Verzet.org - SS-Obergruppenführer Reinhard Heydrich, de Beul van Praag

Reinhard Tristan Eugen Heydrich werd op 7 maart 1904 geboren in Halle aan de Saale. Hij was de zoon van Richard Bruno Heydrich en Elisabeth Marie Anna Amalie Krantz. Zijn vader was componist en rond de tijd dat Reinhard geboren werd was zijn vader directeur van het muziekconservatorium van Halle. Bruno Heydrich was een fervent liefhebber van de muziek van Richard Wagner en zijn zoon Reinhard werd genoemd naar een van de helden in zijn vaders 4de opera ´Amen¸. Reinhard had ook nog een oudere zuster, Maria (1901) en een jongere broer Heinz Siegfried (1905).

Zijn muzikale begaafdheid kwam al vroeg tot uiting. Vanaf 5 jaar kon hij reeds noten lezen en op zijn zevende bespeelde hij de geige (een drie-snarige Duitse viool) en nam hij als violist deel aan schoolconcerten. Viool en muziek beoefenen zal zijn hele verdere leven bijblijven. Zij vrouw Lina zei lang na de oorlog dit over Heydrichs muzikaliteit: "Reinhard was wat aanleg en vaardigheid betreft altijd een kunstenaar. Hij kon gevoelens omzetten in tonen, en als de wereld toen niet zo kapot was geweest, dan zou ik nu niet de weduwe van een oorlogsmisdadiger zijn geweest, maar zeker de vrouw van een virtuoos violist."

Ook werd hij Reinhard een goed all-round sportsman en wilde in alles de beste zijn. Hij blonk uit in zwemmen, tennissen, schermen, paardrijden en zeilen. Hij nam zijn hele leven deel aan vele sporttornooien, won erg veel en dwong alzo veel respect af bij zijn rivalen en collega's. Na de volksschool studeerde hij aan het Reformgymnasium van Halle waar hij zich als een vlijtig en uitmuntend student toonde. Hij leerde er Frans, Engels en Latijn en wetenschappelijke vakken zoals chemie, natuurkunde en wiskunde.

Nadat in november 1918 Duitsland de oorlog verloor en het verdrag van Versailles bij de Duitsers frustratie en woede oproept, nemen vele jonge Duitsers, en vooral oud-strijders van WOI dienst bij de Freikorpsen. Para-militaire groepen die vooral berucht werden voor talrijke straatgevechten met socialistische en communistische leden en sympathisanten. Ook Reinhard Heydrich is van de partij en van 1919 tot 1920 is hij actief in het Freikorps Märker en Freikorps Halle.

Onder invloed van de beroemde Admiraal Felix Graf von Luckner besluit Reinhard bij de Duitse Zeemacht te gaan. Von Luckner was een graag geziene gast bij de familie Heydrich en diens boek 'Der Seeteufel' behoorde tot Reinhards favoriete lectuur. Op 30 maart 1922 neemt hij dienst bij de marine in Kiel-Holtenau. Tussen zijn bagage zat ook de viool die zijn vader hem als afscheidsgeschenk meegaf.

Reinhard was intussen opgegroeid tot een begaafde en knappe jongeman, maar zijn uiterlijk werd wat ontsierd door zijn strakke en te volle lippen, zijn ogen waren wat te klein en stonden te dicht op elkaar, hij had fijne vrouwelijke handen met lange dunne vingers en hij had een hoge bijna vrouwelijke stem die hem de bijnaam 'geit' opleverde. Op het hoogtepunt van zijn carrière sprak hij liever niet graag voor een groot publiek, uit schrik bespot te worden om zijn falsetstem, die helemaal niet paste bij zijn atletische gestalte. Hij ontpopte zich al gauw tot een onweerstaanbare rokkenjager en zijn avontuurtjes, en later zijn vele buitenechtelijke slippertjes, zullen hem nog regelmatig in de problemen brengen.

Hij volgde zijn opleiding op verschillende schepen zoals de 'Braunschweig', van april tot juni 1923 was hij cadet op 'Niobe' en van 1 juli 1923 tot einde maart 1924 op de kruiser 'Berlin'. Hier maakt hij voor het eerst kennis met korvettenkapitein Wilhelm Canaris. Canaris werd later Admiraal en de grote chef van de Duitse spionagedienst. Beide mannen sluiten vriendschap en Reinhard is een graag geziene gast op de muzikale soirées in Huize Canaris waar hij samen met diens vrouw Erika musiceert. Ze spelen meestal composities van Haydn en Mozart.

Het was duidelijk dat de aanstelling van Canaris als commandant op de Berlin slechts een dekmantel was voor zijn activiteiten als spion en organisator van het Duitse geheime bewapeningsprogramma. Door het Verdrag van Versailles van juni 1919 mocht het Duitse leger slechts over 100.000 manschappen beschikken, de Duitse zeevloot bestond in feite enkel theoretisch en de schepen mochten geen bewapening hebben.

Tussen Canaris en Heydrich ontwikkelde zich een vreemde vriendschap. In die tijd was het helemaal niet zo vanzelfsprekend dat een jonge kadet sociale omgang onderhield met een officier van de zeemacht. De gezellige avondjes Kammermusik met Erika, de vrouw van Canaris die overigens voortreffelijk cello speelde, bleken slechts façade te zijn. Heydrich van zijn kant zag hier een grote kans om zijn carrière te versnellen en anderzijds had Canaris al vroeg in Heydrich een potentiële samenzweerder gezien die hij best voor zijn clandestiene zaken -o.m. het geheime herbewapeningsprogramma- kon gebruiken.

Onder de vleugels van de intrigant Canaris krijgt Reinhard steeds de juiste goede rapporten. Canaris zorgt er wel voor dat hij Heydrich aan zich bindt door hem te compromiteren. In die periode heeft Reinhard een kortstondige homoseksuele affaire met een vlootofficier. Canaris verzamelt allerhande belastend bewijsmateriaal in de vorm van brieven en foto's en de negatieven bergt hij zorgvuldig op in zijn safe. Reinhard werd terloops ingelicht over het bestaan van dit belastend materiaal maar wist niet waar dit geheime dossier was gebleven. Heydrich zal later nog wel de kans grijpen en Canaris de rekening presenteren voor zijn geïntrigeer.

Op 1 april 1924 werd Reinhard bevorderd tot adelborst 1ste klasse: "Een bijzonder succesvol cadet met speciale aanleg voor talen, hetgeen wijst op plaatsing bij de staf van de inlichtingendienst te zijner tijd", luidde een geheim rapport over hem. In juli 1928 werd Reinhard bevorderd tot luitenant-ter-zee en dankzij de touwtrekkerij van Canaris was hij tevens verbindingsofficier geworden bij de inlichtingendienst bij de staf van Admiraal Erich Raeder te Kiel aan de Oostzee. Raeder zal later, nadat Adolf Hitler aan de macht is gekomen, het in 1939 tot groot-admiraal en opperbevelhebber van de Duitse vloot schoppen.

Vorige - Volgende >>