De meeste wetenschappelijke onderzoeken van Duitse en Chinese historici zijn gefocust op het uitwerken van de geschiedenis van de Duits-Chinese betrekkingen inzake militair-politieke conflicten en fases in de politiek-economische samenwerking. De aandachtspunten gaan overwegend uit naar de geschiedenis van organisaties en persoonlijke betrekkingen. De interne politieke omgang met de Chinese minderheid, in het bijzonder tijdens de Nationaal-socialistische periode, is daarentegen weinig aangeboord.

Het bronnenmateriaal, voor zover voorhanden, is verdeeld over verscheidene archieven en kan slechts moeizaam samengebracht worden. Er is evenwel doorgaans een continuïteit te onderkennen in de omgang met de sociale groepen van Chinese staatsburgers, die ondanks alle verschillen gedeeltelijk verbazende gelijkenissen vertoont met de huidige omgang met de Viëtnamese minderheid in Duitsland.

Dat wetenschappelijke en politiek-militaire belangen de Duitse houding bepaalden bij de bescherming van Chinezen, die voor opleiding en studie in Duitsland leefden, verbaast niet. Dit gold voor allen, wanneer ze zich onthielden van elke politieke activiteit. Anderzijds verslechterden de levensomstandigheden voor de Chinezen die als economische concurrent of sociale last aanzien werden en op staatssteun aangewezen waren.

Tijdens de oorlogsjaren betekenden de speciale verordeningen zoals b.v. de 'Kriegswirtschaftordnung' (krijgswet), 'Volksschädlingsverordnung' (wet op de volksveredeling), 'Heimtückeverordnung' (wet op verraad) en de toepassing van 'Blutschutzgesetzes' (maatregel ter bescherming van bloed en ras-zuiverheid) naast de systematische vervolging en vernietiging van Joden, ook de basis voor vele arrestaties en vervolgingen van Chinezen.