Verzet.org - Adolf Hitlers schaduw: Rijksleider Martin Bormann, Der Sekretär des Führers

In het algemeen wordt de rol die Martin Bormann zich had toegemeten in het Derde Rijk vrij schromelijk onderschat. Bormann is bij het grote publiek pas nà het ineenstorten van het Rijk in 1945 bekend geworden als de onvindbare nazi die ergens nog wel in leven zou zijn, totdat uiteindelijk bleek dat hij al op 2 mei 1945 zich gezelfmoord had.

Tegenwoordige historici beseffen terdege het belang dat Bormann had bij het tot stand komen van veel besluiten en wetten en vooral zijn ijver om er voor te zorgen dat ze ook allemaal werden toegepast en uitgevoerd. Bovendien was hij beslist één van de grootste aanstichters van de uitroeiing en volkerenmoord op de joden en andere door het Derde Rijk 'ongewensten'.

Martin Bormann werd op 16 juli 1900 geboren in Halberstadt (Meckelenburg in Duitsland) als zoon van een postbeambte. Tijdens zijn vierde levensjaar overleed zijn vader en zijn moeder hertrouwde met een bankdirecteur. Hij volgde onderwijs aan het gymnasium (als leerling landbouwkunde) maar de matig getalenteerde Bormann slaagt er niet in zijn studies af te maken. In 1918 en 1919 is hij soldaat, maar als kanonnier deed hij het daar nog slechter dan zijn latere idool, korporaal A. Hitler.

Na het einde van de Eerste Wereldoorlog keert Bormann terug naar Duitsland en wordt actief in het Freikorps in Oost-Pruisen en daarna in het Rossbach Freikorps in de Baltische staten. Freikorpsen waren paramilitaire organisaties en formaties die na de eerste wereldoorlog overal in het land ontstonden. Later zullen ze opgaan in de SA en de SS. In dat Freikorps leert hij o.m. ook Rudolf Hess (de latere plaatsvervanger van A. Hitler) en Rudolf Höss (de latere kampcommandant van Auschwitz-Birkenau) kennen.

I

n juni 1923 worden Martin Bormann alsook Rudolf Hôss opgepakt in het Roergebied en in maart 1924 wordt Bormann veroordeeld tot één jaar hechtenis als medeplichtige aan de moord met enkele leden van het Freikorps op de Duitse leraar Walther Kadow die de proto-nazi martelaar Leo Schlageter zou hebben verraden aan de Franse bezetter (maar dat is een ander verhaal). Voor deze 'veemmoord' werd hem door de Führer veel later, op 5 september 1938, de Bloedorde verleend omdat 'hij langer dan 12 maanden in de gevangenis heeft gezeten', zgn als strijder van het eerste uur omdat hij de moord op Schlageter gewroken had.

Bormann had zijn uiterlijk niet mee om als voorbeeldig volbloed Ariër door het leven te gaan. Hij was nauwelijks 1m68 groot, kort en dik gebouwd met ronde schouders, een rond hoofd op een stierennek, dat hij ook telkens vooruitstak als hij tot iemand sprak. Hij sprak ruige taal, een echte bullebak, hij behandelde zijn personeel en ondergeschikten als vuil en tiranniseerde voortdurend zijn vrouw en kinderen.

Hitler zal later van hem zeggen: "Ich weiß, daß Bormann brutal ist. Aber was er anfaßt hat Hand und Fuß, und ich kann mich unbedingt und absolut darauf verlassen, daß meine Befehle sofort und über alle Hindernisse hinweg zur Ausführung kommen ..." (Vrij vertaald: "Ik weet dat Bormann brutaal is. Maar wat hij ook aanvat doet hij met beide handen en voeten, en ik kan mij er volledig en absoluut op verlaten, dat mijn bevelen direct en over alle hindernissen heen zullen worden uitgevoerd.")

Zijn haat jegens geschoolden en intellectuelen was berucht en gevreesd. Van Bormann is ook het bekende citaat: "Elke geschoolde persoon is een toekomstige vijand." Voortdurend op zijn hoede wantrouwde hij intelligentere ondergeschikten en van diegenen waarvan hij erachter kwam dat ze om hem lachten of grapjes maakten, zou hij elke keer revanche nemen.

Vorige - Volgende >>