Roland Freisler werd op 30 oktober 1893 geboren in Celle. Wanneer de Eerste Wereldoorlog uitbreekt meldt hij zich vrijwillig aan en strijd als luitenant aan het Oostfront. In 1915 wordt hij opgepakt door de Russen en brengt de rest van de oorlog door in Russische gevangenschap. Tijdens zijn gevangenschap leert hij de Russische taal en maakt hij zich de communistische ideologie en tactieken eigen. Wanneer in oktober 1917 de Oktoberrevolutie uitbreekt sluit Freisler zich aan bij de bolsjewisten en brengt het zelfs tot afdelingscommissaris. Twee jaar na het einde van de oorlog, keert hij in 1920 terug naar Duitsland. Hij kan er zijn marxistische ideologie toetsen aan het radicale volksnationalisme dat in Duitsland na de nederlaag sterk opleeft.
In 1922 studeert hij af aan de universiteit van Jena in de rechtsgeleerdheid op het onderwerp "Grundsätzliches über die Betriebsorganisation" (Grondbeginselen van de bedrijfsorganisatie). In 1924 begint hij in Kassel een advocatenpraktijk. Hij wordt gemeenteraadslid en even later lid van de "Völkisch-Sozialen Block" in Hessen-Nassau. In 1925 maakt Freisler een complete ommezwaai van het marxisme naar nationaal-socialisme en wordt lid van de NSDAP. Met zijn advocatenbureau neemt hij vooral de verdediging op van leden van de SA (Sturmabteilungen) die tijdens de opgang van de NSDAP onder de Weimarrepubliek regelmatig in vecht- en braspartijen verwikkeld raken. Deze schurken van de SA en NSDAP-leden worden zijn beste clienten.
Zijn redenaarstalent wordt spoedig berucht. Een Gauleiter van de Kasselse NSDAP typeerde Freisler in 1927 als volgt: "Rhetorisch ist er unseren besten Rednern gewachsen, wenn nicht überlegen. Besonders auf die große Masse hat er Einfluß, von denkenden Menschen wird er innerlich meist abgelehnt. Parteigenosse Freisler ist nur als Redner verwendbar. Für jeden Führerposten ist er ungeeignet, da er unzuverlässig ist und zu sehr von Stimmungen abhängig." ("Hij is retorisch tot een van onze beste redenaars uitgegroeid, zo niet de beste. Vooral op de grote massa heeft hij invloed, denkende mensen staan innerlijk afwijzend tegenover hem. Partijgenoot Freisler is alleen als redenaar bruikbaar. Voor welke leidinggevende functie dan ook is hij ongeschikt, omdat hij te onbetrouwbaar en te humeurig is")
Georg Lindemann, zoon van een door Freisler terechtgestelde: "Freisler was een carrièrejager. Onder een andere politieke vlag was hij ook iets geworden, want hij gaf zich helemaal over aan de macht. Hij had geen duidelijke principes."
Wanneer Adolf Hitler op 30 januari 1933 de macht grijpt en Rijkskanselier van het Derde Rijk wordt, meent Freisler ook zijn kans te moeten nemen. Willi Belz: "Die dag beval Freisler om het stadhuis [van Kassel, nvdr] te bestormen. Ze stormden 't stadhuis binnen en hezen de hakenkruisvlag. Hij wou zelfs het gebouw van het Oberlandsegericht bezetten. Hij was immers jurist. Hij wou te kennen geven dat in de Justitie een andere wind waaide."
Na de installatie van Hitler wordt Freisler staatssecretaris in het Pruisische ministerie van justitie en vanaf 1934 tot 1942 staatssecretaris bij het Rijksministerie van Justitie. Als redacteur van het magazine "Akademie für deutsches Recht" kan hij door zijn talrijke publicaties de nationaal-socialistische rechtsleer beïnvloeden. Om die rechtspraak als politiek instrument aan te wenden, zet hij zich verder in om wetteksten te schrijven om de competentie en bedrevenheid van de rechters te verbeteren.
In zijn functie van staatssecretaris bij het Rijksministerie van Justitie neemt hij deel aan de beruchte Conferentie van Wannsee van 20 januari 1942 waarvan je hier de notulen kan inkijken op deze website. Op deze conferentie die werd belegd door Reinhard Heydrich en Adolf Eichmann, willen deze SS-leiders zich verzekeren van de medewerking van alle ministeries die noodzakelijk zijn bij de uitvoering van de Endlösung, de vernietiging van alle Europese joden.
