De anti-vrijmetselarij
herleefde na de oorlog met de nieuwe Vlaams-nationalistische en extreemrechtse bewegingen opnieuw op over het ganse land.
De erfgenamen van de collaboratie zagen er helemaal geen graten in om de oude thema's van hun vooroorlogse en collaborerende
idolen weer op te nemen. Het geheugen was maar van vrij korte duur gebleken.
Toen in mei 1979 de Vlaams Nationalistische Partij van Karel Dillen (de VNP werd gesticht in oktober 1977) zich omdoopte naar
Vlaams Blok, was van bij het begin het solidarisme van Joris Van Severens Verdinaso
in haar programma gebeiteld. Vele kopstukken waren (of zijn nog steeds) kaderleden van Were Di, dat opgericht werd door ex-Waffen
SS'r Bert Van Boghout (1916-2003), en waarvan Karel Dillen de hoofdredacteur was.
Opm.: Het Vlaams Blok hernoemde zich in november 2004 om tactische redenen naar Vlaams Belang n.a.v. hun veroordeling door
4 verschillende Belgische gerechtshoven wegens het systematisch aanzetten tot racisme en discriminatie.
Uit de Grondbeginselen van het Vlaams Blok: "Als solidaristische partij eist het VLAAMS BLOK het herstel van de rechtsstaat
tegen de dictatuur van partijen, drukkingsgroepen, personen. Als solidaristische partij keert het VLAAMS BLOK zich tegen het
liberalistisch uitbuitingskapitalisme evengoed als tegen de marxistische en communistische dwangsystemen.[..] Als solidaristische
partij wijst het VLAAMS BLOK de ongecontroleerde partij syndicaten af, evengoed als de ongecontroleerde uitwassen van het
liberalistisch kapitalisme.[..] Een solidaristische gemeenschap is een prestatie gemeenschap die het VLAAMS BLOK bewust plaatst
tegen de begoocheling en vervlakking van de moderne verzorgingsmaatschappij. Prestatie is plicht, en geeft alléén rechten."
Van Boghout was niet de braafste collaborateur: kringleider van de Nationaal-Socialistische Beweging in Vlaanderen, actief bij het antisemitische
‘Volksverwering‘ dat streefde naar een zuiver Arisch
Vlaanderen door onder meer zwarte lijsten van joden en vrijmetselaars te publiceren, Waffen SS-vrijwilliger aan het oostfront, na de oorlog tot levenslang veroordeeld, lag later mee
aan de wieg van het Vlaams Blok en verspreidde tot diep in de jaren tachtig van de twintigste eeuw via de Were Di-boekendienst
Duitstalige nazi-literatuur en "historisch documentaire langspeelplaten", zoals ‘Das Vaterland ruft’ en het zeer
pedagogische ‘Wie gewinne ich eine Wahl?’ met de toespraken van Joseph Goebels en Adolf Hitler op het verkiezingscongres van
de NSDAP in 1938. bron
Naast Were Di, de politieke denktank van het Vlaams Blok, werd ook een solidaristische stootgroep opgericht,
Voorpost NAG, waarvan naast oprichter van het Vlaams Blok Karel Dillen, Luc Vermeulen, Luk Dieudonné, de voor negationisme veroordeelde
VB-senator Roeland Raes (lees hier zijn dossier),
Hilde de Lobel, Francis Van den Eynde, Johan Vanslambrouck (huidig voorzitter van Voorpost én van IJzerwake vzw), Mia Brans-Dujardin,
Lieve Van Onckelen en Mia Brans-Dujardin zowat de bekendste naoorlogse solidaristen zijn die anno 2006 kaderfuncties bekleden
binnen de partij het Vlaams Belang en/of in één of meerdere van haar talrijke nevenorganisaties zoals bv
Voorpost, IJzerwake vzw enz.
Het Verdinaso van Joris Van Severen was een uitgesproken Groot-Nederlandse partij die zich liet inspireren door het fascisme
van Benito Mussolini. Voor wie zich afvraagt waar het huidige Vlaams Blok/Belang hare mostaard haalt: uit het
programma van het Verdinaso: punt 4) "Dat de aldus gezond-wordende en gezond-gewordene Dietsche Natie worde
beveiligd tegen al hare vijanden, zoowel binnenlandsche als buitenlandsche. Die Vijanden zijn: A) DE VREEMDELINGEN, die de
integriteit en de gezondheid der Natie bedreigen en aantasten. Op dit oogenblik in de éérste plaats: de Franschen,
Walen en Franskiljons. B) De MACHTEN die de Natie willen beheerschen om EIGEN VOORDEEL: het Geld en de Vrijmetselarij.
C) De MACHTEN die de Natie ONDERMIJNEN of zoeken UITEEN TE RUKKEN: het Liberalisme; het partijenstelsel; het Marxisme en de
klassenstrijd-propaganda; de materialistische levensbeschouwing in al hare uitingen."
Een andere bekend voormalig mandataris van het Vlaams Blok/belang is Ignace Lowie.
In Dietsland-Europa, het maandblad van Were Di waaraan hij vanaf 1990 meewerkte, wees Lowie met een beschuldigende vinger naar het
joods grootkapitaal: 
"Wanneer we in Zuid-Afrika over macht spreken, wordt gemakshalve over figuren als De Klerk en Mandela
gesproken. Vaak wordt dan voorbijgegaan aan heerschappen die de daadwerkelijke macht uitoefenen. In zuidelijk Afrika is dit
ontegensprekelijk Harry Oppenheimer, bezitter van de Anglo-American Corporation en vrijmetselaar in de geheime
zionistische Engelse loge B'nai B'rith."
In de aanloop van de gemeenteraadsverkiezingen in 2000 bracht Jan Penris het boek
"De slag om Antwerpen" uit
waarin hij de eerste honderd dagen van het Vlaams Blok/Belang in het stadhuis beschrijft. In dit fictieve verhaal wordt het Vlaams
Belang, dat net niet de absolute meerderheid behaalt, in het zadel geholpen door drie zogenaamde 'overlopers'.
Eén VLD-, één CVP- en één
VU-gemeenteraadslid, die respectievelijk luisteren naar de naam Demetser, Timmermans en De Vlaeminck. Symbolische namen,
waarmee Penris alweer bij een extreem-rechtse samenzweringstraditie aansluit. Demetser is bijvoorbeeld een verwijzing naar de
vrijmetselarij; voor Penris is de loge zonder enige nuance synoniem voor de VLD. bron
