Tussen 1933-1939 vind de 5de en tot dan de belangrijkste Aliyah plaats. In de periode voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog, doen
veel joden wanhopige pogingen om Duitsland te ontvluchten, maar nauwelijks een land dat hen wil opnemen. Kleine groepen
bevoorrechten zien –soms tegen betaling van aanzienlijke bedragen- kans om naar de Verenigde Staten te vluchten.
Nadat Hitler op 30 januari 1933 aan de macht komt ontstaat een grote stroom immigranten. Al in de eerste vier jaar (1933-1936),
vestigen zich 174.000 joden in Palestina. Tijdens deze periode, in 1929 en opnieuw tussen 1936 en 1939, worden door arabieren vele
geweldadige aanslagen op de joodse bevolking uitgevoerd. De Britse regering reageert met een nieuw verbod op immigratie wat
onvermijdelijk resulteerde in de Aliyah Bet, de clandestiene illegale immigratie.
Tegen 1940 waren bijna 250.000 nieuwe joodse immigranten -al dan niet clandestien- het land binnen geraakt. 20.000 van hen zouden
later het land weer verlaten. Op dat ogenblik telde Palestina reeds 450.000 yishuv verspreid over honderden nederzettingen.
Na de machtsovername van Adolf Hitler, wordt einde jaren dertig ernstig overwogen om de joden zogezegd naar een eigen heimat
-ver buiten Europa- te laten emmigreren. De ideeën worden zelfs door de NSDAP in brochurevorm verspreid. De SD (Sicherheitsdienst)
had al in het begin van de jaren dertig geopperd om de Duitse joden zo snel mogelijk uit het land te zetten. In 1937 stelde de SD
voor om "de joden naar barre en onherbergzame streken van de aarde te sturen, waar het voor mensen
nauwelijks mogelijk was te overleven en... van waaruit een hernieuwd opbloei van het jodendom en een opleving van de potentiële
samenzwering op wereldschaal niet mogelijk waren." Hierbij viel herhaaldelijk de naam van Madagaskar, een onherbergzaam
eiland aan de Afrikaanse oostkust. De SD stelde in haar Madagaskarplan naast emigratie naar
Palestina ook Ecuador, Colombia en Venezuela voor.
De Zionisten in Palestina wisten uiteraard van de dodelijke bedreiging die uitging van de nazi's naar de joden en hadden in
februari 1937 in het geheim contact opgenomen met Adolf Eichmann,
om een gunstigere regeling te bekomen om joden toe te laten naar Palestina te emigreren. In november 1937 trok Eichmann persoonlijk
naar Palestina om een en ander te bespreken en haf later nog een soortgelijke ontmoeting in Caïro. Maar de nazi-leiding was
beducht voor het potentiële gevaar van een Joodse staat in Palestina. Op het persoonlijk aandringen van Adolf Hitler worden
verdere onderhandelingen opgeschort. Eind 1941 verbood Adolf Hitler de joden de door Duitsland bezette gebieden te verlaten. Vanaf
dan werd de Eindoplossing (Endlösung) aangehouden en werden de joden nog enkel gedeporteerd naar de concentratiekampen en
vooral naar de vernietigingskampen in het oosten waar ze meedogenloos en op industriële schaal tot stof en as werden vermalen...
Intussen richt Abraham Stern (1907-1942) in 1940 zijn ondergrondse gewapende organisatie Lechi
(Lochamei Cherut Israel) op. De groep rond Stern was het niet eens met de wapenstilstandsovereenkomst met de Britten en voert de
strijd tegen de Britten verder op. De Lechi hield de vrijwillige deelname van joden in het Britse leger tegen en zocht zelfs contact
met de vertegenwoordigers van de aan Nazi-Duitsland gelieerde machten. In januari en februari 1942 bereiken de gevechten tussen
Lechi en het Britse leger een hoogtepunt. De Britten arresteren en doden de leiders van de Sterngroep, waaronder ook Abraham Stern.
Tijdens en na de onafhankelijkheidsverklaring voert Lechi sabotageacties en aanslagen uit op Britse militaire doelen en
regeringsgebouwen. In april 1947 begonnen ook sabotageacties buiten Palestina. Er worden bijvoorbeeld bombrieven naar Britse
politici gestuurd. Twee weken na de onafhankelijkheidsverklaring sluitt de Lechi zich aan bij het Israëlische leger. In
Jeruzalem echter zet zij de gewapende strijd onverminderd verder. Na de moord op VN-bemiddelaar Bernadotte, die aan de Lechi
wordt toegeschreven, zorgen de Israëlische autoriteiten ervoor dat de Lechi ophield te bestaan. bron:
VCIP
