Een ongewoon verhaal dat zich in de marge van Hendrik De Man afspeelde, was dat van zijn zoon Jan De Man die tijdens de oorlog met de half-joodse Marlene Flechtheim huwde. Een jodin met een 'zwarte', het lijkt wel de wereld op z'n kop en het zal het echtpaar dan ook hun hele leven blijven achtervolgen.
Marlene Flechtheim werd geboren op 15 september 1915 in Charlottenburg, een deelgemeente van Berlijn. Zij was de dochter van de joodse Dr. Jr. Julius Flechtheim (1882-1978) die in 1914 met een meisje uit de provincie, de niet-joodse Helene Kohlstedt (1882-1971) huwde. Uit een eerste huwelijk van Julius werden ook twee jongens geboren, Andreas (º1906) en Nickel (º1908) en Marlene was dus het enige kind dat uit het tweede huwelijk voortkwam.
Nadat op 30 januari 1933 Adolf Hitler Rijkskanselier van Duitsland werd, wordt Marlene er pijnlijk aan herinnerd dat zij volgens de nieuwe Duitse wetten 'half-Arisch' is en dus een potentieel 'gevaar' voor het Derde Rijk zou zijn. In die periode hoort ze ook voor het eerst spreken van het Plan van Hendrik De Man die toen professor sociaal-pyschologie in Frankfurt was.
Precies op haar twintigste verjaardag worden op 15 september 1935 door het Duitse parlement de Rassenwetten van Neurenberg afgekondigd. Volgens enkele punten van die wetten bleek Marlene opeens een zgn 'mishlinge' (halfbloedige) te zijn en dat betekende voor haar de facto dat zij niet meer mocht studeren, niet mag werken en ook niet huwen. Ze begrijpt dat ze geen toekomst meer heeft in Duitsland en wijkt in oktober 1935 uit naar Brussel.
Op 8 november 1938 (Reichskristallnacht) wordt haar (joodse) vader opgepakt en opgesloten in het concentratiekamp KZ Oranienburg. Een goede vriend van haar moeder, Professor Klaus Schilling, die als arts in KZ Dachau werkte, schreef een brief naar Rijksmaarschalk Hermann Göring waarin hij de vader van Marlene als oorlogsveteraan beschreef en slaagt erin om haar vader op 16 december 1938 uit het KZ te krijgen. Klaus Schilling zal later voor zijn medische experimenten (malaria en andere tropische ziekten) in KZ Dachau op 1.200 gevangenen worden aangeklaagd en in Neurenberg veroordeeld tot de strop. Hij werd op 28 mei 1946 opgehangen in de gevangenis van Landsberg am Lech.
In februari 1939 leert ze Jan De Man kennen, de zoon van Hendrik, die ze anderhalf jaar voordien op een feestje vluchtig had ontmoet. Het verliefde stel begint met elkaar uit te gaan en besluiten om te huwen. Echter, eind augustus was de oorlogsdreiging ernstig toegenomen en haar toekomstige schoonvader Hendrik De Man adviseert het stel om hun huwelijk uit te stellen tot er betere tijden komen. Ontgoocheld pakt Marlene haar koffers en vertrekt begin september 1939 terug naar Berlijn naar haar moeder. Haar moeder zal de ganse oorlog in Duitsland blijven wonen. Haar vader en halfbroer Nickel kunnen in november 1939 bijtijds uitwijken naar Brazilië.
Pas een jaar later, nadat Duitsland West-Europa onder de voet heeft gelopen en stevig bezet houdt, keert Marlene op 14 november 1940 terug naar België waar haar verloofde Jan een job heeft in Luik. Op 11 januari 1941 huwen Marlene Flechtheim en Jan De Man. Op voorspraak van gouverneur Jan Grauls stapt op 26 september 1942 Jan De Man het gemeentebestuur van Groot-Brussel in. Jan De Man wordt oorlogsschepen voor energievoorziening en zal dat blijven tot aan de bevrijding.
Op 27 november 1942 wordt hun eerste zoon geboren, Jan-Pieter De Man en later -7 maart 1944- hun tweede zoon Nik De Man. In februari 1944 laat Marlene haar moeder vanuit Oost-Pruisen overkomen naar Brussel. Begin september 1944 wordt België bevrijd en op 28 september 1944 wordt Jan De Man opgepakt en opgesloten in de gevangenis van Sint Gillis. Na de bevrijding komen de processen voor collaboratie op gang en op 16 mei 1946 wordt Jan De Man veroordeeld tot 4 jaar gevangenisstraf, hij zal op 17 maart 1947 terug vrijkomen.
Een ander leidde er toe dat Jan De Man na de oorlog miljoenen schadevergoeding (oorlogswedden- en lonen) moet terug betalen aan de Belgische staat wegens collaboratie. Nog tot aan de jaren zeventig zelfs wanneer de Belgische Staat loonsbeslag laat leggen wegens niet betaling. Aan de andere kant mag zijn halfjoodse echtgenote 20.000 Rijksmarken ontvangen van de Duitse staat voor oorlogsschade als "Wiedergutmachung" om het geleden verlies van vele van haar joodse familieleden te compenseren.
