Vanaf augustus 1939 verblijft Elser voor langere tijd in München en wordt vaste gast in de Bürgerbräukeller. Daar komen elk jaar de 'oud-strijders' bijeen om de putsch van 1923 te herdenken. Het hoogtepunt van die avond is de toespraak van Hitler, die om half negen begint en anderhalf uur duurt.

Haasis beschrijft hoe Elser zich in die drie maanden tijd 30 tot 35 nachten laat insluiten en op ingenieuze wijze een tijdbom plaatst in de pilaar achter het spreegestoelte vanwaar Hitler gewoonlijk zijn toespraak houdt. De tijdklok stelt hij in op 8 november 21.20 uur.

De heroïsche aanslag van Elser is mede zo onbekend gebleven omdat Elser volgens velen zou hebben gehandeld in opdracht van de SS teneinde de publieke opinie te beïnvloeden. Het kon niet toevallig zijn dat Hitler deze aanslag had overleefd; het zou allemaal in scene zijn gezet om Hitler een aureool van onkwetsbaarheid te verschaffen, dat diens gezag en populariteit zou doen stijgen.

Haasis vertelt het hele verhaal van Elser, zijn jeugd, de aanslag, de aanhouding, zijn gevangenschap en zijn executie op 9 april 1945 in Dachau, als de nazi's weten dat alles verloren is. Daarnaast geeft Haasis een haarscherp beeld van de paranoïde verbtenheid waarmee de nazi's Elsers familie, vrienden en kennissenkring als mededaers zien, hen onderwerpen aan allerlei soorten van verhoor en hen het leven onmogelijk maken.