|
Pagina 1 van 8 
Tenminste twaalf jaar fatsoenlijk geleefd. (H. Goring)
Inleiding
 Wanneer Hermann Göring zich op 7 mei 1945 overgeeft aan de Amerikanen, denkt Göring nog steeds dat hij als belangrijkste nog levende nazi (Hitler had zich op 30 april gezelfmoord), dat hij nog wat uit de brand kan slepen. Hij eist een onderhoud met Generaal Eisenhower, de bevelhebber van de Amerikaanse strijdkrachten, want dat is de enige man waar hij mee wil spreken.
Die eis wordt door de geallieerden snel van tafel geveegd en Göring wordt op 21 mei 1945 naar de Mondorf-gevangenis overgebracht. Op dat ogenblik is de 2de man van het Derde Rijk nog slechts een glimp van zichzelf. Nauwelijks 1m68 groot is hij papperig aangevet tot 127 kg.
 Door zijn jarenlange verslaving aan morfine, codeïne ziet hij er ziek uit en bevend als een riet door zijn drang naar drugs, lijkt hij in nergens meer op de jonge knappe piloot die voor zijn heldenmoed precies 27 jaar eerder in mei 1918, werd onderscheiden met de zo begeerde Blauen Max, zoals de hoogste onderscheiding voor bijzondere moed Pour le mérite in Duitsland werd genoemd.
Göring werd bij zijn aanhouding begeleid door vijf keukenbedienden, een lijfknecht, zijn vrouw Emmy en dochter Edda met het kamermeisje en de kinderjuffrouw. Hij zeulde zestien lederen koffers met zich mee waarvan de ene barstensvol geld zat, een andere weer gevuld met goud, zilver en juwelen. Een andere koffer was proppensvol gevuld met meer dan 20.000 codeïnetabletten waarvan hij er gemiddeld 40 per dag innam.
In een onafgewerkte spoorwegtunnel nabij Berchtesgaden had Göring een enorme collectie verstopt van de meest kostbare kunstwerken die uit alle hoeken van Europa gestolen waren, alsmede genoeg champagne en kaviaar voor een heel mensenleven! "Ik ben nu eenmaal een Renaissancemens, ik hou van de pracht", verklapte hij ooit en in Nuerenberg merkte hij sarcastisch op: "Ten minste twaalf jaar fatsoenlijk geleefd!" Die hang naar pracht en praal was hem tijdens zijn jeugdjaren met de paplepel ingegoten toen de ouders van Göring een merkwaardige driehoeksverhouding onderhielden met hun joodse weldoener Ritter von Epenstein.
Kasteel Veldenstein en Ritter von Epenstein
 Hermann Wilhelm Göring werd op 12 januari 1893 geboren in Beieren als het vierde kind van vijf. Zijn vader Heinrich Göring was Consul-generaal op Haïti. In Duits Zuidwest Afrika was het koppel bevriend geraakt met de joodse Dr. Ritter Herman von Epenstein. Von Epenstein werd ook de peter van de vijf kinderen van de Görings. In 1896 trekken de Görings terug naar Duitsland en het verarmde gezin woont vijf jaar lang in een voorstad van Berlijn in een bescheiden huisje dat von Epenstein aan hen verhuurde.
In 1901 was ook von Epenstein teruggekeerd naar Duitsland en had er twee kastelen aangekocht, Mauterndorf aan de Oostenrijks-Beierse grens en Kasteel Veldenstein op 25 kilometer van Nuerenberg. Franziska, de moeder van Hermann Göring was intussen een relatie aangegaan met von Epenstein.
 Stilzwijgend werd tussen de Görings en von Epenstein overeengekomen, dat zij het Kasteel Veldenstein konden betrekken in ruil dat Franziska in alle discretie de minnares van von Epenstein zou worden. De veel oudere echtgenoot van Franziska gedoogde de situatie, en als von Epenstein op bezoek kwam in Veldenstein sliep haar man in zijn eigen kamer op het gelijkvloers en deelden von Epenstein en Franziska het bed in de mooiste slaapkamer op het eerste verdiep. Later, in 1939, zal de weduwe van von Epenstein, Kasteel Veldenstein wegschenken aan Hermann Göring die dan al de 2de man in het Derde Rijk is geworden.
Intussen werd Hermann voor een militaire opleiding naar de Militaire Academie van Karlsruhe gezonden en vier jaar later liep hij school aan de Hauptkadettenschule (Militaire Opleidingsschool) in Gross-Lichterfelde bij Berlijn. In 1912 verkrijgt hij de rang van Luitenant en wordt ingedeeld bij het Infanterieregiment Prinz Wilhelm 112 in Mülhausen. In 1913 komt aan die ménage-à-trois een einde. De liefde is voorbij en het het komt tot een openlijke ruzie. De Görings worden korte tijd later door von Epenstein uit Kasteel Veldenstein gezet. Zij verhuizen naar München waar Hermann's vader korte tijd later overlijdt. Het gezin Göring wordt nu helemaal afhankelijk van de carrière van hun zoon Hermann.
De Eerste Wereldoorlog
 In 1914 breekt de Eerste Wereldoorlog uit en Göring dient aanvankelijk bij de infanterie. Korte tijd later slaagt hij erin om bij de tot dan nog erg primitieve luchtmacht te geraken. Met zijn vriend Loerzer besturen zij een eenvoudige tweedekker en het duo Loerzer-Göring wordt spoedig beroemd voor hun aanvalslust. Het is de tijd van heldenverhalen uit de luchtmacht waar vooral ronkende namen zoals Manfred von Richthofen ("de Rode Baron") en Ernst Udet, nog tot op heden tot de verbeelding blijven spreken.
In oktober 1915 behaalt hij zijn vliegbrevet en hij wordt al spoedig onderscheiden met het IJzeren Kruis 1ste Klas. Zijn vliegtuig wordt een keer neergehaald en hij moet gewond een jaar in het hospitaal verblijven. In mei 1918 wordt hij voor zijn bijzondere moed gedecoreerd met de hoogste Duitse onderscheiding: Pour le mérite, ook de Blauen Max genoemd. In het totaal zou Göring 22 vijandelijke vliegtuigen hebben neergehaald.
 In november 1918 is de oorlog afgelopen en stort de wereld van Hermann in elkaar. Door het Verdrag van Versailles wordt het leger nagenoeg helemaal ontbonden, op 100.000 soldaten na, en de luchtmacht afgeschaft. Göring wordt uit het leger ontslagen met de rang van kapitein. Om het gezin Göring te onderhouden pakt Hermann allerhande baantjes aan. Hij verhuurt zichzelf als piloot en luchtacrobaat zowel in Denemarken als in Zweden. In 1920 moet hij de Zweedse Graaf von Rosen naar huis brengen in stormachtig weer en mag overnachten in diens Kasteel Rockelstad.
Daar leert hij zijn eerste vrouw kennen, Karon von Kantzow, de schoonzuster van de Graaf. Het stel wordt verliefd en Karin verlaat haar man en zoon Thomas en reist met Hermann naar München waar ze op 3 februari 1923 huwden. Haar ex-echtgenoot schenkt haar na de echtscheiding een ruime maandelijkse toelage en het gezin Göring is weer uit de financiële zorgen.
München was de stad van waaruit de NSDAP en Adolf Hitler hun nationaal-socialisme uitdroegen. In oktober 1922 hoort hij voor de eerste keer Hitler spreken en hij geraakt onmiddellijk in de ban van hem. Na een onderhoud met Hitler, raakt de toekomstige Führer geïnteresseerd in hem. Göring als beroemde luchtvaartheld die bovendien ook met de Pour le mérite was onderscheiden, zag Hitler in hem een goed propaganda instrument en hij benoemt Göring tot Commandant van de SA (Sturmabteilung) die onder de leiding stond van Stafchef Ernst Röhm.
 Korte tijd later vind op 9 november 1923 de militaire staatsgreep plaats, ook de 'Bierkellerputsch' genaamd, maar die een dag later al afgelopen is. Adolf Hitler wordt opgepakt en vliegt voor een jaar achter de tralies. Göring nam deel aan de schermutselingen en wordt zwaar gewond. Hij krijgt een kogel in de liesstreek waarbij één van zijn testikels wordt gekwetst. Hij kan vluchten in een aanpalend huis van de joodse meubelhandelaar Ballin, wiens vrouw Ilse hem de eerste zorgen toedient.
Op 11 november 1923 kan Göring, die inmiddels opgespoord wordt, ontkomen naar Oostenrijk waar hij wordt opgenomen in het hospitaal van Innsbruck. Hij lijdt ondraaglijke pijnen en krijgt dagelijks injecties met morfine. Langzaamaan raakt hij verslaafd aan de morfine, verdikt zwaar en wordt depressief. Karins familie laat hem in september 1925 opnemen voor een ontwenningskuur in Langbro in Zweden en na enkele maanden is hij voldoende hersteld maar hij blijft zich stiekem morfine toedienen. Sinds deze schotwond dacht Göring onvruchtbaar te zijn.
 Na een politieke amnestie keert Göring begin 1927 terug naar München. De NSDAP is in volle opbouw en via zijn goede contacten met de adel en zijn onderscheiding Pour la mérite gaan de deuren van de financiële wereld gemakkelijk voor hem open. Hij lobbyde voor de NSDAP en kan de partijkas laten spekken met giften van Krupp, Thyssen, de Deutsche Bank, BMW, Lufthansa, Heinkel, Messerschmitt enz. In 1928 met de Rijksdagverkiezingen behaalde de NSDAP 12 zetels en naast Dr. J. Goebbels wordt ook Göring lid van de Rijksdag (=het Duitse Parlement) en hij zal dat onafgebroken blijven tot in 1945.
De economische crisis neemt toe en na de beurskrach in Wallstreet van 1929 is de werkloosheid in Duitsland al gestegen tot boven het drie miljoen werklozen en de werkloosheid zal blijven stijgen tot 8 miljoen in 1932. De ideale voedingsbodem voor de NSDAP die tienduizenden werklozen opnam in haar paramilitaire formatie de Sturmabteilung.
Op 17 oktober 1931 komt Karin von Kantzow, de eerste vrouw van Göring, na een lange ziekte te overlijden. Görings eerste liefde zal hem nooit meer loslaten ook niet wanneer hij later hertrouwd.
|
