Middenin het strijdgewoel tussen Servië en Kroatië in de eerste helft van de jaren negentig, laat extreemrechts zich opeens opmerken in dit geschil. Niemand die er bij stilstaat op de vraag waarom het Vlaams en het Nederlands Blok automatisch de zijde van Kroatië kiest. Dat deed het niet voor Macedonië, Servië, Montenegro of Slavonië. Nee, het door het verleden al zo door de Ustasa besmeurde blazoen van wat 'een oprechte strijd tegen een vreemde bezetter' kon zijn, maakt voor hen geen verschil. Ook niet de rol die de katholieke kerk heeft gespeeld en de vele misdaden tegen de menselijkheid die door geestelijken en priesters tijdens WOII werden gepleegd tav de Serven, joden en zigeuners, lijkt hen niet het minst te hinderen bij hun keuze: die keuze stond namelijk al lang vast.

In de periode dat katholiek Kroatië moord en slacht en honderdduizenden orthodoxe Serven deporteert, zich daarbij gesteund weet door Duits kapitaal en know how, organiseren rechtsextremisten en neonazi's over gans Europa de solidariteit met hun Kroatische geestesgenoten. De Kroaten trachten een zo groot mogelijk stuk van Bosnië-Herzegovina te veroveren en te annexeren bij de Kroatische Republiek om aldus de grenzen van Groot-Kroatië terug te brengen zoals die tijdens WOII onder Ante Pavelic bestonden. Ze zullen daar maar voor een deel in slagen, en door de EU en de VN gedwongen worden om de Daytonakkoorden te ondertekenen.

Zowel uit Nederland als uit Vlaanderen laat de solidariteit vanuit het extreemrechtse kamp van zich horen. In Vlaanderen is dat uiteraard het Vlaams Belang (voorheen Vlaams Blok genoemd), en dan meer in het bijzonder de militanten van Voorpost die ook in Nederland een afdeling heeft gesticht en geleid wordt door de fries Douwe Van der Bos. Van der Bos had voordien ook al opgeorepen tot solidariteit met de apartheidsbeweging Zuid-Afrikaanse Boerestaatparty, hij smokkelde wapens en explosieven naar Zuid-Afrika en zamelde ook geld in voor de Afrikaner Weerstand Beweging.

Via zijn Nederlands-Kroatische Werkgemeenschap/Nederlands Vrijwilligers Peloton, ronselt Voorpost-Nederland en het Nederlands Blok tientallen vrijwilligers om aan de zijde van de neo-Ustasa militie - het zogeheten H.O.S. (Hrvatske Oslobodilacke Snage)- strijd te gaan leveren tegen de Serven. Het H.O.S., het Kroatische Bevrijdingsleger, is de logische erfgenaam van Poglavnik Ante Pavelic en zijn Ustasa leger. Vele van de HOS-strijders dragen de vroegere emblemen, symbolen en vlaggen van de Ustasa met zich mee. Onder die vrijwilligers van Douwe Van der Bos bevinden zich ook een aantal Vlamingen.

In januari 1992, omstreeks de tijd dat de Europese Unie de onafhankelijkheid van Kroatië erkent, reizen de volksvertegenwoordigers voor het Vlaams Belang, Philippe Dewinter (º1962) en Francis Van den Eynde (º1946), samen met VB-senator Wim Verreycken (º1943) naar Kroatië af, om er hun steun te betuigen aan de bevriende Kroatische milities, die bekend stonden voor hun expansiedrift naar een Groot-Kroatië. Dat bezoek aan Kroatië door de Vlaams Belangers wordt door hen uitgelegd als "een solidariteitsbezoek aan het voor zijn vrijheid vechtende Kroatië", dit naar eigen zeggen "op uitnodiging van de Kroatische President Tudjman." In het februarinummer van 1992 van het partijmaandblad wordt een foto afgedrukt van het gezelschap (zie afbeelding rechts) voor een door de Duitsers aan de Kroaten geleverde T-9 tank van het H.O.S., die en als volgt toegelicht: "De zorgen van het Kroatische volk zijn ook onze zorgen. Dit volk dat vecht voor zijn onafhankelijkheid verdient onze steun en solidariteit."

Nog diezelfde maand vertrok huidig VB-volksvertegenwoordiger Karim Van Overmeire (º1964) samen met tegenwoordig VB-gemeente- en provincieraadslid Jan Huijbrechts (°1962), in 1990 voorzitter van VB-Jongeren, met een konvooi humanitaire hulpgoederen naar Kroatië. Drie jaren later, de rust is nog steeds niet teruggekeerd in de Balkan, organiseren de VB-Jongeren hun jaarlijks weerkerende Zomeruniversiteit in... Kroatië. Karim Van Overmeire (VBJ-voorzitter 1992-1995) in het VB-blad in september 1995: "Een goede gelegenheid om de VBJ kaderleden extra te motiveren voor de strijd die op het thuisfront wacht: de strijd voor een onafhankelijk en Vlaams Vlaanderen." Het VBJ werd in 1987 opgericht door Philippe Dewinter die er de eerste voorzitter van werd. Huidig voorzitter is Hans Verreyt, tevens ook bestuurslid van IJzerwake VZW.

Jean Vermeer: "In Vlaanderen worden solidariteitsavonden en ondersteuningsacties gehouden. Op 10 april 1992 wilden Voorpost en het Vlaams Belang (=Vlaams Blok) op het Vlaams Belang-secretariaat in Antwerpen een Kroatië-avond houden, met Douwe Van der Bos, Filip Dewinter en Wim Verreycken. Als de zaak uitlekt, trekt het Vlaams Blok zich ijlings terug. In diezelfde periode reist Dewinter samen met ex-VMO-zakenman Herman Geschier, een man die naam en faam maakte in middens van wapenhandelaars, naar Kroatië."

In mei 1992 verschijnt in het maandblad van het Vlaams Belang (/Blok) een lofzang over Ante Pavelic als "één van de grote Europese doden, aan wie wij zoveel verschuldigd zijn.". VB-stichter-erevoorzitter Karel Dillen (1925 - 2007) roemde Ante Pavelic als "gedreven door een hartstochtelijke liefde voor zijn volk." Dat Ante Pavelic, de Kroatische held voor het Vlaams Belang (/Blok), en zijn Ustasa in het concentratiekamp Jasenovac meer dan 200.000 kinderen, vrouwen en mannen op gruwelijke wijze vermoordden, wordt in het Vllaams Belang-maandblad met geen woord gerept.

Douwe van der Bos en Voorpost-Vlaanderen zijn goede vrienden met elkaar en vinden mekaar ook terug in het Vlaams Belang/Blok. Het Belang prijst de Voorpost-brochure 'Kroatië, de schaduwkant' van Douwe van der Bos aan. Huidig VB-senator Karim Van Overmeire (º1964) schrijft in het VB-partijblad van juni 1994 hierover: "Het feit dat de auteur duidelijk partij kiest, maakt de publicatie niet minder interessant. Voor wie zich grondig over de oorlog op de Balkan wil documenteren en wie ook in de politiek achter de Kroatische frontlinies wil kijken, is de brochure heel zeker een aanrader."

VB-senator Jurgen Ceder (º1963) is ook van de partij tijdens het afsluiten van de Dayton-akkoorden waarmee in november 1995 de drie jaar durende oorlog werd beëindigd. Ceder heeft duidelijk wat opgestoken van de Kroaten die 400.000 Serven laten deporteren. Ceder schrijft in het VB-blad van oktober 1996: "Als Europese volksnationalisten kunnen wij niet enthousiast zijn over het bestaan van een islamitische staat in Europa, maar te vrezen valt dat dit onvermijdbaar is."

Ceder bedoelt hier namelijk op de Bosnische moslims die in Bosnië-Herzegovina wonen, en dat gebied behoorde tijdens WOII aan Kroatië. Ceder wil alle moslims van het voormalige Joegoslavië in één staat stoppen, bv Bosnië. Dat een en ander niet vanzelf zal gaan weet zelfs Ceder en hij stelt voor om volksverhuizingen te organiseren. Die moeten "de bevolking van de enclaves relocaliseren. Deze laatste oplossing lijkt drastisch maar is toch te verkiezen boven de mogelijke alternatieven."

Daarnaast bestaat er ook de illustere Volk in Nood vzw (VIN), opgericht in 1996 door Hilde Tas en Hans Van Mulders uit Aalst en tegenwoordig ook Agnes Borms. Hoewel Hilde en Hans beweren 'politiek ongebonden te zijn' maar wel 'volksnationalistisch' humanitair vrijwilligerswerk promoten, waren ze in het begin van de jaren '80 de verantwoordelijken van de Aalsterse afdeling van het Vlaams Nationalistisch Jeugdverbond (VNJ). Van '90 tot '96 runde Tas bij haar thuis de nationale verkoopcentrale van het VNJ. In juli '93 begeleidde ze een VNJ-busreis naar Oekraïne. De meest gezongen liederen op deze reis naar het Oostfront waren, zo stond te lezen in de verslagen: 'Het Vlaams Legioen', 'Trouw en Eer' en 'Haal het Rode Sovjetvaandel Neer'.

Sinds mei 1998 is Hilde Tas redactiesecretaris van het VNJ-blad Storm onder de hoofdredactie van VB-gemeenteraadslid Rob Verreycken (º1970), zoon van VB-senator Wim Verreycken, vader Verreycken die 'toevallig' ook op de foto in Kroatië figureert. De vzw Volk in Nood (VIN, zie logo-afb. hiernaast) steunt overal in de wereld separatische bewegingen, milities en afscheidingsoorlogen en dat naar eigen zeggen "Als blijk van Vlaamse volkerensolidariteit". Uit de beginselverklaring van Volk in Nood van 1997: "De bewapening van het Kroatische leger vormde de beslissende stap naar een oplossing voor de Joegoslavische crisis." Het citaat van Hilde Tas op 15 februari 1999 is niet mis te verstaan: "De boodschap is dat je als minderheid eerst een oorlog moet voeren voor je ernstig genomen wordt." Laat ons hopen dat ze daar niet Vlaanderen en de Vlamingen mee bedoelde, zou het?