Verzet.org - Dr. Felix Kersten, de man met de miraculeuze handen

Op 22 maart 1945 landde het vliegtuig van Felix Kersten op de luchthaven van Stockholm, hoofdstad van Zweden.Kersten heeft onmiddellijk een onderhoud met Günther en kon hem berichten dat het Duitse Leger zich in Noorwegen zal overgeven, de concentratiekampen niet zouden vernietigd worden (ondanks het uitdrukkelijke bevel van Hitler op 25 februari) en bovendien dat Himmler erin had toegestemd om een afgevaardigde van de Joodse Wereldraad te ontvangen.

Kersten heeft een onderhoud met Hillel Storch, de voorzitter van die raad maar die durft niet te gaan uit vrees voor zijn leven. Storch had op dat ogenblik reeds zeventien familieleden verloren in de concentratiekampen. Op 20 april 1945 heeft Robert Masur met Himmler in Berlijn een merkwaardig onderhoud, wat in feite neerkwam op een nutteloos debat. Het pleit was voor Duitsland beslecht.

Het lot van Himmler is ook bekend. Op 22 mei 1945 werd Himmler door een Britse patrouille in de buurt van Hamburg opgepakt. Hij was in het gezelschap van zijn lijfwacht Kiermayer, zijn adviseur Standartenführer Rudolf Brandt alsmede zijn jeugdvriend professor Karl Brandt berucht voor de uitvoering van het T4-euthanasieprogramma. Himmler had zijn snorretje afgeschoren en droeg een zwart ooglapje voor één oog zodat hij niet herkend zou worden. Maar zijn ijdelheid werd hem fataal. De behandeling die hem ten deel viel beviel hem niet en hij maakte zijn ware identiteit bekend. De dag later, op 23 mei 1945 werd Himmler opnieuw voorgeleid om verhoord te worden. Hij werd verplicht zich helemaal uit te kleden, want de dokters waren ervoor beducht dat nazi's gifcapsulen bij zich hadden. Toen de dokter zijn mond wilde onderzoeken, trok Himmler zijn hoofd weg en beet de cyaankaliampul stuk, die hij al die tijd in een gat tussen zijn tanden had verborgen gehouden.

Na de oorlog is er nogal wat commotie en controverse ontstaan omtrent de daden en beweegredenen van Dr. Felix Kersten. Aan het ene kamp staan de kritikasters die niets geloven van zijn verhaal en aan de andere kant de hevige bewonderaars die eerst en vooral te vinden waren tussen de slachtoffers die hun leven hadden te danken aan Dr. Kersten. N.W. Posthumus van het Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie (Riod) stelde voor om Dr. Felix Kersten voor te dragen voor de Nobelprijs voor de vrede. Uit handen van prins Bernhard ontving Kersten in 1950 de versierselen die horen bij het grootofficierschap in de Orde van Oranje Nassau, en bij zijn overlijden in 1960 was de Nederlandse pers het collectief eens dat er 'met dr. Felix Kersten een groot vriend van Nederland is heengegaan'.

Yad Vashem, dat in Israel een erepark heeft aangelegd voor de Rechtvaardigen onder de Rechtvaardigen' (redders van joden tijdens WOII) blijft verdeeld over de Zaak Kersten. Het feit dat Kersten zo dicht stond bij de grootste massamoordenaar aller tijden blijft menig historicus en uiteraard ook de slachtoffers van de nazi's parten spelen. Ook de vermaarde Nederlandse historicus Dr. Loe de Jong, auteur van het zijn standaardwerk 'Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog', stak in 1972 met zijn artikel 'Heeft Felix Kersten het Nederlandse volk gered?' de lont in het kruitvat. "Wat je bij Kersten in ieder geval kan zeggen, is dat hij vooral aan zichzelf heeft gedacht", was zijn besluit. Het laatste woord is hierover zeker nog niet gezegd en geschreven.