Verzet.org - Adolf Hitlers schaduw: Rijksleider Martin Bormann, Der Sekretär des Führers

Vanuit zijn monopoliepositie is de rol van Martin Bormann in de volkerenmoord, die pas goed op volle toeren zal draaien na de invasie van Rusland op 22 juni 1941 (Operatie Barbarossa), onmiskenbaar bewezen en zijn aandeel zonder meer cruciaal te noemen. In het artsenproces van Nürenberg, dat plaatsvond van 19 juli tot 20 augustus 1947, wezen alle beklaagden, speciaal Viktor Brack, Bormann aan als één van de aanstichters wiens woord het zwaarst woog en die ervoor zorgden, dat het moorddadige plan -de Endlösung- zulke vorm heeft kunnen aannemen.

De vernietiging van de ongewensten van het Derde Rijk nam een aanvang met het euthanasieprogramma, meer bekend geraakt als T4, Tiergartenstrasse nr 4, dat vanaf 1 september 1939 werd uitgevoerd. Voordien werden tussen 1934 en 1939 bijna een half miljoen mensen gedwongen gesteriliseerd. Het T4-programma was opgezet om alle zieken en gehandicapten te verwijderen, en al snel werden joden en andere ongewensten 'gehandicapt verklaard' om hen ook te kunnen uitroeien: de selectie tussen Ariërs en Üntermenschen, berustte op het terrein slechts in een handvol mensen.

In de T4-tehuizen werden ook de eerste experimenten met vergassingen dmv van uitlaatgassen van vrachtwagenmotoren uitgeprobeerd en werden ook de eerste kleine verbrandingsovens gebouwd. Op 24 augustus 1941 werd officieus het euthanasieprogramma stilgelegd, nadat zowat 140.000 mensen werden vermoord. Bijna alle medewerkers aan het programma verkasten naar de vernietigingsfabrieken van Belzec, Treblinka, Majadanek, Sobibor, Chelmno en Auschwitz-Birkenau, alwaar ze hun opgedane ervaring in het vermoorden van mensen, konden perfectioneren en op industriële schaal, mensen aan de lopende band werden vermalen tot stof en as.

Al tijdens het sterilisatieprogramma dat voorafging aan T4 en nadien de doodskampen, moeide Bormann zich in de selectieprocedure wie mocht blijven leven en wie verwijderd moest worden. Een brief van 14 januari 1937 van Martin Bormann handelt over instructie nr 10/37 waarin Bormann zich beroept op de verordening van het Rijks- en Pruisisch ministerie van binnenlandse zaken van 22 augustus 1936, betreffende de toepassing van de wet ter voorkoming van erfelijk belast nakomelingenschap. Zoals hierna blijkt, maakte Bormann zich zorgen dat eventuele goede partijleden ook wel in aanmerking konden komen om gesteriliseerd te worden.

Hierin eiste Bormann dat "..indien er werkelijk eens een partijlid onder deze wet mocht vallen, er eerst contact opgenomen moest worden met de betrokken gouwleider, alvorens men een een voorstel tot sterilisatie deed." Bormann stond er erop dat in zo'n geval "...de intelligentieproef er niet alleen kon over beslissen of de man als zwakzinnig moest beschouwd worden. Van ieder partijlid moest eerst het oordeel over de totale persoonlijkheid opgevraagd worden. Niet slechts zijn morele houding, maar ook zijn hele politieke instelling was van belang."

Martin Bormann veroordeelde de handelswijze van bepaalde artsen die het tot dan toe nooit de moeite hadden gevonden om "..eerst inlichtingen over de politieke instelling van de zogenaamd erfelijk belaste in te winnen.(..)..krachtens de wet draagt de partij momenteel eveneens de zorg deze wet uit te voeren, om een uit het oogpunt van erfelijkheid gezond ras in stand te houden, zover het leden van de partij betreft." Volgens Bormann kon ook geen "..schools examen voldoende zijn om te beslissen of iemand zwakzinnig was. Het komt er vooral op aan, hoe de betrokkene zich in het leven gedraagt, of hij in staat is aan de eisen die de strijd om het bestaan stelt te voldoen en of hij zodoende als nuttig lid van de menselijke samenleving beschouwd kan worden..."

Op 12 november 1938, enkele dagen na de Reichskristalnacht, vind onder het voorzitterschap van Hermann Goöring, een conferentie plaats in het ministerie van luchtvaart om de eerste tegen de Joden gerichte maatregelen vast te leggen. Hermann Göring opende de conferentie met de volgende zin: " Mijne Heren, de zitting van vandaag is van beslissende betekenis. Ik heb een brief ontvangen die de stafleider van de plaatsvervanger van de Führer, Bormann, in opdracht van de Führer aan mij heeft geschreven. Er staat in, dat het Jodenvraagstuk (Judenfrage) nu op uniforme wijze en in zijn geheel moet aangepakt moet worden en op de een of andere manier opgelost moet worden." Op dat ogenblik ging het nog om economische maatregelen tegen te joden. Als gevolg van deze conferentie werd aan de Duitse joden een geldboete opgelegd van één miljard Rijksmarken.

De ene instructie (Verordnung) volgde na de andere, telkens door Bormann ondertekend, omtrent de verdere isolering en vervolging van de Joden, vertrok vanuit het Rijkspartijgebouw. Op 3 december 1940 deelde Lammers mede aan zijn gouwleiders dat Rijksleider Martin Bormann hem had geïnstrueerd dat "...de zestigduizend Joden die nog in de Rijksgouw Wenen (Oostenrijk) woonden, wegens de in Wenen heersende woningnood naar het Generaal-Gouvernement Polen getransporteerd moesten worden."

Eveneens de verordening van 31 mei 1941, die aan de rassenwetten van Nürenberg ook voor de in het Oosten geannexeerde gebieden rechtskracht toekende, was door Martin Bormann ondertekend./ Met deze verordening werd in de praktijk de Endlösung tot heel bezet Europa uitgebreid. Een andere verordening van 25 november 1941 door Bormann ondertekend betrof het vermogen en de nalatenschap van de joden dat automatisch in beslag genomen werd door het Derde Rijk. Duitse joden die in het buitenland verbleven, verloren automatisch al hun bezittingen en verspeelden hun vermogen en zij werden automatisch het Duitse staatsburgerschap ontnomen.

De beslissing om de Joden fysiek te vernietigen kwam ergens in de zomer van 1941 tot stand, wanneer Göring op instructie van de Führer op 31 juli 1941 een brief zendt aan Reinhard Heydrich om een aanvang te maken met de definitieve oplossing van het Jodenprobleem. In de beruchte Wannsee-conferentie van 20 januari 1942, waar tot de praktische organisatie van de Endlösung werd besloten, en waar vooral de betrokkenheid en medeplichtigheid van alle departementen van het Derde Rijk plaatshad, liet Martin Bormann zichzelf en de partijkanselarij vertegenwoordigen door SS-Oberführer en advocaat Dr. Gerhard Klopfer.

Bormann blijft zich verder bemoeien met de selectieprocedures en deze verder verscherpen. Hij vaardigt de ene instructie na de andere uit zoals bijvoorbeeld circulaire 176/42 die op 14 november 1942 aan alle gouw-, districts-, rijks- en plaatselijke leiders alsook aan de organisatieleiders werd toegezonden. Deze circulaire betrof de goedkeuring voor een huwelijk van een vrouw, die met een jood getrouwd was geweest: "De Führer heeft beslist dat een huwelijk van een soldaat met een vrouw, die met een Jood is getrouwd geweest, zonder enige uitzondering afgewezen moet worden. Een Duitse vrouw, die in echtelijk verkeer heeft geleefd, heeft het bewijs gegeven van een dergelijk gemis aan rasseninstinct, dat een latere verbintenis met een soldaat niet meer in aanmerking kan komen."

Nog tot aan het einde van de oorlog, wanneer al lang duidelijk wordt dat Duitsland aan de verliezende hand is, blijft Martin Bormann zich uitsloven om zoveel mogelijk Joden te laten ombrengen. Begin februari 1944 zette hij de partij-ideoloog Alfred Rosenberg aan het werk om een 'internationaal anti-joods congres' te organiseren, dat moest doorgaan op 5 september 1944, en waarvan de uitnodigingen effectief op 28 juni 1944 werden verzonden. Te weten dat op dit ogenblik de meeste Europese joden in de geannexeerde en bezette gebieden reeds uitgeroeid waren is het nauwelijks te begrijpen dat dit allang zinloos geworden congres nog gehouden moest worden. Krakau werd uitgekozen als de plaats van dit congres nadat voordien Parijs, Praag of Presburg verworpen waren omdat de invasie van de geallieerde strijdkrachten op handen was. Nadat die invasie (D-Day-/de Landing in Normandië) effectief op 6 juni 1944 begonnen was, schreef Bormann op 12 juni 1944 Rosenberg aan om dit absurde congres voorlopig maar uit te stellen(!)

<< Vorige - Volgende >>