Op 3 februari 1945 zetelde Freisler de zoveelste strafzaak voor in het Volksgerichtshof in de Bellevuestraße 15 te Berlijn, wanneer de Amerikaanse luchtmacht één van hun zwaarste bombardementen uitvoeren boven Berlijn. 700 bommenwerpers begeleid door Jachtvliegtuigen werpen meer dan 3 000 ton bommen uit boven de stad waarbij meer dan 20 000 mensen worden gedood. Freisler was net zoals alle anderen naar de schuilkelders gevlucht maar keerde op zijn stappen weer omdat hij bedacht dat hij enkele dossiers was vergeten in de rechtszaal. Net op het ogenblik dat hij zijn dossiers wilde grijpen, komt een voltreffer neer op het gerechtsgebouw en Freisler wordt neergeveld door een balk. Freisler sterft aan een schedelbreuk. De door iedereen gevreesde en gehate Bloedrechter van Hitler is niet meer en er zijn er maar weinig rouwig om. Zelfs de Minister van Justitie stuurt zijn kat naar diens begrafenis.
De dag voordien had de Grootinquisiteur aan Hitlers Troon (Guido Knopp) zijn laatste doodstraf uitgesproken over Klaus Bonhoeffer, de broer van de weerstander Dietrich Bonhoeffer en terloops aan het einde van die dag Rüdiger Schleicher van het Luchtvaartministerie laten ophangen, wegens hun medeplichtigheid in de aanslag van 20 juli 1944 op de Führer. Freisler wordt na zijn dood opgevolgd door de vroegere Staatsaanklager Haffner als de laatste president van het Volksgerichthof. De familie van Freisler liet enige jaren geleden zijn naam van de grafplaat van het familiegraf in Dalem halen.
In 1985 ontstond nog een schandaal vanwege het pensioen van Freislers weduwe, Anna Freisler, die na de oorlog onder een andere naam in München woonde. In 1974 was het pensioen van de weduwe door het Versorgungsamt (het bureau voor de verzorging van oorlogsslachtoffers) met DM 400 (=200 euro) verhoogd met als reden dat haar overleden echtgenoot als hij niet overleden zou zijn vanwege zijn beroepsmatige kwaliteiten na de oorlog waarschijnlijk als officier van justitie of als hoge ambtenaar had kunnen werken ("..als Rechtsanwalt oder Beamter des höheren Dienstes tätig geworden wäre..") Deze beslissing werd door een lid van het Beierse parlement scherp veroordeeld. De Beierse landsregering zag echter geen aanleiding om maatregelen te nemen. Pas in 1997, het jaar dat Anna Freisler overleed, werd een nieuwe wet aangenomen die nabestaanden van misdadigers tegen de menselijkheid uitsloot van het automatisch recht op dergelijke rente van het Versorgungsamt
De balans van de rechtspraak door de Volksrechtbanken was verschrikkelijk. In 7.000 rechtszaken werden 18.000 mensen veroordeeld waarvan 5.200 ter dood veroordelingen. Tussen 1942 en 1945 nam rechter Roland Freisler daar alleen al 2.600 voor zijn rekening en daarmee verdubbelde hij op die korte periode (2 1/2 jaren) van zijn bewind de ganse periode van het bestaan van de Volksrechtbanken van 1934 tot 1945!
Het zal nog tot 25 januari 1985 duren vooraleer wanneer in de Duitse Bondsrepubliek alle arresten, die tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Volksrechtbanken werden geveld, weer ongedaan zal maken. Van de 258 rechters en ambtenaren van de Volksrechtbank gingen na het einde van de Tweede Wereldoorlog er weer 95 gewoon aan de slag in dezelfde functie als voorheen of meer dan 1 op 3. Het Duitse nationale geheugen en/of schuldgevoel is maar van erg korte duur geweest...
