|
Pagina 3 van 4
De Spaanse Inquisitie
 Na de Zwarte Dood wordt de jodenvervolging door het Vatikaan onverminderd voortgezet. In 1415 n.C. laat Paus Benedictus XIII (Theophylactus van Tusculum) alle Talmoedische boeken in beslag nemen. De joden mogen geen zaken meer bezitten die in strijd zijn met het Christendom. De ellende voor de joden zou pas goed beginnen met het instellen van de Inquisitie in Spanje in 1478 door Thomas de Torquemada (1420-1498). Vooral de Spaanse Marranen (bekeerde joden) zijn opnieuw het slachtoffer en worden massaal publiek verbrand op grote brandstapels.
In 1517 n.C. wordt door Martin Luther voor het eerst het protestantisme geïntroduceerd en spijkert zijn 95 stellingen aan de kerkdeur in Wittenberg (Duitsland). Voor de eerste keer wordt antisemitisme oof schriftelijk verspreid. Enkele jaren later in 1543 raakt Luther behoorlijk gefrustreerd door de joden die zich maar niet tot het protestantisme willen bekeren en brengt zijn Traktät "Von den Juden und ihren Lügen" uit. In dit schrijven pleit hij voor het verbranden van synagogen en Joodse huizen, beslagname van hun boeken en verbod op Joods religieus onderwijs:
"Was sollen wir Christen denn nun mit diesem verworfenen, verdammten Volk der Juden tun? Ich will euch meinen treuen Rat geben:
 1. Verbrennt ihre Synagogen und Schulen, und was nicht brennen will, begrabt mit Erde, so daß kein Stein mit Trümmer übrigbleibt.- 2. Brecht ihre Häuser auf und zerstört sie.
- 3. Nehmt alle ihre Gebetsbücher und Talmude fort, in denen nichts als Gottlosigkeit, Lügen, Flüche und Schwüre sind.
- 4. Verbietet ihren Rabbis, unter Androhung der Todesstrafe und von Verstümmelung, zu unterrichten.
- 5. Verbietet ihnen das Reisen. Denn sie sind weder Herren noch Amtsleute, noch Handelsleute - sie sollen zu Hause bleiben.
- 6. Verbietet allen Wucher, denn wir sind nicht ihre Untertanen, sondern sie die unsrigen.
- 7. In die Hände aller jungen Juden und Jüdinnen gehören Dreschflegel, Äxte, Spaten, Spinnrocken und Spinnräder. Laßt sie damit ihren Lebensunterhalt im Schweiße ihres Angesichts verdienen, wie es alle Kinder Abrahams tun sollen.
Denn Gottes Zorn ist groß über sie, daß sie durch sanfte Barmherzigkeit nur ärger und ärger, durch Schärfe aber besser werden. Darum immer weg mit ihnen!”
In 1555 n.C. is het beruchte pontificaat van Paus Paulus IV aan de beurt en hij maakt het Cum Nimis Absurdum van 1517 officieel. Voor het eerst werd in de kerkelijke staat Italië de joden opgedragen zich in een bepaalde wijk te vestigen die, naar het voorbeeld van de Venetiaanse gieterij, getto werd genoemd. Het getto in Venetië werd al in 1517 geopend. Het joodse getto in Rome werd opgericht in 1556, dat van Frankfurt (D) reeds lang voordien nl. in 1462 en dat van Wenen (O) wat later in 1626. Deze Joden-bul verkondigde eveneens dat Joden voortaan alleen in lompen mogen handelen, dat zij een gele hoed moeten dragen en absoluut geen bezittingen mogen hebben. In de synagogen mogen uitsluitend missionarissen preken.
 De volgende belangrijke mijlpaal in de jodenvervolging start in 1881 n.C. in Oost-Europa d.m.v. de Russische pogroms waardoor tussen 1881 en 1914 ongeveer 2,5 miljoen joden Oost-europa ontvluchtten en zich voornamelijk vestigen in de Verenigde Staten en West-europa. Pogrom is een Russisch woord en betekent letterlijk 'verwoesting'. Vele joden trokken naar Argentinië en Palestina, waar zij eveneens hun Jiddische cultuur met zich meebrengen. De Russische pogroms hebben ervoor gezorgd dat er einde kwam aan de emancipatie van de Joden (1791). Dit uit zich doordat de nieuwe Tsaar Alexander III een nieuwe anti-Joodse economische wetgeving afkondigt. Deze worden de Meiwetten genoemd. Joden mogen alleen maar in kleine stadjes wonen.
Joodse leerlingen worden tot een beperkt aantal toegelaten tot middelbare scholen. Ook een maximaal aantal Joodse studenten worden aan de universiteiten toegelaten. Ook het vestigen binnen de concentratiegebieden worden de Joden beperkt. Op zondag mogen de Joden ook geen zaken meer doen. Konstatin Pobedonostjew, hoofd van het bestuur van de Russische Orthodoxe kerk, doet een uitspraak over het achterliggende doel van Tsaar Alexander III. Hij hoopt dat eenderde van de Joden zich zullen bekeren, eenderde besluit het land uit te vluchten en eenderde zal sterven. Toch bleven veel Pools-Russische Joden achter om naar best vermogen een centrum te creëren voor de nieuwe Joodse geest.
 Laurence Oliphant wordt adviseur van de religieus-Zionistische Hibbat Zion-beweging (Liefde voor Zion). Ook is hij actief in organisaties die Russische Joden helpt te vluchten naar Amerika. Middels de Bijbel en praktische argumenten betracht Oliphant dat de vluchtelingen maar beter naar Palestina kunnen gaan. Hij gaat zelf later zich vestigen in Haifa. De theologische woordvoerder van de antisemitistische propaganda en hofpredikant Adolf Stöcker wordt verkozen in de Rijksdag, het Duitse Parlement. De Duitse antisemiet en componist Richard Wagner publiceert een persoonlijke verhandeling waarin hij het politiek antisemitisme toejuicht en de Joden afschildert als "de demon die ondergang van de mensheid veroorzaakt". De Duitse Kanselier Von Bismarck negeert de petitie van 250.000 Duitsers die het ontslag van Joden in overheidsfuncties eisen.
In 1894 wordt Frankrijk verscheurd door de Dreyfus-affaire. De Frans-Joodse legerofficier kapitein Alfred Dreyfus wordt beschuldigd van spionage voor Duitsland en veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. Dreyfuss wordt verbannen naar Duivelseiland (Île du Diable), een klein rotseiland in de Atlantische Oceaan voor de kust van Frans Guyana waar vanaf de tweede helft van de 19de eeuw tot 1946 een beruchte Franse strafkolonie bestond. Door dit antisemitistische complot tegen Dreyfus steekt er een sterke antisemitistische golf in Frankrijk op. Theodor Herzl maakt verslagen van het Dreyfus proces, en komt tot de conclusie dat Joden alleen veilig zullen zijn in een eigen staat. Herzl is de grondlegger van het politieke Zionisme, waaruit later (15 mei 1948) de staat Israël zal ontstaan. In Oost-europa woedden de pogroms ondertussen ongestoord verder. Na de Russische Revolutie van 1917 vinden in Oekraïne en in de Krim honderden pogroms plaats waarbij tienduizenden joden worden vermoord.
In 1922 laat een onbekende Adolf Hitler, een 33-jarige korporaal uit het Duitse leger tijdens de Eerste Wereldoorlog, zich voor het eerst opmerken na zijn mislukte militaire staatsgreep in München op 8 november 1923, bekend als de Bierkellerputsch. De joden konden nooit vermoeden dat er nog iets ergers kon bestaan dan Vatikaanse besluiten en Russische pogroms. Die zouden pas een vingeroefening blijken in de Kunst van het Vervolgen en helemaal in het niets verzinken in vergelijking tot wat hen nog te wachten stond in de uitroeiingskampen van Chelmno, Belzec, Sobibor, Treblinka, Majdanek en Auschwitz-Birkenau... Eichmann, Himmler, Heydrich, Mengele, hun namen doen nog steeds elk van ons opschrikken als ze worden vernoemd. Het Inferno van Dante moest inderdaad nog gestalte krijgen...
Lees weldra verder in het tweede deel: Hitler Paus. Deel 2: Pius XII
|
