Voor buitenstaanders komt de vakbeweging dikwijls over als een gesloten, monolithisch geheel. Niets is evenwel minder waar. Als sociale massaorganisatie is de vakbeweging een complex geheel van beroepscentrales, regionale organen en bedrijfssecties waarin leiding en basis een continue, niet altijd gelijklopende dynamiek gaande houden. In die zin is de periode 1940-1949 uitermate relevant. Het waren de jaren van de syndicale collaboratie en het verzet, van de naoorlogse wederopbouw en de roep naar syndicale eenheid. Het waren ook de jaren waarin socialisten en communisten elkaar de macht over de vakbeweging betwistten, een machtsstijd die in de koude oorlogsjaren tot een climax is uitgegroeid.

Deze studie belicht een zeer bewogen episode uit de geschiedenis van het socialistische ABVV en vormt meteen een essentiële bijdrage tot de recente sociaal-politieke geschiedenis van België, en dan meer in het bijzonder van het Belgische communisme en het Waalse renardisme.

---

Lambrechts (P.) in de Financieel-Economische Tijd, 28/06/2003.

Hand in hand kameraden? Neen, hard tegen hard kameraden! Zo ging het er tijdens de eerste naoorlogse jaren in het Algemeen Belgisch Vakverbond aan toe tussen socialisten en communisten. Samen met de achteruitgang van de Kommunistische Partij taande de invloed van de communistische Eenheidsvakbonden in het ABBV. De Socialisten slaagden erin het laken volledig naar zich toe te trekken. ... Rik Hemmerijckx behandelt dit thema in de politieke, economische en sociale context van de jaren 1940-1949. Hij wijst voortdurend op het verband tussen de ontwikkelingen in de vakbondswereld en het beleid van de naoorlogse regeringen. Hij wijst ook op de rol die andere syndicale krachten speelden, ... ... Dit alles maakt van dit boek, de herwerkte versie van een doctoraatsthesis, een boeiend werk voor iedereen die niet alleen voor de geschiedenis van de Belgische vakbonden, maar ook voor de Belgische geschiedenis tout court belangstelling koestert.