|
Hitlers Paus. Deel 2: Eugenio Pacelli nuntius in Berlijn |
|
|
|
|
Saturday 24 September 2005 |
|
Pagina 1 van 5
De Pacellis
 De opgang van de Pacellis in het Vaticaan loopt samen met de geschiedenis van de absolute almacht van het Pausendom. De grootvader van Eugenio Pacelli (de latere Pius XII) Marcantonio Pacelli verwierf een sleutelpositie tijdens het pontificaat van Pius IX (paus van 1846 tot 1878), alias Pio Nono, voor wie hij optrad als juridisch en politiek adviseur. Het pontificaat van Pion Nono was aanvankelijk gunstig voor de Romeinse joden, die weer hun getto's mochten verlaten. Na een een korte paleisrevolutie omstreeks 1850 wordt Pio Nono gedwongen te vluchten. Korte tijd later, en alleen dankzij de hulp van Franse en Oostenrijkse soldaten èn een aanzienlijke lening van de joodse bankiersfamilie de Rothschilds, kon hij terugkeren naar het Vaticaan. Hij beschuldigde de joden ervan de aanstokers te zijn geweest van deze kleine revolutie en joeg hen prompt de getto's weer in.
Eugenio Pacellis grote voorbeeld, Pio Nono, werd vooral beroemd door een aantal beslissende dogma's en encyclieken af te kondigen die het aangezicht van de Rooms-katholieke Kerk voorgoed zullen veranderen:
• in 1854 het dogma van de ‘onbevlekte ontvangenis’ van 'Maria, de Eeuwige Maagd en Moeder van Jezus', dogma dat Pacelli (Pius XII) later (in 1950) nog zou aanvullen met het dogma van de 'Maria-ten-hemel-opgenomen', in de Vlaamse volksmond beter bekend als Marie Ascenseur;
• in 1856 veroordeelde Pio Nono in de encycliek ‘Quanta cura’ het pantheïsme, het naturalisme, het rationalisme, het indifferentisme, het socialisme, het communisme enz.;
• in 1864 brengt hij, geformuleerd in 80 stellingen, zijn Lijst der Dwalingen uit (Syllabus Errorum) waarin het socialisme, de vrijmetselarij en het rationalisme krachtig worden veroordeeld;
• op 18 juli 1870 kondigde Pius IX één van zijn -en dat tot op de dag van vandaag- meest omstreden dogma's af, namelijk dat van de pauselijke onfeilbaarheid.
In 1858 was Pio Nono betrokken geraakt bij een schandaal rondom een zesjarig joods kind, Edgardo Mortara, dat door de pauselijke politie in Bologna werd gekidnapt. Ondanks de smeekbeden van de ouders kregen zij hun kind niet terug. Pio Nono had als voorwaarde gesteld dat de joodse ouders zich tot het katholicisme zouden bekeren maar zij hadden dat geweigerd. Volgens de paus hadden die ouders door hun weigering 'het lijden over zichzelf afgeroepen'. De paus had het jongetje intussen geadopteerd en vond het leuk om met hem te spelen. Hij verborg hem onder zijn soutane en riep dan uit: "Waar is mijn ventje dan?"
|
|
Laatst geupdate op ( Sunday 25 September 2005 )
|
