De Nacht van de Lange Messen

Op 4 juni had Hitler een onderhoud met Röhm, waarbij hij er bij Röhm op aandrong om zijn organisatie onder controle te houden en hem beloofde binnen enkele weken een treffende regeling te vinden. Ze spraken af om elkaar terug te ontmoeten op 30 juni 1934 in het kuuroord van Bad Wiessee.

Op 8 juni berichtte de Völkischer Beobachter inderdaad dat Ernst Röhm naar Bad Wiessee was vertrokken voor een jodiumkuur. Het bericht in de partijkrant vermeldde eveneens een onverholen boodschap aan de leiders van het nazi-regime: "Indien de vijanden van de SA de hoop koesteren dat de SA niet van verlof zal terugkeren, of dat slechts een gedeelte zal terugkeren, dan zijn wij bereid hen een korte tijd van deze hoop te laten genieten. Op het uur en in de vorm die noodzakelijk blijken, zullen zij het passende antwoord ontvangen." In feite had hij hier met zijn uitspraken, zijn tegenstanders het wapen aangereikt waarmee hij even later zal terechtgesteld worden.

De druk op Adolf Hitler door het leger, door de SS en ook door zijn kabinet, om in te grijpen bij de SA nam met de dag toe. Eveneens was de oude President von Hindenburg stervende, en Hitler hoopte dat die zijn aanstelling om hem op te volgen als President van Duitsland zou aanbevelen. Maar daarvoor eiste Hindenburg wel dat hij de macht van de SA zou beknotten. Op 20 juni laat Hitler het moordenaarsduo Himmler en Heydrich bij zich op de Rijkskanselarij ontbieden en geeft hen de absolute volmacht om op zijn bevel de vijanden van de staat te liquideren. Het uiteindelijke bevel zal er pas komen op 27 juni.

SA-leider Viktor Ludze, de latere opvolger van Ernst Röhm, had Röhm in een bericht aan Heydrich verraden: "Uw man heeft een nieuwe minnaar, een kleine cafépianist, die Fritz-mitz wordt genoemd. Zij hebben voor het weekeinde in Hotel Asra gereserveerd." Voor dit verraad werd Lutze beloond met het lleiderschap van de SA.

Op 28 juni 1934 brengt Hitler een bezoek aan de wapenfabrieken van Krupp. Ook daar regent het klachten over de SA, dit omwille van de vele afwezigheden van SA-militanten op de fabrieken wanneer ze op excursie moeten gaan of deelnemen aan parades en trainingen. Hitler mompelt grimmig voor zich uit: "De SA gaat met verlof. Er zullen geen parades of meetings meer zijn voor de leden."

De val voor Röhm klapte dicht. Zowel de SS, het leger en leden uit het kabinet van Hitler hadden een zwarte lijst opgesteld met namen van personen die geliquideerd moesten worden en dat waren niet enkel SA-leden. Himmler en Göring wilden absoluut verhinderen dat de ontmoeting die tussen Hitler en Röhm zou plaatshebben in Bad Wiessee op 30 juni 1934, alsnog zou doorgaan. Dit natuurlijk om te verhinderen dat het alsnog tot een vergelijk tussen de twee zou kunnen komen en hun eigen persoonlijke ambities zou dwarsbomen.

In de vroege ochtend van 30 juni ontving Hitler dringende telegrammen van Göring en Himmler die hem berichtten van een nakende opstand door de SA zowel in Berlijn als in München. Hitler moest dringend ingrijpen, was hun advies. Van dan af ging alles erg snel. Onder leiding van Hitler reden Hitler en zijn kompanen naar het ministerie van Dr. Wagner, en schoten daar ter plekke de twee SA leiders Schneidhuber en Schmidt dood.

Vandaar reed het gehele gezelschap onder aanvoering van een hysterische Hitler naar Bad Wiessee, waar een niets vermoedende Röhm in zijn bed lag te snurken. Samen met Graaf von Spreti en SA-Standartenführer Uhl wordt Ernst Röhm geboeid en in de wachtende auto's geworpen. De homoseksuele SA-Obergruppenführer Heines en zijn bijslaap, zijn jonge privé-chauffeur, worden ter plekke doodgeschoten.

De SA-leiders Heydebreeck, Hayn, von Krausser en von Spreti werden onmiddellijk berecht en gefusilleerd. Het lot van Röhm was bezegeld. De Führer had bevolen om een pistool in de cel van Röhm te leggen, zodat hij de eer aan zichzelf zou houden, maar Röhm weigerde zichzelf van het leven te benemen. Op 2 juli 1934 geeft SS-Obergruppenführer Sepp Dietrich het bevel om er einde aan te maken. SS-Sturmbannführer Michael Lippert en SS-Brigadeführer Theodor Eicke (die ook de kampcommandant van KZ Dachau was), drongen de cel van Ernst Röhm binnen en maakten hem af met enkele welgemikte kogels.

De hele dag gingen de executies onder de SA-top verder. De moordcommando's onder leiding van de SS'rs Sepp Dietrich en Emile Maurice vermoordden alles bij mekaar tussen de 150 en 200 tegenstanders. Ook onder de oppositie werd er grondig opgekuist, onder meer Gregor Strasser, Gustav Ritter von Kahr en Generaal Kurt von Schleicher werden door de SS vermoord. Voor een (incomplete) lijst van de slachtoffers van de Nacht van de Lange Messen klik hier

Hermann Göring zal later op het proces van Nuerenberg over de moord op de SA-top getuigen: " Wat was die SA toch een bende perverse bandieten! Het is een verdomd goede zaak dat ik ze uit de weg geruimd heb, anders hadden ze ons van kant gemaakt."