen uit het leger.

Gedurende de tijd dat Hitler in de gevangenis verblijft verkrijgt Röhm de toestemming om de Kampfbund (de frontorganisatie van de SA) weer op te richten. Onder de schuilnaam Frontbann, groeit onder het organisatorisch talent van Röhm, de Kampfbund spoedig uit tot een 30.000 tellende privémilitie, weliswaar zonder uniformen. Röhm was intussen ook actief in de Deutsch-Völkische Freiheitspartei en wordt met de Rijksdagverkiezingen van 4 mei 1924 in het parlement verkozen.

Op 20 december 1924 komt Adolf Hitler vervroegd vrij en enkele maanden later, op 27 februari 1925, wordt de NSDAP opnieuw opgericht. De Frontbann moest volgens de nieuwe inzichten van Hitler zich uitsluitend bezig gaan houden met 'Saalschutz und Propaganda' onder het bevel van Ernst Röhm (Hermann Göring verbleef in die periode in Oostenrijk en Zweden om er een ontwenningskuur te ondergaan voor zijn drugsverslaving, en Göring zal pas in 1927 terugkeren naar Duitsland.)

Tussen Hitler en Ernst Röhm komt het tot een openlijke ruzie, want Röhm weigert de Frontbann op te laten gaan in de NSDAP. De ruzie sleept enkele maanden aan en het komt tot een openlijke breuk. Op 30 april 1925 neemt Röhm ontslag uit de SA en draagt het commando over aan Graaf von Helldorf. Op 1 oktober 1925 zet Hitler von Helldorf aan de kant en benoemt kapitein Franz Pfeffer von Salomon als Oberste SA-Führer van de nieuwe SA. Von Salomon bouwt de SA verder uit en in 1930 telt zij reeds 75.000 militanten.

Ernst Röhm had zich intussen terug verzoend met Adolf Hitler en zich verzekerd van zijn trouw aan de Führer die 'altijd op hem terug beroep kon doen als het nodig was'. In 1928 vertrekt Röhm naar Bolivië om er, in opdracht van de Bolivische regering, als militair adviseur aan de slag te gaan.