Ernst Röhm terug uit ballingschap

Tegen het einde van 1930, in de periode dat de SS verder uitgroeit, zijn er opnieuw ernstige strubbelingen tussen de leiding van de SA en Adolf Hitler omtrent de machtspositie van de SA. De ruzie tussen SA-leider von Salomon en Hitler gelijkt op een trouwe kopij van de twist tussen Röhm en Hitler die plaatshad tijdens het voorjaar van 1925.

In augustus 1930 komt het tot een openlijke breuk en wordt von Salomon tot ontslag gedwongen. Hitler trekt op 2 september 1930 het bevel over de SA naar zich toe en benoemd zich tijdelijk tot Oberster SA-Führer. Hitler herinnert zich terug zijn vriend en strijdmakker van het eerste uur, Ernst Röhm, en vraagt hem terug te keren uit Bolivië. Op 1 november 1930 reist Röhm weer naar Duitsland en wordt opnieuw actief binnen de NSDAP. La Paz, de hoofdstad van Bolivië, zal hij geen gram missen. Naar zijn homoseksuele vrienden in Duitsland had hij voordien een aantal brieven geschreven waarin hij zich beklaagde "waar men niets van dit soort liefde afweet"

Op 5 januari 1931 benoemt Hitler Ernst Röhm opnieuw tot 'Chef des Stabes' onder de 'Oberste SA-Führer' Hitler. De terugkeer van Rö naar Duitsland en de SA viel in slechte aarde bij de kopstukken van het nazi-regime. Vooral Hermann Göring en Heinrich Himmler waren woest, en dat vooral omwille van Röhm's hernieuwd leiderschap over de SA. Hitler moest persoonlijk tussenkomen om de officiële functie van Röhm veilig te stellen.

Rohm en Himmler Röhm begint onmiddellijk met de reorganisatie van de SA en de invloed van de Partij (vooral dan die van de gouwleiders) terug te dringen. Het hoofdkwartier van de SA, Das Braune Haus gelegen in de Briennerstrasse 45 te München, gonsde van de activiteiten. Hij geeft de SA-leden ook militaire trainingen en gaat over tot de vorming van militaire eenheden maar Hitler verbied het aan de SA om zich te bewapenen.

Tegen het einde van 1931 telt de SA 170.000 leden en een jaar later in 1932 ruim een half miljoen. De getalsterkte had op dat ogenblik die van de Reichswehr al ruimschoots overschreden. De Reichswehr, die door het Verdrag van Versailles slechts over een strijdmacht van 100.000 soldaten mocht beschikken, keek misnoegd tegen de explosieve groei van de SA aan.

De moeilijkheden voor de nazi's waren echter nog niet van de baan. De rijks- en staatspolitie had weet gekregen van een militaire coup die door Röhm werd beraamd en had daarvoor het waterdichte bewijs geleverd na een inval in het Berlijnse hoofdkwartier van de SA. Op 13 april 1932 laat Generaal Gröner in opdracht van de Minister van Binnenlandse Zaken Brüning, zowel de Bruinhemden (SA), de Zwarthemden (SS) alsook de Hitlerjugend verbieden.

In overleg tussen Hitler en Rijksminister Generaal Kurt von Schleicher, wordt een geheim akkoord afgesloten en het regime van Brüning wordt omver geworpen. Von Papen wordt de nieuwe kanselier. Ernst Röhm die optrad als bemiddelaar tussen Hitler en von Schleicher had voor zichzelf en zijn SA ook een geheim akkoord afgesloten met von Schleicher waarbij in geval van oorlog, de SA onder het commando van de Reichswehr zou opereren. Het lag nog immer in de bedoeling van Röhm om de SA te laten uitgroeien tot een zelfstandig 'Wehrverband' onder zijn leiding. Al op 4 juni 1932 wordt het verbod op de paramilitaire organisaties opgeheven door von Papen.

Op 30 januari 1933 wordt Adolf Hitler door president Von Hindenburg benoemd tot Rijkskanselier van Duitsland. Urenlang defileren tienduizenden SA-militanten met brandende fakkels onder de Brandenburger Tor en doorheen de Wilhelmstrasse waar het presidentiële paleis stond. Wanneer de massa SA'rs de voorbij de Rijkskanselarij van Adolf Hitler defileren staat een stralende Hitler zijn trouwe SA-militanten te begroeten van op het balkon.