Degrelle besluit het betogingsverbod te negeren, en roept zijn aanhangers op om massaal naar Brussel af te zakken om er de regering Van Zeeland van de kaart te vegen. In de speciale zondageditie van 25 oktober die massaal en gratis werd verspreid lanceert Degrelle een rechtstreeks oproep aan Rijkswacht en legerofficieren zich aan de zijde van Rex te begeven, zich tegen de orders van de regering te keren en niet op te treden tegen de betogers: "...Maar zij die in het bijzonder belast zijn met de verdediging van de wet, namelijk de ambtenaren, de officieren en de rijkswachters, hebben van hun kant ook een eed van trouw gezworen aan de koning, aan de grondwet en aan de wetten van het Belgische volk. Door te handelen zoals nu, in openlijk verzet tegen de grondwet, plaatsen de ministers van de regering Van Zeeland de ambtenaren, deze officieren en deze rijkswachters voor een echt gewetensprobleem. Zullen deze ambtenaren, deze officieren en deze rijkswachters op hun beurt hun eed van trouw breken door gevolg te geven aan ongrondwettelijke bevelen? Of zullen zij de meinedige ministers ten spijt, hun eed en de grondwet eerbiedigen? Het probleem is gesteld."

De volksdemagoog Degrelle doet er in hetzelfde artikel nog een schep bovenop: "Van Zeeland zou willen dat er doden vallen als laatste redplank voor zijn kwijnend kabinet. Die doden, Van Zeeland, zult gij niet krijgen. Geen enkele betoger zal een wapen of een stok dragen. Geen enkele onder hen zal één kreet van woede uiten tegen rijkswacht of leger, zelfs indien die charges uitvoeren. De betogers zullen integendeel het leger toejuichen waarvan gij Van Zeeland op dit ogenblik vulgair misbruik maakt om de sociale oorlog te voeren en waarvan wij morgen de steunpilaar zullen maken van de nieuwe Staat."

De oproep van Degrelle had echter weinig gehoor gevonden. Nauwelijks meer dan 5000 rexistische betogers waren door de versperringen heen in het Brusselse stadscentrum geraakt. De regering had geen risico willen lopen en niets aan het toeval overgelaten. Alle strategisch belangrijke gebouwen - parlement, stadhuis, ministeries, postgebouw, RTT, NIR (thans VRT/Eén)- werden zwaar bewaakt, zelfs met mitrailleursposten. De militairen hadden duidelijk de zijde van Van Zeeland verkozen boven de grillige amokmaker Degrelle.

De defile kende haar gewone verloop. De rexisten raakten nauwelijks tot bij de nadarhekken en troepten dan maar samen aan het plein voor de Sint-Goedelekathedraal, op nauwelijks tweehonderd meter vande congreskolom. De politie chrageerde even en deelde rake klappen uit. Rex senator Xavier de Grunne werd opgepakt. Degrelle kon het niet laten om nog even demonstratief een meeting te houden tegenover de kathedraal.

In het zicht van het publiek liet hij zich met opzet omringen door rexistische leiders die tot het korps der reserveofficieren van leger en Rijkswacht behoorden zoals reserve-legercommandant Eugène Mertens en één der leiders van Rex-Vlaanderen; Paul de Mont, verminkt oorlogsveteraan en senator en leider van Rex-Vlaanderen; reserve-luitenant René Lust, leider van Rex te Brussel; reserve-luitenant Hubert Van Outryve d'Ydewalle, perschef van Rex en last but not least: reserve-kolonel van de Rijkswacht Georges Vigneron, chef van de SOP, de paramilitaire militie van Rex en tevens voorzitter van de fraternelle van de Rijkswacht.

Al bij al eindigde de aangekondigde staatsgreep in mineur. Het werd een komplete afgang voor Rex en Degrelle. 250 betogers werden opgeapkt. Ook Léon Degrelle werd opgeleid maar korte tijd later weer vrijgelaten en kreeg voor zijn mislukte staatsgreep uiteindelijk slechts een gewone verkeersboete...