Verzet.org - Dr. Felix Kersten, de man met de miraculeuze handen

Wanneer in augustus 1940 zijn vrouw Irmgard bevalt van een tweede zoon, krijgt hij onverwacht zijn mecenas en grootindustrieel August Rosterg op bezoek. Rosterg heeft andermaal een erg ongewoon verzoek voor Kersten: "Ik kom om u een dienst te vragen, die alleen u mij bewijzen kunt," sprak Rosterg. "Ik had onder het personeel van een van mijn fabrieken een brave opzichter. Hij was eerlijk, nauwgezet, rustig, maar sociaal-democraat. Voor deze misdaad is hij naar een concentratiekamp gestuurd. Ik weet dat u het vertrouwen en de vriendschap van Himmler geniet. Maak dat hij vrij komt!"

Enkele weken later laat een door maagpijn verkrampte Himmler opnieuw Kersten bij zich komen. Na de behandeling laat de zichtbaar opgeluchte Reichsführer zich ontvallen: "Maar mijn beste dokter, hoe kan ik u ooit bedanken?" Kersten was schatrijk geworden van zijn praktijk en nam nooit geld aan van de Reichsführer. Kersten antwoordde aan Himmler: "Reichsführer, dit is mijn honorarium - de vrijheid van deze man", en schuift hem een papiertje dat Rosterg hem had gegeven waarop de naam en gegevens van de gevangene stonden neergeschreven. Een geschrokken Himmler kan dit verzoek van Kersten niet weigeren en geeft het bevel aan Rudolf Brandt om de gevangene onmiddellijk vrij te laten.

Op 1 september 1940 mag Kersten eindelijk zijn familie in Den Haag bezoeken wel op voorwaarde dat hij zich elke dag meld bij de Chef van de Gestapo in Nederland, de brutale SS-Obergruppenführer en Generaal bij de Waffen-SS en de Politie Hans Albin Rauter, die tevens Generalkommissar für das Sicherheitswesen was in Nederland. Rauter was Oostenrijker van origine en na Heinrich Himmler en Arthur Seyss-Inquart, de machtigste man van Nederland tijdens WOII.

In Nederland verneemt Kersten van vrienden en kennissen over de wrede terreur die Rauter uitoefent op een deel van de ongewensten van het Derde Rijk. Arrestaties, deportaties, martelingen, snelle executies, een lange reeks van ellende en miserie werd hem in de schoot geworpen. Kersten besloot te helpen waar hij kon en zijn vertrouwenspositie bij Himmler uit te buiten. Op een dag wordt de bekende antiquair en veilinghouder Bignell, bij wie Kersten veel van zijn kunstwerken had gekocht, aangehouden door Rauter. Tot diens grote verbazing laat hij op het kantoor van Rauter naar Himmler bellen en Rauter dient op bevel van Himmler, het verzoek van Kersten om Bignell vrij te laten in te willigen.

Deze eerste confrontatie met Rauter zal hem de vijandschap van de wrede SS'r opleveren. In overleg met Rudolf Brandt, die duidelijk sympathie voor hem had opgebracht, laat hij het veldpostnummer 35360 van Heinrich Himmler achter, het enige adres dat onschendbaar was, en door Brandt werd gelezen die hem alle noodoproepen zal doorspelen. En zo gebeurde het dat Kersten voor elke massage aan Himmler een gunst terug eiste. De vrijlating van een gevangene, een uitreisvisa, beter voedsel en behandeling voor die of die persoon enz...

In november 1940 reist Kersten naar Rome en Graaf Ciano organiseert ter zijner ere een groot banket. Bij die gelegenheid wordt hij onderscheiden tot Commandeur in de Orde van Mauritius en Lazarus, een onderscheiding die even oud is als de Orde in het Gulden Vlies. Door de Finse staat was hem al eerder onderscheiden met de titel Medizinalrat. Dat is de hoogste onderscheiding die een dokter in Finland kan verwerven en die slechts hoogst zeldzaam wordt uitgereikt. Hij kreeg die onderscheiding voor uitzonderlijke verdiensten die hij zijn land bewees gedurende de oorlog tegen Rusland in de periode 1939 en 1940.

Op 22 juni 1941 lappen de Duitsers het vredesverdrag met Rusland aan hun laarzen en Operatie Barbarossa gaat van start. Tegelijk met de inval in Rusland overrompelen de nazi's in geen tijd de kleine staatjes Letland, Estland en Litouwen. De Einsatzgruppen voeren met veel sadistisch vermaak, èn met de hulp van locale fascistische milities, hun bloedige massacre uit op de joodse bevolking van die landen. Tegen het einde van 1941 zijn nagenoeg alle joden in die drie staatjes uitgemoord. Eén en ander is Kersten duidelijk niet ontgaan welk drama er zich in zijn moederland Estland had afgespeeld.

Van Himmler verneemt Kersten over de Eindoplossing (Endlösung) waartoe Hitler besloten had om alle joden uit te roeien. Ook hoort Kersten voor het eerst over het lot van de Jehovah Getuigen, die in Duitsland ongeveer 2.000 leden telde. Van Himmler slaagt hij in het voorjaar van 1942 om ruim veertig Jehovah's los te krijgen, zogenaamd als personeel op zijn domein Hartzwalde, alhoewel hij voor de oorlog met ruim zes personeelsleden toekwam. Op die manier weet hij toch enkelen van hen te redden van een zekere dood. Van deze gevangenen hoort hij over de verschrikkelijke leefomstandigheden in de concentratiekampen.